Daar gingen we dan, met onze eigen hollandsche KLM naar Indonesië. "De Vliegende Hollander" heette ons vliegtuig, maar we hadden er vertrouwen in dat het niet ging spoken. Rij 38 was onze rustplek in de Boeing 777 (hoewel eerst foutief het veiligheidsfilmpje van een Airbus werd ingezet, hetgeen op de lachspieren werkte van onze rij-genoot. Deze man kwam uit Manchester, maar was een geboren Sumatraan. Hij was na 17 jaar behoorlijk ver-engelst en praatte mee over eten, reizen, bier(!) en zaken waar we allebei eigenlijk niet zoveel vanaf wisten, zoals politiek en economie). Ik zal proberen iets minder in bijzinnen te praten......
Éénmaal aangekomen op Soekarno-Hatta vliegveld, begon de verwarring: waar moesten we ons immigratie papiertje inleveren? Via de douane naar de immigratiedesk naar de visa desk naar de pinautomaat naar visa desk naar de immigratiedesk en dan langs een mannetje die ook nog iets deed.
Enfin, onze rugzakken hadden we binnen twee minuten. Na even slenteren kwamen we uit bij Transit Spa waar we een heerlijke massage genoten en waar de nederlandstalige gids mr. Rully ons in gesprek hield voor zeker 2 uur. Tja, zó gaat de 7,5 uur transfertijd voor de vlucht naar Makassar gelukkig snel voorbij. De Garuda airlines bracht ons naar het nieuwe maar uitgestorven vliegveld van Makassar. Op zich niet gek als je daar om half vier 's nachts aankomt. Vanaf de marmeren vloer hebben we de vertrekken zien volstromen, leegstromen, volstromen.....eh, je begrijpt het wel.
En dat alles onder het genot van een heuse Starbucks koffie. Toen we naar de boarding gate liepen, zagen we pas de In House Spa met kamers waar we lekker hadden kunnen slapen.....grrrmmbbll.
De vlucht naar Manado ging voorspoedig, waar we opgewacht werden door een mannetje die ons naar het resort bracht. Totaal uitgeput, toch nog van de plaatselijke cuisine genoten. Eenmaal in bed werden we er fijntjes aan herinnerd dat we in een gebied zitten dat deel uitmaakt van The Ring Of Fire: we kregen een aardbeving om onze oren! Huisje schudde, maar Linda sliep er doodleuk doorheen. Ik de volgende ochtend haar toch maar wijsmaken dat ze door een aardbeving van 6.6 heen geslapen had. Die ochtend bleek ook dat een vulkaan vlakbij actief was geweest die nacht.......dat had ik dan wél gemist.
De dag erop hebben we een tour door het gebied Minahasa gehad, dankzij gids Modi (en stille chauffeur Ferdi). De markt van Tomohon bezocht, inclusief de vleesmarkt waar ze honden en vleermuizen verkochten. Verder een hele oude bgraafplaats met Waruga's, zwavelmeertjes, traditionele huizenbouwer, pottenmakers en Tondano Lake (waar we heerlijk geluncht hebben aan rand van het meer) gezien. Terug bij het regenachtige resort maar eens bedenken wat we morgen gaan doen: vulkaanklimmen, raften, duiken of iets heel anders.
(Foto's uploaden gaat even niet - ze zijn wel op facebook te vinden)