Joehoe, wat een bizarre week hebben wij gehad! Het begon allemaal heerlijk rustig, maar halverwege de week waren er drama's en perikelen, met als afsluiting een spectaculair weekend! Laat ik maar bij het begin beginnen.

Maandag hebben we een heerlijke dag in Bomas of Kenya doorgebracht. Debbie, de jongste dochter van George, stond met haar school in de finale van een internaten contest, en wij wilden haar natuurlijk dolgraag ontmoeten, dus zijn we gaan kijken. Briljant, in een gymzaal, met een groot podium lekker naar Afrikaans dansen gekeken. Mooi was ook dat we goed gesocialized hebben met de Keniaanse jeugd. Het eerste optreden was van een groep die een toneelstuk deed, maar ze hadden geen microfoon dus er was helemaal niets van te verstaan. Gelukkig weet de gemiddelde Keniaanse middelbare scholier zich precies hetzelfde te vermaken als de gemiddelde Hollandse puber, dus na 5 minuten was er al een hele strijd bezig om stiekem stickers bij elkaar op de rug te plakken. Lekker kinderachtig en volop genieten! Debbie's school was wel echt heel goed, en het hele publiek ging los! Helaas hebben ze niet gewonnen, dan hadden ze voor de president mogen dansen, maar ze hebben ons in ieder geval een bijzondere middag bezorgd.

Woensdag hadden we een iets minder leuke dag (lees: de slechtste tot nu toe!). George, Alwin, Ester en ik zijn al 3 weken bezig met het plannen van een teambuilding weekend naar Lake Baringo, en iedereen van Mizizi zou meegaan. Africulture (de funder of Mizizi) zou het sponsoren, de overnachtingen en vervoer waren geregeld, alle Mizizi members hadden vrij geregeld (we zouden van donderdag tot zondag gaan) en iedereen had er helemaal zin in! En toen kwam het vervelende bericht dat de bank account van Africulture geblokkeerd was, dus Anoek kon niet bij haar geld. Nou we hebben ons werkelijk in allerlei bochten moeten wringen, zes uur lang vergaderd en gediscussieerd en een hele dag besteed aan het toch laten doorgaan van de trip. Om 8 uur 's avonds kwamen we thuis, helemaal kapot, redelijk chagrijnig en behoorlijk teleurgesteld in de totaal ontbrekende assertiviteit van onze stage begeleidster, maar de trip ging door! Weliswaar naar Lake Naivasha en maar tot zaterdag, maar de volgende ochtend konden we in ieder geval met iedereen de Matatu in om van een perfect weekend te genieten.

En het was geweldig!! We gingen ouderwets kamperen! Tenten opzetten was nog een heel karwei, want geen enkele van onze Afrikaanse vrienden wist hoe dat moest, maar gelukkig konden wij ervaren Hollanders ze precies de fijne kneepjes van het vak leren en stonden er binnen no time 3 grote tenten aan het meer. Donderdag stond vooral in het teken van genieten, dus we hebben een boottochtje over het meer gemaakt (heel spannend, want ze hebben hier geen van allen een zwemdiploma) waarbij we weer volop van de nijlpaarden en de visarenden hebben kunnen genieten en 's avonds zijn we lekker uit eten geweest, waarbij de alcohol uiteraard rijkelijk vloeide. Vervolgens nog een kleine afdronk gedaan rond het kampvuur, waar onze groep zich snel uitbreidde met de 2 nachtwakers van de camping (ladderzat en met geladen geweren), 2 Engelsmannen en een kudde nijlpaarden, die af en toe luid lieten weten aanwezig te zijn. Wist je dat nijlpaarden als ze poepen, hun staart als een helikopter draaien, zodat de stront in het rond vliegt? En dat ze hun poep ook nog eens gebruiken om de weg die ze hebben afgelegd terug te vinden? Net als bij klein duimpje, maar dan niet met brood! Maar goed, na een extreem korte nacht moesten we weer onze tenten uit, want het serieuze gedeelte van het weekend ging beginnen. En het ging weer als de malle! Ondanks dat we af en toe gestoord werden door de Vervet Monkeys (waarvan de mannetjes knalblauwe ballen hebben, net alsof ze allemaal met hun ballen in een pot verf hebben gehangen, ziet er heel onwerkelijk uit) en de Colobussen, werd en keihard gewerkt en aan het eind van de ochtend had Mizizi een hele tijdsplanning gemaakt voor de komende paar maanden. Perfect, want dat was precies de opdracht die we ze hadden gegeven. Ook zijn er individuele gesprekken geweest, taken en verantwoordelijkheden verdeeld en is voor iedereen duidelijk geworden hoe belangrijk openheid en goede communicatie is, dus alle doelen van het weekend waren bereikt. 's Avonds lekker een geitje op de barbecue gegooid, proberen wakker te blijven door veel van de coca plant te eten (één van de bewakers had er al zoveel van op dat z'n pupillen bijna uit z'n kassen sprongen), wat spelletjes gedaan rond het kampvuur en redelijk bijtijds naar bed gegaan.

