Whiehoe! Heb eindelijk m'n eerste rondje hardgelopen hier en ik snap meteen waarom Kenianen zulke goede renners zijn. Ongelooflijk wat pittig op deze hoogte, en dan ook nog eens berg opwaarts, na 20 minuten was ik al helemaal op! Maar natuurlijk ook heerlijk voldaan dus ik ga hier een wekelijkse activiteit van maken. Heb ook ontdekt dat de gevaarlijke Somaliërs overdag niet actief zijn, dus niets mis met een rondje zweten om 7 uur 's ochtends om de dag te beginnen lijkt me.

En over zweten gesproken, afgelopen week hebben we goed moeten beunen voor Mizizi. Dit weekend is het eerste gedeelte van de train de trainer training in CSR geweest. Er zijn 2 Nederlandse consultants op bezoek die in 4 dagen deze training geven aan alle Mizizi members. Superleuk en superleerzaam;

Leuk omdat de spirit 300% aanwezig is, aan de teambonding veel aandacht wordt besteed (al moet ik zeggen dat dit niet heel hard nodig is, want de sfeer zit er goed in) en omdat het ook nog eens rete interessant is.

Leerzaam omdat het een hele actieve training is. Stilzitten en luisteren zit er niet bij. Presenteren, brainen, case studies, alles inhoudelijk aanwezig en dat wordt dan nog afgewisseld met energizers en lekkere koffie breaks.

Het geeft ook veel goede moed voor dit concept, waar ik nog steeds met vol enthousiasme achtersta en volledig in geloof. Alwin, Ester en ik hebben ondertussen al erg veel onderzoek naar CSR in Kenia gedaan en wat daarbij vooral heel erg opviel, was dat het hier vooral gezien wordt als philantropy en niet zo zeer als part of the core business en daily life activities. Dit bleek ook weer meteen uit de brainstorm sessie de eerste ochtend van de training. Wij Nederlanders kwamen met termen als People, Planet, Profit, de Kenianen met termen als Giving back to the society. Maar nog voor de lunchpauze was elke Keniaan volledig omgeturnd en zagen ze allemaal in dat CSR zoveel meer is dan liefdadigheid en dat vooral het sustainable business element oh zo belangrijk is. Perfect, want dat is toch het doel van Mizizi, dit concept overbrengen aan bedrijven. Dus als het onze members een halve dag kost dit te realiseren, moet het ook applicable zijn op bedrijven, yes yes yes we gaan de wereld verbeteren!! (Yes we can!! Ook leiderschap is tijdens de training aan bod gekomen en welke leider is nou een beter voorbeeld dan Obama?)

Ondertussen heb ik trouwens ook m'n eerste kennismaking gehad met de bekende term Nairobbery. We liepen zaterdag na de eerste trainingsdag naar een sportcafé om een biertje te drinken en voetbal te kijken (are you ManU or Arsenal?? Je merkt nog aan zoveel dingen dat Kenia een Britse kolonie is geweest, en dus ook in het voetbal. Als je probeert uit te leggen dat zowel Manchester United als Arsenal je bagger weinig kan schelen, als ADO maar wint, kijken ze je allemaal aan alsof je van de pot gerukt bent. Dus nu ben ik maar ManU, toch groter fan van onze machtige keeper van der Sar dan van van Persie.) en toen werd een vrouw voor ons beroofd op een wel heel speciale manier. De zakkenroller gooide stront rond als afleidingsmanoeuvre, griste toen snel de telefoon uit haar hand en voor we goed en wel beseften wat er gebeurd was, was de vogel al gevlogen. Niet heel spannend, vooral lullig voor de vrouw die haar telefoon kwijt was, en Alwin, die door de stront geraakt was.

Verder ben ik nog steeds volledig gecharmeerd van dit land, en begin ook echt goed te integreren. De eerste grapjes in Swahili zijn al gemaakt en het begroeten gaat al volledig op z'n Afrikaans. Ik zie ondertussen de linkerkant van de weg ook al als 'the right side' en met de felle zon hier kan het ook niet lang meer duren voordat ik echt een neger ben. Nou blijft onze vriendenkring zich ook nog uitbreiden, nog even doortrainen en dan ren ik net zo hard als de Kenianen en zelfs m'n danspasjes worden er beter op, dus op alle fronten wordt aan het integratie proces gewerkt!

Het enige waar ik nog steeds niet helemaal aan gewend ben is de dierentuin waarin we wonen. Behalve de gezellige spinnen (Marjo je zou het hier echt fantastisch vinden) en vele leuke salamanders hebben we nog een paar hele bijzondere 'huisdieren'.

De eerste is Elisabeth, de Sykes aap die elke donderdag even bij ons op de veranda komt kijken of er nog wat te bikken valt. Doodeng natuurlijk, want dat beest is mega brutaal en ik ben niet ingeënt tegen rabiës. Al moet ik zeggen dat ze er afgelopen donderdag niet was en dat ik dat toch stiekem best een beetje jammer vond, want het is ook wel weer hilarisch als je midden in een interessant artikel zit en naast je een Ester gillend opspringt omdat Elisabeth naast ons zit. Brengt goede afleiding tijdens het werk.

Dan hebben we ook de Ibis. Ik weet niet of jullie deze prachtige vogel kennen, maar ik geloof dat er niets ter wereld zo'n lelijk soort van gekwaak voortbrengt als de Ibis. Dat wij er dan ook nog eentje op het dak hebben wonen die rond 6 uur 's ochtends actief wordt en ons heerlijk op een nieuwe dag voorbereid met de vertrouwde voetstapjes (tip tip tip tip) en dan het prachtige gekwaak (mweehhh mweehhh) maakt de Afrika experience natuurlijk alleen maar nog mooier.

En dan de katten van de buren. Ik weet niet hoelang katten krols kunnen zijn, maar die van de buren zijn het al een maand en dat laten ze elke nacht uitgebreid horen. Ons huis is nogal gehorig en ze vinden het erg leuk om naast ons huis een prachtig krols kattenconcert te geven, dus zo af en toe schiet onze nachtrust er een beetje bij in.

Ach, vanavond zal de nachtrust er in ieder geval niet door de natuur bij inschieten, maar geheel door onszelf. Het is weer eens party time! We geven een feestje in 'the Dutch house', de boodschappies zijn al gedaan, we gaan zo lekker heel veel eten koken en om 4 uur komen onze vrienden langs en gaan we uitgebreid de goede kick off vieren!!

Let's get the party started!!!