Voor de tweede keer gegeten bij het restaurantje van het resort, dezelfde zeer bescheiden jongens die óók koken. Bekende gerechten voor een gemiddelde nederlander: nasi goreng, sate ajam, enz. Deze tweede avond ging minder soepel bij de bediening. Italiaanse resortgenoten kregen niet alles wat ze besteld hadden en zeker niét tegelijk. Uiteindelijk hebben we wat reisverhalen uitgewisseld, zij wat meer dan wij, want zij waren al 2 weken bezig in Sulawesi.
Diezelfde avond de jongen van de receptie gevraagd naar de wandelroute naar de Kali waterval. Keek hij me glazig aan en bleef jaknikken, toen ging hij naar binnen en kwam 3 minuten later naar buiten en zei "sorry". Dus daar moest ik het mee doen. Met een summiere beschrijving gewandeld richting Kali. Veel dalen, veel tropisch bos, veel warmte. Bij het dorpje aangekomen werden we zeer vriendelijk teruggewezen, we waren te ver gelopen. We moesten nog wel entree betalen: 5400 rupiah voor 2! Wat een afzettters ;-)
De stenen trap/wandelpad was glibberig, maar we werden beneden getrakteerd op een mooie waterval. Daarna brak de hemel open. Gelukkig was die verkoeling welkom, maar tijdens de echte hoosbuien hebben we toch even geschuild. 's Middags geluierd op het resort. De volgende ochtend durfden we het aan om de lokale mikrolet (klein blauw busje dat van hot naar her rijdt en iedereen oppikt en afzet) te nemen. Wij namen er één naar de voet van de vulkaan Mahawu. Uiteraard probeerde de mikroletman ons een poot uit te draaien, wat half gelukt is, maar nog steeds te veel (en dan heb ik het over centen).
De vulkaan was grappig, maar de regen verpestte het nogal. Teruggebracht naar Tomohon met een mikrolet die afgehuurd was door een frans stel. Nog even een boeddhistische tempel bezocht en hop, met de mikrolet naar het resort. Tijd voor de spa! Massage, gezichtsbehandeling en dat soort dingen, het schijnt dat de mensen hier daar goed in zijn. En dat klopt dus!

De volgende ochtend zouden we opgepikt worden door een chauffeur om naar Tasikoki Wildlife Rescue Center gebracht te worden, om 9:00. Dat hadden we via telefoon die dag ervoor besproken, wat internet viel daar voortdurend uit (en ook de stroom). Echter, we kregen 's ochtends een sms dan het 12:30 werd. Flexibel als we zijn, pakte we een mikrolet naar Tomohon, even de stad op eigen houtje bekijken. Dit keer was er nóg meer te zien op de markt. Pythons, ratten en dergelijke.
Terug op het resort bleek de chauffeur er al om 11:30 te zijn (we kwamen om 11:23 terug......). Daar ging onze lunchtijd.

Aangekomen in Tasikoki verwelkomde vrijwilliger Victoria uit Jakarta ons. Een overheerlijke vegetarische lunch stond al klaar voor ons. De suite is ook nog eens fantastisch groot met evenzo uitzicht over de zee.
Victoria gaf ons een rondleiding over het terrein. We hebben diverse geredde vogels gezien, o.a. kakatoe's, papegaaien. Daarnaast waren er ook geredde apen: oerang-oetangs (hij heette Bento en was zeer aandoenlijk), makaken (vooral pas geredde Bumi was een mager dametje, hoewel ze al flink aangesterkt was), herten, varkens en marsupials (hem, wat is het nederlandse woord voor zo'n beest? - dit: dit bleek een cuscus te zijn, lijkt op een luiaard). Dat we werden aangevallen door tig mieren, laat ik maar even achterwege. Daarna hebben we gegeten met de vrijwilligers, waar er op dit moment té weinig van zijn, helaas voor Tasikoki. We hebben tijdens het eten beloofd de volgende ochtend om 6:00 té helpen planten te verzamelen voor de makaken, gibbons en cuscus. wat volgens het Duitse meisje zwaar werk is. We zullen zien, gelukkig wilden we al vroeg opstaan om de zonsopgang te kunnen zien - zo rond 5:15. Zo gezegd zo gedaan. Mooie zonsopgang,zweterig werk om groenvoer voor de dieren te verzamelen. Dit werd geblust met een wandeling langs het zwarte zandstrand. In de middag werden we door Meme naar het nationaal Park Tangkoko gereden, in zijn disco-mikrolet. In het nationaal park werden we door gids Sun meegenomen om uiteindelijk makaken, neushoornvogels, spookdiertjes en cuscussen te zien. Dat was gelukt en in het donker werden we met discolichtjes aan, terug naar de ecolodge gebracht, waar onze lange dag ten einde kwam.