Christchurch heeft maar een kleine centrumpje, voor de rest is het een groot uitgestrekte stad. Alle wijken zijn enorm ruim opgezet, die ruimte hebben we ze in Nieuw Zeeland wel. De eerste dag in Christchurch overnachten we nog in een motelletje iets buiten het centrum, hoewel 3 minuten lopen natuurlijk meer als "op het randje" gekwalificeerd kan worden. Genoeg cultuur en kunst in Christchurch te vinden en na een rustige wandeling door de beroemde botanische tuinen hebben we heerlijk Burmees gegeten in de Bodhi Tree. Erg mjammie!
De volgende ochtend hebben we eens voor de verandering lekker uitgeslapen......ehm, ik dan, Linda ging om 8 pm hardlopen. Uitgecheckt bij het motelletje, ingecheckt bij het hotel midden in het centrum, auto weggebracht (snif), terug met de shuttle en genieten van het Buskers Festival in de stad. Een festival met een anderhalve week lang cabaret, acrobatiek, dans en nog meer van dat alles. Dat creëerde wel een gezellige sfeer in de stad. Op deze dag begonnen ook de het WK atletiek van paralympiërs. De gehele Chinees selectie (80 man volgens de plaatselijke krant) zat in ons hotel, de een zag wat minder, de ander had een been minder en bij de ander zag je het wat minder waaraan hij/zij gehandicapt was. De dag was snel voorbij, maar we hebben natuurlijk ook wel iets cultureel verantwoords gedaan: de tentoonstelling "The Heart of the Great Alone" bezocht. Dat ging over de Antarctische reizen van Scott en Shackleton in de periode 1911-1920. Enorm indrukwekkende fotografie uit die tijd!
De volgende dag bracht de shuttle ons netjes naar het vliegveld van Christchurch en het vliegtuig bracht ons weer netjes naar Singapore. De transfertijd was ongeveer 6 uur. Tja, wat ga je dan doen? Samen met Sander en Susie (die we toevalligerwijs ook op de Tongariro Crossing even gesproken hadden) hebben we de moeite genomen even door de douane te gaan en met de taxi naar het centrum van Singapore te gaan. We lieten ons afzetten bij Chinatown (en een Indiaase tempel). Wat een drukte vergeleken Nieuw Zeeland en wat was het beklemmend warm (30 graden). We hebben een lekker biertje gedronken en zeer goedkoop gegeten in een tentje waar een flinke rij stond (toen wij eruit gingen), dus dat was smikkelen (niet dat we alles op kregen.....). Tegen die tijd was het donker en de Singaporezen liet het niet niet na om het één en ander eens goed te verlichten. Indrukwekkende architectuur (volgens Sander, die is architect) en wij waren het daar unaniem mee eens. Vooral het Marina Bay Sand gebouw is een sterk staaltje bouwwerk, met een schipvormig plateau op de drie flatsgebowen. Een enorm duur hotel werd ons verteld.
Het korte bezoekje van ongeveer 3 uur had ons zodanig vermoeid, dat we het opstijgen niet echt bewust mee hadden gemaakt en zodoende onze uurtjes slaap in de laatste vlucht van 13 uur nog goed meepakten. Eenmaal op Schiphol wachtte onze privé taxi D. Laverman ons op en werden we op fijn ritje naar Utrecht getrakteerd. Home Sweet Home!
Maar.....Nieuw Zeeland is écht wel een land waar we nog eens heen zouden kunnen gaan. We hebben genoeg nog níet gezien.

Groetjes
Thijs en Linda