Jeetje wat gaat dit snel, alweer de tweede week voorbij!

Van de week is het onderzoek eindelijk echt goed op gang gekomen. We hebben een constructieve vergadering met George gehad, heel veel research kunnen doen en veel informatie kunnen vinden dus het theoretische kader van ons onderzoek is al praktisch af. Het gaat nog steeds op lekker Afrikaans tempo, en af en toe is het wel heel erg lastig om te wennen aan het feit dat mensen gerust 2 uur te laat op een meeting verschijnen, maar over het algemeen zijn wij vooral met z'n drietjes met het onderzoek bezig en is het echt mega interessant, dus gaat het eigenlijk gewoon heel goed.

Afgelopen week heb ik ook m'n eerste ervaringen met de Matatu gehad, waarvan de naamt stamt uit de tijd dat een kaartje voor de bus nog drie shillingcent kostte (tatu in het Swahili). Briljant! Een Matatu heeft een bestuurder en een tout, de persoon in het busje die zoveel mogelijk passagiers moet zien binnen te krijgen. Aangezien rijden met de Matatu belachelijk goedkoop is, verdienen de chauffeur en de tout niet zoveel geld en is het dus voor hun zaak om zo snel mogelijk zo veel mogelijk mensen te vervoeren. Omdat de Matatu's er onderling ook nog een sport van maken elkaar een loef af te steken (zoals Kees Broere het zo mooi zegt in zijn briljante boek over Nairobi) resulteert dit in prachtige rijkunsten en levensgevaarlijke verkeerssituaties, maar ook in hele mooie Afrika ervaringen. Zo heb ik al met 2 volwassen negers op schoot m'n hart vast gehouden toen de Matatu op een éénbaansweg een vrachtwagen links (dus naast de eigenlijke autoweg) ging inhalen, en helemaal in een scheur gelegen om de trucjes die de Matatu's bij elkaar uithalen. Je ontmoet in de Matatu ook nog erg leuke mensen, dus ondanks dat het enigszins levensbedreigend is, is het tot nu toe wel m'n favoriete manier van reizen hier.

Het weekend hebben we weer volop benut met Kenia bezichtigen. Ester moest naar Entesekera voor een meeting dus Alwin en ik moesten met z'n tweetjes het Keniaanse land trotseren, waarbij we de perfecte Holland meets Africa experience hebben gehad. We hebben een bezoekje gebracht aan Hell's gate, een national park waar je op je fietsje doorheen kunt crossen, en omdat het regenseizoen ondertussen begonnen is en het hele weekend het thema regen heeft gehad, was het een hilarisch gezicht, met de poncho (ja haagse chickies, jullie overlevingspakket komt echt mega goed van pas) op de fiets langs de giraffen en buffaloo's. Ook hebben we een prachtige klim en klauter tocht naar heet water bronnen gedaan, hebben we op lake Naivasha nijlpaarden bewonderd en op crescent island nog veel meer wilde dieren kunnen zien. Hier was vooral het pasgeboren girafje bijzonder, een uur nadat onze gids een hoogzwangere giraffe aanwees zagen we haar met een jonkie.

In DCK town hebben we ook nog een bezoekje gebracht aan Elsamere, het vroegere huis van Joy Adamson. Zij is de schrijfster van Born Free, een boek dat ik sinds dit weekend dolgraag wil lezen. Joy Adamson haar 3e man, George Adamson, schoot in 1956 een leeuwin neer die hem aanviel tijdens een safari. Hij kwam erachter dat deze leeuwin haar welpen aan het verdedigen was en nam haar 3 welpjes mee naar huis, waar hij en Joy ze hebben verzorgd. Na 6 maanden hebben ze 2 van de 3 welpen naar Rotterdam gestuurd, en de 3e, genaamd Elsa, hebben ze zelf gehouden. Ze besloten Elsa weer in het wild terug te laten keren en zijn maanden bezig geweest om Elsa te trainen in jagen. Tussen Elsa en Joy&George is een speciale band ontstaan die ook gebleven is nadat Elsa weer in het wild terug was gekeerd. Zo, kan ik jullie ook weer een stukje cultuur meegeven, Joy Adamson heeft hierover dus het boek Born Free geschreven en volgens mij is het echt een aanrader!

Al met al een behoorlijk slopend weekend. We wilden eigenlijk ook nog mount Longonot beklimmen. Dit zou een prachttocht van maar liefst 6 uur zijn, naar de krater van de slapende Longonot vulkaan, maar door de regen en een ontsteking aan een pees in m'n voet, dat lopen nogal pijnlijk maakt, zijn we zaterdag maar weer naar huis gegaan. Was ook wel lekker, want nou heeft vandaag m'n voetje even lekker kunnen rusten en gaat het alweer een stuk beter. Longonot staat in ieder geval wel zeker nog op de planning voor een volgend weekend, dus dat komt helemaal goed!

Zo ik heb m'n uiterste best gedaan dit x iets korter te lullen, ik kreeg al op m'n kop van moeders dat m'n blog zo lang was, dus ik hoop maar dat dit beter is!

Heb nog wel een leuk weetje voor jullie. Mzungu in Swahili betekent blanke, en dit is afgeleid van de woorden mzuri en mungu, wat respectievelijk goed en god betekent. Dit komt omdat ze hier geloven dat Jezus blank was, en de eerste keer dat ze hier een blanke zagen, dachten ze dat dit Jezus was! Grappig he?

Oh en ik heb natuurlijk weer een lied van de week! En deze wil ik dit x opdragen aan Dunja, want als je dr. Needle al op je bruiloft wilt, moet je deze zeker aan je huwelijks repertoire toevoegen. Het is op de melodie van Jan Smit en Damaru, mi rowsu:

Refrein:
Er staat een biertje op de bar
En alleen voor jou
Bier voor jou op de bar
Alleen voor jou (2x)

Ik drink niet zonder jou
Doe jij dat wel?
Kijk haar daar nou eens staan
Je kent haar toch wel?

Doe maar snel
En trek aan de bel
1. meisje lief wat zei ik nou
2. omdat ik van je hou
(2x)

Refrein

Ik heb niet eens gevraagd
Gewoon besteld
Ik weet waar jij van houdt
Ik ken je toch wel

Aap noot mies
Bier bar kruk
Meisje lief zit jij al stuk
Boom roos vis
Vuur mus pim
Schenk nog maar iets in

Refrein

Hehe, gewoon omdat we nu niet met een lekker biertje in de Wibauthal na een lekkere pittige training heerlijk slap kunnen lullen!