Haalo! (een gemakkelijk begin: "hallo" dus in het Cantonees, het Hong Kongse Chinees. Het bekende "Ni hau" kunnen we vanavond pas gebruiken, als we verder reizen naar Mainland China).

Onze eerste stop zit er zo goed als op. En 't was al direct de moeite. Hong Kong is een gigantische, levendige en heel groene stad. Op drie dagen tijd hebben we, dankzij onze goede gids Peggy (een vriendin van mijn jaar Sicilië), de leukste plekjes van deze metropool leren kennen. De metro, ferry, kleine busjes en oude Britse tram brachten ons tot Victoria Peak, de Avenue of Stars (remake van de walk of fame in Hollywood), gezellige en heel grote markten in Kowloon, het museum of history (heel interessant!), Stanley Bay, verschillende tempels en een prachtige skyline. Gisteren verlieten we het gigantische eiland en namen we de ferry tot in Macau, naburig eiland waar niet de Britten, maar wel de Portugezen voet aan wal zetten en het eiland omvormden tot een mix van gezellige zuiderse straatjes met Chinese winkeltjes, tempels en een massa luxueuze hotels en casino's.

Jullie vragen je natuurlijk af hoe het daar nu gaat tussen al die Chinezen. Wel, het is natuurlijk best wel vreemd om heel de tijd een taal te horen waar je niets van begrijpt. Aan de andere kant spreken veel (jonge) HongKongers een aardig woordje Engels. De straatnamen staan in 't Cantonees en in 't Engels, ook op de menu-en wegenkaarten staat alles in beide talen. Een groot taalprobleem hebben we tot nu toe nog niet gehad. Vanaf vanavond valt al dat Engels weg, dus er staan ons nog wel wat uitdagingen te wachten. De communicatie verloopt echter niet altijd vlot. Zo kon Vanessa's reispas niet worden gelezen door de computer, en werd ze direct meegenomen naar het kantoor, zonder haar eerst even gerust te stellen dat er niets ergs aan de hand was. Peggy regelt ook maar vanalles voor ons, zonder ons eerst te zeggen wat we gaan doen. Hongkongers zijn over het algemeen wel heel verdraagzaam. De stad is een echte smeltkroes van verschillende nationaliteiten en religies.

Dankzij Peggy hebben we al heel wat verschillende Chinese (en ook Thaise en Indonesische) specialiteiten gegeten. Op alle momenten van de dag wordt er warm gegeten. De gerechten worden in kleine schoteltjes op tafel gezet en dan kan je met je stokjes nemen wat je wil. Naast rijst en noedels wordt er veel vis en vlees gegeten. In de visrestaurants vind je grote acquaria waarin de vissen nog rondzwemmen en in de vleesrestaurants hangen de dieren geplukt omhoog. Je herkent ze meestal goed, want hun kop hangt er nog aan. Blijkbaar wordt dat zo gedaan zodat je zeker weet dat je krijgt wat je gevraagd had.

Deze namiddag nemen we de metro richting Shenzhen (net China) om morgen verder te reizen naar Guilin en Yangshuo. Voor we vertrokken, hadden we gedacht om enkel met de trein en bus te reizen door China. Peggy is gaan informeren voor treintickets naar Guilin, maar die was blijkbaar al volgeboekt. Dus is het maar het vliegtuig geworden. Hopelijk lukt het ons toch nog om op onze volgende verblijfplaatsen trein-of bustickets te bemachtigen.

In een volgend verslag vertel ik jullie hier meer over.

Vele groetjes,

Lien x