Profile
Blog
Photos
Videos
Núna erum við búnar að vera í Kpalime í fimm daga. Við erum farnar að kunna mjög vel við okkur hér. Færri börn, minni raki og betri matur. Eini gallinn er hvað það er kalt á nóttunni hér, þráum sængurnar sem liggja í rúmunum okkar heima. Héldum fyrst að við yrðum með öllu internetlausar hér, en fundum fljótlega hinn fínasta internetstað, en það tekur um 20 mínútur að ganga þangað þannig við förum þangað annan eða þriðjahvern dag.
Lífið hér er öðruvísi en í Lomé, til að mynda þá fáum við að vaska upp hér - en bara diskana okkar. Uppvöskunaraðferðir hér eru öðruvísi en heima, svipaðar þeim sem við notum á gönguferðum upp á hálendi. Að sjálfsögðu er þvegið upp úr köldu vatni, diskarnir skrúbbaðir með tusku sem minnir á spaghetti með sápu sem étur upp hendurnar á okkur. Agla hefur vaskað meira upp en Pálína og húðin hennar er byrjuð að flagna og við erum alveg vissar um að það sé útaf sápunni.
Í dag gerðist líka stórmerkilegur atburður; við fengum að hjálpa til í eldhúsinu. Agla fékk að halda á diskum og Pálína fékk að horfa á. Fengum báðar að skúra eina tröppu.
Mömmurnar hérna eru duglegri að tala við okkur en þær í Lomé, við erum mjög ánægðar með það. Erum að okkar mati búnar að bæta frönskuna okkar á þessum tveimur vikum hér. Um daginn náðum við að spjalla lengi við nokkra af eldri krökkunum, einn þeirra vildi læra ensku þannig við gátum kennt hvort öðru. Það gekk bara ágætlega.
Á eftir ætlum við svo með Richard, einn af eldri strákunum á internetstaðinn og kenna honum aðeins á internetið.
Í gærmorgun fengum við í fyrsta sinn sama graut og börnin í morgunmat. Hann var í stuttu máli sagt ókyngjandi í fyrstu tilraun. Blanda af vatni, hveiti og hveitikögglum. Við reyndum okkar besta en við gátum engan veginn borðað meira en tvær skeiðar hvor. Fengum sem betur fer brauð með. Í morgun fengum við svo einhverskonar hafragraut, bara betri en hafragraut.
Við héldum alltaf að við myndum léttast í þessari Afríkuferð, en þær áhyggjur eru með öllu horfnar. Fáum 90% kolvetni að borða, brauð, pasta, hrísgrjón, kúskús og þess háttar. Engar mjólkurvörur, lítið sem ekkert kjöt en fáum stundum ávexti.
Ein mamman hér er ekki nema 19 ára. Hún heitir Georgette. Hún er mjög fín og reynir að tala ensku við okkur á meðan við reynum að tala frönsku við hana. Út kemur skemmtileg blanda. Hún kíkti í heimsókn til okkar eitt kvöldið til að skrifa niður heimilisföngin okkar. Þegar hún var búin að vera dágóða stund að skoða myndir frá Íslandi og spjalla þá bönkuðu stelpurnar á hurðina. Georgette vildi ekki að þær vissu að hún væri í heimsókn hjá okkur svo hún hljóp til og tróð sér inn í skápinn okkar. Þetta var mjög fyndið og erfitt var að halda andliti á meðan við töluðum við stelpurnar. Þær spurðu hvort mamma Georgette væri hjá okkur og við þóttumst ekki skilja þær. Núna halda þær að við kunnum nákvæmlega ekkert í frönsku.
Fórum á laugardagsmorgun inn í miðbæ Kpalime (eða við höldum það) til að fara í bankann, það tók allavega 40 mínútur að fá afgreiðslu þar. Fólk er ekkert að flýta sér hér. Tómstundamaðurinn hjá Spes í Kpalime fór með okkur og hann vildi endilega fara með okkur á eitthvað hótel að skoða afríska list. Labbið var langt en listin var falleg. Enduðum á því að kaupa sitthvora afrísku listina. Pálína keypti sér gíraffa úr tré, 50 cm háan, vitum ekki alveg hvernig við komum honum í bakpokann, en það er seinni tíma vandamál.
Listamaðurinn sem seldi okkur þessi trédýr var afar viðkunnalegur í fyrstu, en eins og margir hér þá þekkti hann ekki hugtakið "uppáþrengjandi" því hann labbaði með okkur langleiðina heim, allavega í hálftíma. Skildi restina af listinni eftir fyrir utan hótelið og ákvað að fylgja okkur heimleiðis, Pálínu til pirrings og Öglu til hláturs.
Sólin hér er miklu sýnilegri en í Lomé. Gleymum alltaf að setja sólarvörn en við brennum ekkert þannig við erum hættar að hafa áhyggjur af gleymsku okkar. Pálína sá áðan brúnkufar á fæti sínum en þorði ekki annað en að drífa sig í fótabað til þess að ganga úr skugga um að ekki væri um skít og drullu að ræða. Brúnkufarið stóðst fótabaðið þannig um er að ræða alvöru brúnku. Húrra fyrir því.
- comments



Sigþrúður Skemmti mér vel við frásögn ykkar og kómískum uppákomum :) Vildi ég gæti sent ykkur sæng eða teppi. Getið þið ekki troðið fótunum inn í bakpokana ?!
Freyr Njarðvík Kpalimé virðist vera ögn afslappaðri staður, gott er að heyra....
Egill og Gerða Gaman að heyra frá ykkur en ekki getum við bætt ykkur upp næturkuldann því hér er vetur. Gott að heyra að frönskukunnáttan fer batnandi. Eru mömmurnar sem þið kallið svo búsettar á staðnum ? Hér hefur fólk legið í flensum, Egill í síðustu viku og Einar Bjartur í þessari. Bestu kveðjur