Ni hau!

Dinsdag ruilden we het moderne Hong Kong in voor een heel ander China. We reisden eerst verder met de metro naar Shenzhen, een grote stad net over de grens in China. We logeerden in de jeugdherberg, die in een hele leuke buurt lag. Voor het eerst werden we geconfronteerd met het taalprobleem. Zowel in het café waar we iets gingen drinken als in het restaurant waar we 's avonds aten, spraken ze geen Engels. Af en toe werden we aangesproken door een Engelssprekende Chinees die ons maar al te graag wilde helpen.

De dag nadien namen we een binnenvlucht naar Guilin. We hadden dit traject graag met de trein gedaan, maar het blijkt hier op dit moment heel moeilijk te zijn om treintickets te bemachtigen. Het is ook zomervakantie in China en dat zorgt ervoor dat de meeste treinen al volgeboekt zijn. Aangekomen in Guilin, probeerden we treintickets te reserveren naar onze volgende bestemming drie dagen later, maar zonder resultaat. Op de grote schermen in het station zagen we dat alle plaatsen reeds uitverkocht waren, enkel in de "hardseats" bleven er nog over. 24 uur op harde stoeltjes zitten zagen we echt niet zitten. In Guilin probeerden we dan nog even via Chinezen die ons graag wilden helpen aan tickets te raken, maar uiteindelijk bleek dat zij ons niet verder konden helpen en dat we wel al een voorschot moesten betalen. Zonder tickets reisden we dan verder naar Yangshuo, waar we een hostel gereserveerd hadden.

Guilin en Yangshuo zijn twee stadjes gelegen in het karstgebergte. Het landschap is hier adembenemend mooi! De Li-rivier en kleinere stromen lopen hier door de talrijke groene bergen. Als je langs de rivier wandelt of fietst, zie je links en rechts rijst-of lotusvelden waarin je of een Chinese boer ziet werken of een waterbuffel ziet paraderen. Heel idyllisch dus! We logeerden eerst 1 nacht in een splinternieuwe hostel, gelegen aan de rivier Yulong. De volgende dag verhuisden we naar The Giggling Tree, een guesthouse uitgebaat door een Nederlands koppel. We hadden er al heel wat lovende referenties over gelezen en die waren zeker niet gelogen. Zo lang zijn we nog niet op reis, toch deed het veel plezier om na een week Vlamingen en Nederlanders tegen te komen en jawel, nog eens frietjes en rauwe groenten te eten. Ongelooflijk toch hoe snel je hunkert naar iets gewoons van thuis.

We vulden onze dagen vooral met een aantal activiteiten in de natuur. We maakten een tocht op een bamboevlot op de Yulong en gingen twee keer fietsen. De fietsen worden hier heel goedkoop verhuurd en zijn eigenlijk zo slecht nog niet. De Chinezen zelf fietsen hier op de grote banen en door het centrum, maar dat is niet voor ons weggelegd. Wij zijn ons leven nog niet beu! Gelukkig zijn hier veel vlakke straatjes en weggetjes die langs de rivieren en door de rijstvelden lopen. We hebben ook een daguitstap gemaakt naar de Longji rijstterassen. We zaten in een bus die voornamelijk gevuld was met Chinese toeristen, twee Amerikanen, vier Spanjaarden en wij. Uit wat we begrepen van de -zeer moeilijk te begrijpen- Engelse uitleg van de gids, gingen we een toffe tocht maken door Ping An, het dorpje te midden van de rijstterassen, stopten we bij een show van de langharige vrouwen en hadden we zeker tijd genoeg om veel souvenirs te kopen. Mm, toch niet zo tof. We besloten dan maar om op eigen houtje het dorpje en de rijstterrassen te verkennen. De terrassen waren meer dan de moeite. Jammer genoeg was er van de authenticiteit van het dorpje niet veel meer te zien.

Tijdens het fietsen kwamen we een Chinees tegen die voor ons een prijsje kon regelen bij een vriend van hem die kooklessen organiseerde. Daar zeiden we natuurijk niet nee tegen! Peter, de kok, kwam ons ophalen in het guesthouse. We stonden heel lang in de file, dus begon hij met ons wat nuttige zinnetjes Chinees te leren. Woorden die we uit andere talen kennen, zijn ons het beste bijgebleven. Als een Chinees "tequila" zegt, wil hij zeggen dat het te duur is. En zegt hij "champignon", dan zegt hij "kleine jongen". Na de korte introductie Chinees kwamen we aan in de kookschool, waar we in een privésessie drie lekkere gerechtjes klaarmaakten: gong bau kip, vis in een saus van soja en bier, aubergine met look en oestersaus. Heerlijk, en helemaal niet te vergelijken met wat je bij ons in de Chinees vindt.

Na deze drie dagen Yangshuo, namen we opnieuw de bus naar Guilin, waar we een nacht in alweer een hele toffe hostel verbleven. De hostels die we tot nu toe gedaan hebben, zijn allemaal heel net en gezellig ingericht! We waren klaar om de volgende dag de trein te nemen naar Kunming. Jawel, het is ons uiteindelijk toch gelukt om treintickets te bemachtigen! Blijkbaar kopen kleine reisagentschappen een groot deel tickets op om ze dan duurder door te verkopen. Zo zijn we dan toch nog aan twee tickets in "hardsleepers" geraakt. We betaalden iets van een €40 per persoon om 25u op de trein te zitten/ slapen. Al bij al viel dat toch nog mee. Hopelijk lukt het ons de rest van de reis ook om tickets op dezelfde manier te bemachtigen.

Ondertussen zijn we er wel al aan gewend, maar de eerste dag in Guilin was het zeer moeilijk om ons begrijpbaar te maken. We hebben ons point it-boekje al goed gebruikt. We zijn al heel verschillende Chinezen tegengekomen. Velen zijn opdringerig en zien in ons toeristen van wie ze geld willen aftroggelen. Anderzijds zijn we een ware attractie voor de vele Chinese toeristen. We worden heel vaak gefotografeerd (gisteren kwamen we een familie tegen en wilde eerst de dochter met ons op de foto, gevolgd door de papa en dan natuurlijk ook nog de mama... we zouden er geld voor moeten vragen!) en we horen voortdurend "hello!". We hebben ook al wat jonge Chinezen ontmoet die graag een praatje met ons komen maken om hun Engels te oefenen en wat te weten te komen van het Westerse leven. Dat is natuurlijk wel leuk, en op die manier worden wij ook altijd wat wijzer over hun cultuur.

Momenteel zijn we net aangekomen in de provincie Yunnan waar weer een nieuw avontuur te wachten staat. De temperaturen zijn hier veel aangenamer dan in Yangshuo (20° ipv 35-40°).

Vele groetjes,

Lien