Een groot verschil tussen Nederland en Kenia is het onderwerp van de zogenoemde small talk. In Nederland gaat het altijd over het weer, in Kenia (en ook dit schijnt een koloniaal kadootje van Engeland te zijn geweest) babbelt iedereen over de politiek. Overal waar je komt wordt er alleen maar gepraat over Hague, Hague en nog eens Hague (dat het THE Hague is schijnen ze dan weer net niet te weten) en elke dag voer je wel minstens 3 gesprekken over de ocampo 6. Er worden smsjes rondgestuurd met grapjes over verplichtingen in Hague en als je vertelt dat je geboren getogen Hagenees bent wil iedereen meteen alles over ICC weten (alsof ik daar ooit kind aan huis ben geweest). Heel erg raar dus dat nu.nl, waar wij toch onze dagelijkse portie Nederlands nieuws vandaan halen geen woord rept over de start van de trial, blijkbaar speelt dit in Nederland totaal niet. Bizar!

Een ander cultureel verschil is het biergebruik. De gewone Tuskers komen hier altijd in halve liters. Dan kan je ook een malt Tuskertje bestellen, en dat betekent hier een biertje met een hoger percentage alcohol dan de gewone versie, in tegenstelling tot in Nederland, waar malt natuurlijk staat voor alcoholvrij. De malt biertjes komen in flesjes van 33 cl, dus ze komen ook in paren van 2, want 33 cl is zo snel op. Kijk, daar denken de Kenianen dan weer goed over na!

Een derde verschil is het taboe op homofilie. Je zal hier nooit een Keniaan horen vertellen dat hij homo is, want ervoor uitkomen kan je zomaar een celstraf opleveren. En er lopen hier toch echt veel homo's rond. Bijvoorbeeld king Charles, die we op de city market ontmoetten. Ontzettend leuke man, we hebben wel een uur met hem zitten babbelen en vooral heel veel gelachen, vroeg zich af waarom hij nog geen goede vrouw had gevonden (wij konden het antwoord wel raden!). Of in de bar waar we afgelopen weekend gingen dansen. Ik heb nog nooit een jongen gezien die zo uitgebreid met z'n lichaam kon shaken. Als jullie een idee willen krijgen van deze jongen moet je even de single ladies tutorial op youtube opzoeken en dan een mening vormen over de geaardheid van de jongen die deze tutorial geeft. Toch heeft deze jongen meerdere pogingen gedaan zowel mij als Ester te versieren, want Alwin versieren kon absoluut niet. Heel bizar, en voor ons best onbegrijpelijk!

Wel leuk om ook iets te vertellen over één van de overeenkomsten tussen Kenianen en Nederlanders; de grote dilemma's van het plannen van een weekendje weg. Hilarisch! We willen met Mizizi een lang weekend weg, en wel komend weekend, dus er moeten dingen geregeld worden. Er is een poging gedaan om dat tijdens een vergadering met alle members te plannen, en dat gaat precies hetzelfde als wanneer je een tripje in Nederland met 15 man probeert te plannen: niet! Iedereen wil natuurlijk net iets anders. Wat dan wel weer een hele grappige anekdote is om te vertellen waren de financiële issues. In principe zien ze hier een blanke huid als een teken van rijkdom, dus dat wij bleekscheten zijn betekent dat wij ook veel geld hebben. Tijdens de vergadering echter waren Alwin en ik groot voorstanders van een volgens de lonely planet enigszins shabby, maar prima te vertoeven hostel voor maar 300 shilling per nacht (iets minder dan €3), de Afrikanen daarentegen vielen met z'n allen over het woord shabby en pleitten voor een hotel van 1.000 shilling per nacht. Ik denk dat de discussie wel een half uur lang over het slapen is gegaan, waarbij Alwin en ik het vertikten om geld te verspillen aan een overnachting en waarbij de Afrikanen het vertikten om in een shabby hostel te logeren. Grappig, omdat shabby in lonely planet termen vast heel anders is dan shabby in Afrikaanse termen, maar dat terzijde. Uiteindelijk hebben we met z'n allen heel wijs besloten dat George het tripje gaat plannen en daarbij zoveel mogelijk rekening houdt met iedereen z'n wensen, dus aankomend weekend gaan we met z'n allen naar lake Baringo!!!