Omdat de Mizizi trip maar tot zaterdag duurde en uiteindelijk niet naar Baringo ging, hadden Ester, Alwin en ik besloten dan maar zondag de auto te pakken en een ouderwetse road trip te maken! Zondag stond Lake Bogoria op de planning en vandaag lake Baringo. Supermooi, de lonely planet had ons gewaarschuwd dat we niet zonder 4WD vanaf de zuidelijke kant lake Bogoria in konden, maar iedereen die mijn geweldige navigatie kunsten kent snapt natuurlijk al dat we uiteindelijk zonder 4WD vanaf de zuidelijke richting op het lake afreden. En we zijn er maar wat blij om! Na bijna 2 maanden hebben we behoorlijk goed geleerd wat een auto allemaal wel en niet kan, zo'n 4WD is gewoon overbodige luxe. Het gaat prima met ons besheiden Toyotaatje, en vanaf de zuidelijke kant heb je wel het mooiste uitzicht allertijden! In lake Bogoria wonen om en nabij twee miljoen flamingo's, dus je ziet overal roze groepen in het water, omringd door indrukwekkende bergen, heel bizar. Wist je dat flamingo's roze worden doordat ze veel kreeftjes en garnaaltjes eten? Echt ontzettend mooi, zo'n enorme kudde (kan je een zwerm vogels ook een kudde noemen?) roze beesten bij elkaar. Dan rij je ook nog eens af en toe langs een geiser en een hotspring, waar kokend water uit de grond komt gespoten en waar je een lekker eitje kunt koken, dus qua natuurverschijnselen is het er prachtig en geheel anders dan lake Naivasha (en lake Baringo). Na een slopende maar meesterlijke dag kwamen we aan het eind van de middag aan in Baringo, waar we meteen al vrienden maakten met Peter en Mozes, die ons vanochtend voor de helft van de lonely prijs meenamen op een boottocht in lake Baringo. Dus na een gezellige avond, lagen we vanochtend al voor half 7 in het water, om van een romantische zonsopgang te kunnen genieten. Baringo is denk ik wel 500x zo gaaf als Naivasha. Er leven ongeveer 450 verschillende vogelsoorten, nijlpaarden, krokodillen, 4 verschillende soorten vis (waarvan ik alleen de Tilapia heb onthouden, want die zit overal in Kenia) en varanen. En we hebben ze allemaal gezien!! Nou ja, misschien niet alle 450 verschillende vogelsoorten, maar wel een heleboel! Vooral de ijsvogel (King Fisher) is erg leuk. Als hij gaat vissen hangt hij heel stil boven het water, en dan in één keer maakt ie een duikvlucht naar beneden om een vis te grijpen. Vervolgens gaat hij met het visje in een boom zitten en ramt het beestje net zo lang tegen een tak aan tot het echt zeker weten niet meer leeft, en dan gaat de ijsvogel lekker smikkelen. Best bijzonder om dat zo te mogen aanschouwen. We zijn ook weer erg dicht bij de nijlpaarden geweest, de nummer 1 human killer in Kenia. Ik wist helemaal niet dat die beesten zo gevaarlijk waren, maar ze vermoorden dus meer mensen dan leeuwen. Ze leven in een groep met één mannetje en verder alleen maar vrouwtjes. Dat komt omdat de vader z'n zonen vermoord, omdat hij de enige man in de familie wil blijven. Schijnt dus dat de nijlpaarden vrouwtjes hun zonen af en toe verbergen en dat er dan als de zoon groot en sterk is een enorm nijlpaardengevecht komt waarbij of de zoon of de pa het niet overleefd en er alsnog maar één mannetje in de groep is (alle Afrikanen blij, want dat betekent heel veel vlees voor het dorp). Verder kunnen nijlpaarden 4 tot 5 minuten onder water blijven en ook onder water lopen, heel vet! Nooit geweten dat het zulke fascinerende beesten waren!

Nou goed, al met al een heerlijk weekend, lekkere roadtrip met de Hollanders en fantastisch gekampeerd met de Afrikanen, dus ik kan er weer tegen aan!!