Soeva Ratri,

We zijn ondertussen drie dagen terug van onze trekking. Hier in Nepal gaat het beter en beter. Na tien dagen het bergleven terug blij om weer 'thuis' te zijn. De eerste dag van onze trekking zijn we naar chitwan gereden, een viertal uur bus zitten. In Chitwan werden we met een stuk of 8 in een bootje gedropt en zijn we gaan raften. Het water mocht iets wilder, maar toch een aantal keren goed achterover gedonderd. Miss toch wel iets spectaculairders verwacht. Na het raften terug de bus op naar ons safari paradijs, zalig zonnen op het dak van de bus tot er een accident gebeurde. Gevolg 2 doden en uren staan wachten op de straat.. De volgende dag rond 6 u kanoo varen, opt gemakje wakker worden en krokodillen spotten. Iets daarna zijn we naar het olifantenpark geweest en naar een superleuk strandje waar ik en lino met de olifanten zijn gaan zwemmen, echt super. Boven op de rug van de olifant zitten om samen de rivier in te gaan en een douche te krijgen, Miss wel het leukste moment van onze trekking.In de namiddag zijn we een drie uur durende rit gaan maken met de olifant om opzoek te gaan naar wilde dieren, toch een nijlpaard gezien. Herinnering; pijnlijk gat. De avond hebben we nog een cultureel dansfestijn bekeken. Na Chitwan zijn we door gereisd naar pokhara waar we kennis hebben gemaakt met onze gids Manut en onze drager. Vanuit pokhara zijn we begonnen aan onze grote klim. Zwaar, maar zeker en vast de moeite. Tien dagen lang trappen lopen. De eerste twee dagen waren de hel voor mij, na tien stappen puffen en drinken. Nadien is het vlot verlopen. Vooral onze eindbestemming was de echt moeite Annapurna basecamp 4130 meter, omringt door de hoogste bergen ter wereld, toch vrij indrukwekkend en ook de zonsondergang was een aanrader. Ongeveer in de helft van de trekking is hans alleen doorgegaan en hebben lino en ik onze tocht verder gezet. De bergen: warme choco, ,vollyballen met de nepalewzen, Nepaleese woorden leren, spring roll... Vooral de koude nachten overwinnen was soms een zware opgave, met muts, trui, handschoenen, slaapzak, donsdeken bed in, op annapurna was het -15. we vertrokken bij 35 graden naar -15 en terug naar 35 graden. De avonden in de bergen waren minder gezellig, weinig te doen. Eerst maar lachen dat we nooit vroeg in ons bed zouden kruipen, uiteindelijk lagen we er elke dag rond 8u of zelfs vroeger in. Alleen op de laatste dag van de trekking hebben we een feestje in onze guesthouse kunnen meepikken, die nepalezen kunnen shaken.

Na onze tocht zijn we nog een paar dagen in Pokhara gebleven om de stad te verkennen, Tempel bezocht, kanoo gevaren, zoektocht naar een proper hotel, en gegeten en gedronken.. Vooral de laatste twee... Gister zijn we terug vertrokken naar Thamel, een acht uur durende busrit. Lino en ik gaan waarschijnlijk nog wel terug naar pokhara om te paragliden.. Deze nacht hebben we voor het eerst een disco gevonden en bezocht, een keertje dansen op westerse muziek, super, uiteindelijk rond 4 uur in bed beland en er 5u later weer uit om mijn blog aan te vullen, vandaar miss mijn weinige inspiratie...

Wat de plannen zijn, weeshuis, terug naar badri thuis... Staat nog niks echt vast. Kijk allesinds wel uit naar de kinderen.

Tot binnenkort