Ons integratieproces gaat ook nog steeds volgens plan. Ondertussen hebben we hier alledrie een Keniaanse naam; Ester wordt ook wel Wanjiku genoemd, al ben ik aan het pleiten om dit naar Wakuku te veranderen, omdat ze zo ontzettend fan is van de kip, en kuku kip betekent in het Swahili, Alwin luistert naar de naam Kamau, wat serieuze jongen in het Swahili betekent en ik ben nog steeds de happy girl, Makena! En Makena wordtberoemd! Mooi verhaal weer, we zaten afgelopen weekend in Meridian hotel voor het tweede deel van de training en daar werd de videoclip van het nieuwe nummer van Rabbit opgenomen. Het Meridian hotel heeft een zwembad op het dak zitten en officieel mochten wij daar niet in zwemmen, omdat het alleen toegankelijk is voor de hotelgasten. Nou mocht het toeval dat we zaterdag na de trainingsdag nog met een paar Mizizi leden voetbal gingen kijken en een klein biertje gingen drinken in een bar waar ook de badmeester een kleine afdronk had (lees: kneiterlam was), dus zondag mochten wij gewoon in het zwembad! En dat lieten we ons natuurlijk geen 2x vertellen! Tijdens een heerlijk verkoelende duik in de theepauze van de training ben ik gecast! Mijn rol in de videoclip: Rabbit loopt langs het zwembad, fluistert iets in m'n oor en loopt door, dan kijk is smoorverliefd om, trek m'n shirt uit en duik in het zwembad. Vervolgens zwem ik onder water naar een raam toe waar Rabbit staat en zwaai ik naar hem. Hilarisch! Nu maar hopen dat ik er niet wordt uitgeknipt (ik heb nog steeds trauma's van m'n eruit geknipte rol in Snuf de hond), maar een crew member had aan Suzanne verteld dat ik echt een boost aan de clip zou geven dus ik heb goede hoop dat ik in juli op alle muziekzenders in Kenia sta te schitteren!

Gisteren was alweer de laatste trainingsdag en iedereen heeft de training goed afgerond en een prachtig certificaat gekregen (we zijn nu allemaal officieel CSR trainers!!!). Afgelopen 2 weken waren best pittig, heel veel gedaan, maar ook erg leerzaam en vooral tijdens de trainingen hebben we echt iedereen zien groeien. Heel leuk, want wat voor ons de grootste uitdaging is, is het creëren van ownership, iets dat ik zelf best lastig vind. Het liefst doen wij natuurlijk alles voor George en Mizizi, maar dan stort ook alles weer in elkaar zodra wij weg zijn. Dus we zijn nu heel erg bezig met echt een beetje de consultant spelen, veel tips en adviezen geven en veel ondersteunen bij alle taken, maar we proberen ze ook zo veel mogelijk zelf te laten doen, omdat ze het uiteindelijk ook allemaal zelf moeten gaan doen. Iedereen zo enthousiast en fanatiek mee zien doen tijdens die trainingen, en iedereen ook daadwerkelijk zien groeien maakte ons dus wel stiekem heel erg blij, en ook heel erg trots! Mooi dat tijdens de laatste trainingsdag ook veel emotie kwam kijken Veel bedankjes, veel complimenten over en weer en er werden ook wat traantjes weggepinkt bij George, de king van Mizizi! Buiten het leerzame om is er de afgelopen twee weken ook een erg hechte groep ontstaan, en er zitten zoveel verschillende persoonlijkheden in het team (van stille wateren met diepe gronden tot natuurlijke leiders, van goede trainers met veel humor tot zorgzame typjes, alles is aanwezig) dat iedereen zo z'n eigen sterke en zwakke punten heeft, dus er heel goed samengewerkt kan worden. In termen van psychologische testen gesproken, alle karakters van de Belbin test zijn aanwezig.

