Nu al weer 15 januari, de tijd vliegt. Op weg van Queenstown naar Twizel raken we bij Cromwell nog midden in een heuse triathlonwedstrijd. De wielrensters fietsten gewoon op de highway!
Twizel is een rustig dorpje en wij hadden een B&B (Omahau Downs) iets buiten het dorpje. Geheel in landelijke stijl en met uitzicht op Mount Cook - zo'n beetje het beste uitzicht tot nu toe vanuit een verblijf. Die middag nog even een activiteitje gepland: horse trekking. Ik kreeg het paard "Lazy George" en Linda kreeg de merrie "Jordy". Een ritje van een uur leek ons wel genoeg en bovendien stond er een enorm harde wind, waardoor de paarden enigszins onrustig waren. Een beurs achterwerk later hebben we de keuken van de B&B benut en een lekkere pasta verorberd.
De volgende ochtend werden we goed gefêteerd bij het ontbijt: muesli, versgebakken scones, heerlijke toasts en nog meer. Later die ochtend wilden we een gletschermeer ontdekkingstocht per zodiac-boot doen, maar dat werd afgelast door het slechte weer (heel veel wind en aardig wat regen). En dat terwijl in de vallei van Twizel gewoon de zon scheen, hoe groot het verschil met 45 minuten rijden kan zijn! Een alternatieve wandeling bij het meer van Ohau in het dal van de Temple rivier bood nog de enige spanning: rivier oversteken voor dummies. We slaagden niet……dan maar een klein wandelinkje met uitzicht, dat wederom weer prachtig was (zoals alle uitzichten in Nieuw Zeeland).
De volgende dag vertrokken we via de St. John Observatory, een sterrenkijkpost op een heuvel met prachtig uitzicht over Lake Tekapo en op de Nieuw Zeelandse Alpen, naar de oostkust. Die middag hadden we Skydiven (tandem parachutespringen) ingepland vlak bij Methven, maar dat werd ook afgelast vanwege de lage bewolking. Dan maar direct door naar onze relaxbestemming op Banks Peninsula, het vulkanisch schiereiland vlakbij Christchurch. Onze eindbestemming aldaar was de oude koloniale boerderij Chelston Farm. Daar hadden we een tot cottage omgebouwde stal tot onze beschikking. Erg romantisch hoor……..Mike en Zylpha waren ons gastheer/vrouw. Dieren waren er ook: Miss Piggy met haar vier kleintjes, de moeder en zus van miss Piggy, 5 pauwen - waarvan King Peacock ons nauwlettend in de gaten hield, want hij lustte alles - , een zooi kippen, wat koeien, wat schapen en heel veel vogels. Mike en Zylpha trakteerden ons op een verrukkelijk avondmaaltijd in de cottage met een heerlijke bessencrumble toe.
De volgende dag trok er weer een storing over Nieuw Zeeland, ja die laatste week hebben wie iets minder geluk met het weer. Gelukkig hadden we een zwemtochtje met dolfijnen gepland in de baai van Akaroa, nat werden we toch al. Met de boot werden we tot aan het einde van de baai gebracht en was het uitkijken naar de Hector Dolfijnen, één van de kleinste en zeldzaamste dolfijnensoort. Die vonden we al snel, want die jongens zijn nogal speels en zoeken snel de boot op. Wij het ijskoude water in (met wetsuite natuurlijk, wat denk je….) en maar onderwatergeluiden maken met de snorkel. De dolfijnen genoten van ons groepje en bleven om ons heen en door ons groepje zwemmen. Wat een belevenis! Eenmaal terug in de bootje mochten we later nog een keer het water in voor de laatste zwempartij. Gek genoeg wilde niet eens iedereen het water in, wat ik nog steeds niet snap…..De terugvaart werd opgewarmd door warme chocolademelk, wat Linda wel nodig had, want haar handen waren spierwit van de kou.
Eenmaal terug in onze stal had Mike de oude kolenkeuken (tja, hoe noem je zo'n ding) opgestookt. Lekker warm na zo'n natte dag. Heerlijke lamsworstjes erop gebraden en langzaam gegaard in de oven. Met houtblokken hebben we ons heerlijk warm gehouden die avond (hoewel het eigenlijk warm zat was, maar dit had wel wat…..).
's Ochtends keken we uit het raam en wat zagen we: geen wolkje aan de hemel! Het weer slaat hier snel om. We hebben de dag gebruikt om één van de baaien van het schiereiland te verkennen. Het betrof Okains Bay, waar een heus Māori/Koloniaal museumpje gevestigd was. De rest van het dorpje stelde niet zoveel voor (een paar huizen), maar de oude koloniale gebouwen zoals een school, kerk, winkel, bibliotheek en wat woningen stonden er nog. De baai zelf was een plek om te relaxen.
Er liepen een weg (summit road) over de toppen met uitzichten alle kanten op en dat was met dit weer wederom prachtig. Even een wijntje in Akaroa en in de stal nog een kaasplankje, gekocht bij de lokale kaasmakerij. Na de overheerlijke avondmaaltijd, gebracht door Mike, was het lekker boekje lezen met een wijntje erbij……ah, wat is vakantie toch fijn!
De ochtend van 20 januari krijgen we een wake-up call van de plaatselijke aardbevingsdienst, eentje van 5.1, we dachten niet meteen aan een aardbeving, maar het was er echt eentje. Tijdens koffiedrinken in Lyttelton kregen we nog wat naschokjes (dat vertelde de uitbaatster, want zelf dachten we dat er gewoon een zware vrachtwagen langsreed……). Nu gaan we rustig aan Christchurch verkennen, helaas in de regen.