Na een zéér slingerende, uitermate groene route van Hahei via Whatanga en Tauranga zijn we in smelly Rotorua aangekomen. Ik vroeg eerst wie er een wind had gelaten, maar kwam er vrij snel achter dat dit de thermale zwavelpoelen moeten zijn van het gebied. Alle slaapaccommodaties van de Lonely Planet waren volgeboekt. Gelukkig zijn er veel motels in Rotorua. Na draaien en keren en minstens 50 "no vacancy" motels hebben we toch ons motelletje gevonden: Rob Roy Motel, gerund door een Indiaas gezin (ik heb de link met Schotland nog niet achterhaald). Zoals veel Nieuwzeelanders was de uitbaatster Pam uitermate vriendelijk en hielp ons aan een Māori-avondje (ondanks dat eigenlijk alles volgeboekt was). Een cliché-toeristisch bezoekje aan de Māori cultuur met rituelen en dans, maar dat was best leuk eigenlijk. Traditioneel eten met tafelschikking en wonder boven wonder zaten we met een Nederlands gezin aan tafel. Dat werd kwebbelen in ons moerstaaltje…….en de bus bracht ons daarna weer terug naar Rob Roy Motel
De volgende dag in de regen vertrokken naar Hell's Gate, een geothermaal parkje, waar we diverse modderpoelen en zwavelpoelen hebben zien opborrelen. En ze claimden de grootste warmwater-waterval van het zuidelijk halfrond te hebben (huiskamervraag: welke is dan die grotere op het noordelijk halfrond?). Daarna in de spa laten verwennen met een heerlijk warm modderbad, zwavelbad en nog een bad met prikkend water……
De regen hield aan, dus gingen we de middag als reisdag naar het Tongariro Park gebruiken. Dit keer was het 2e motel raak - een relaxt studiootje in het plaatsje Turangi.
De volgende dag bracht de Mountain Shuttle ons naar het begin van de Tongariro Crossing, een dagloop over vulkanen heen. We waren echter niet de enigen, de track was stampensvol. Tóch was het een prachtige, maar vermoeiende tocht die ons leidde langs oude kraters, zwavelmeren en prachtige vergezichten. Tussen de massa weer teruggelopen naar het eindpunt van de track, waar sommige mensen rennend van de berg afkwamen om hun specifieke bus nog te halen (de carpark stond vol met bussen). Oververhit in onze Mountain Shuttle werden we terug gebracht en in het motel bracht een welverdiend biertje verkoeling en konden onze zeurende voeten eindelijk ontdaan worden van de warme bergschoen.
De volgende dag brengt ons in Napier, waar we Ria en Jaap Ronald gaan opzoeken.