Sabine en Suzanne, de Nederlandse consultants die de trainingen gaven, zijn vanochtend vroeg weer naar Nederland vertrokken. Jammer, want het zijn twee superleuke meiden! Gelukkig staat de reunie in Nederland alweer gepland, dus ze zijn nog niet van ons af! Heb ook een hele tijd met ze gepraat over werk en studie, en ik moet zeggen dat ik ondertussen ook wel een beetje nieuwsgierig ben geworden naar zelf ondernemen. Een kijkje nemen bij de Jonge Honden zou nog wel eens interessant kunnen zijn!

Afgelopen donderdag heb ik met Sabine, Suzanne, Alwin, Joseph en Anoek mount Longonot beklommen. Heerlijk, wat behalve het hardlopen en zwemmen krijg ik hier toch maar weinig dagelijkse porties sport! Longonot is een slapende vulkaan, fantastische wandeling was het. In totaal 20 km, pittig klimmetje naar de krater toe en vervolgens er helemaal omheen gelopen en weer naar beneden. Vanaf te top had je een prachtig uitzicht over lake Naivasha, een rubberplantage, het dorpje Longonot en de Keniaanse natuur. Het was ook nog eens heerlijk weer, dus het was een perfect dagje uit. Lekker om ook even een dagje niet te werken.

's Avonds helemaal kapot me verheugd op een heerlijk nachtje slapen, maar dat ging mooi niet door! Om een uurtje of 4 kwam Ester m'n kamer binnen, redelijk in paniek, want er zat iemand in onze keuken! Dus wij gewapend met pepperspray (nou ja, de legale versie: in plaats van pepper, komt er een soort van blauw spul uit, waardoor de dader 3 dagen lang met een blauw hoofd rondloopt, briljant veiligheidscadeautje van papa!) naar de keuken, waar we eerst 5 minuten doodsbang hebben staan luisteren voordat we eindelijk de moed hadden verzameld de deur te openen, waar we natuurlijk niemand vonden! Alle adrenaline zorgde er voor dat ik daarna klaarwakker was, dus eenmaal weer terug in bed was de slaap ver te vinden. Bovendien hoorde ik allemaal voetstappen rond het huis, alsof er een persoon de hele tijd rondjes om ons heen aan het lopen was. Dus om 5 uur stond ik in volle paniek in Esters kamer, die ook klaarwakker was omdat ze dezelfde voetstappen hoorden. Al onze pogingen om de eigenaar van de voetstappen te vinden draaiden op niets uit, dus uiteindelijk hebben we het maar opgegeven en nog een uurtje geslapen. Het zal wel een of ander raar beest zijn geweest.

Dan afgelopen maandag natuurlijk het feestje gehad in de Dutch house. Was volledig geslaagd! Wat een feest dat we zo'n goede kok hebben in huis! Ester had zelf chapati gemaakt, zelf ugali gemaakt, weer de allerbeste sukuma wiki en allerlei andere groente gerechten en een heerlijk kippetje in de oven. Zelf had ik me gebogen over de wodka fruitsalade en de pastasalade, die ook (al zeg ik het zelf) erg geslaagd waren. We hadden een kroon gemaakt voor George en hem met een speech officieel tot de king van Mizizi gekroond en we hebben kruidenboter geïntroduceerd in de Afrikaanse cultuur, waar ze allemaal zo van genoten dat ze zelf verbaasd waren dat ze brood aan het eten waren. Dan was er natuurlijk volop drank en muziek aanwezig dus alle ingrediënten voor een geslaagd feestje waren in huis!

Al met al dus weer een weekje vol avonturen en belevenissen, ik ben benieuwd wat deze week ons weer gaat brengen!