Hallo!

Ondertussen zijn we aangekomen op onze laatste bestemming, Beijing, maar eerst vertel ik jullie nog over de twee steden Xi'an en Pingyao, waar we de voorbije 4 dagen vertoefden. Xi'an en Pingyao zijn twee steden met een rijke geschiedenis, die allebei pas de laatste 15 jaar bekend zijn geworden bij het grote publiek.

Xi'an was de hoofdstad van twee grote dynastieën en het vertrekpunt van de zijderoute. De stad wordt helemaal omringd door een omwalling van 13,5 km. In het centrum vind je heel wat overblijfselen van het rijke verleden: klokken- en trommeltoren, een grote moslimwijk en moskee (vreemd, gesluierde Chinese vrouwen), een grote tempel van Confucius waar stèles bewaard worden. Toen we op ontdekking gingen in deze stad, doken we de Chinese geschiedenis in. De stad staat ook bekend voor heel wat lekkers. We proefden er dumplings (soort ravioli) met verschillende vullingen. Maar waarom deze stad vroeger niet zo toeristisch was en nu de eerste stad was waar we zoveel Westerse toeristen tegenkwamen, heeft enkel en alleen te maken met de ontdekking van het Terracottaleger. In 1978 stootte een boer toevallig op een soldaat in terracotta en dat was de ontdekking van het graf van "Qin Shi Huangdi", een keizer die 22 eeuwen geleden regeerde. We bezochten de niet minder dan 7000 terracottasoldaten samen met 16 andere Westerlingen en een grappige Chinese gids. Heel indrukwekkend!

Na Xi'an reisden we verder met de trein naar Pingyao, een klein stadje met een volledig intact gebleven omwalling en prachtige oude huizen. We botsten er toevallig op Mister Li, een Engelssprekende gids die ons wat meer vertelde over de stad en die ons mee nam naar een school, een dokter, apotheker, kerk en ziekenhuis. Mister Li zat er niet mee in ons over de miserabele situatie van Pingyao (en kleinere steden en dorpen in het algemeen) te vertellen. De huizen en muur zijn zo goed bewaard gebleven omdat Pingyao 40 jaar geleden heel arm was. Er was gewoon geen geld om grote gebouwen neer te zetten. Gelukkig voor het stadje, dat sinds de jaren '90 beschermd wordt door unesco en nu voor een groot deel van het toerisme kan leven. Contrast tussen rijk en arm was er wel heel groot!

De bezoeken aan de school, dokter en ziekenhuis waren ook heel indrukwekkend. We bezochten een middelbare school waar de leerlingen elke dag van de vakantie (!) van 's morgens tot 's avonds 22u les hebben. Een groepje 17-jarige meisjes vertelde ons over het Chinese schoolsysteem. Zij stelden ons op hun beurt veel vragen en vonden het uiteraard geweldig Westerlingen van zo dichtbij te zien.

We zijn nu aan onze laatste dagen begonnen en proberen nog met volle teugen van Beijing te genieten. Ik probeer voor ik vertrek nog een laatste korte verslag op mijn blog te zetten.

Tot gauw!

Lien x