Namaste,

De week is weer voorbij gevlogen en voor het eerst heb ik mij ook nuttig kunnen bezig houden voor het weeshuis.. Enkele dagen geleden heb ik les gevolgd in een schooltje vlak naast ons huis.. Met een veertigtal kinderen van 11 jaar engels geleerd en toneeltjes gespeeld, na onze trekking is het de bedoeling dat ik, lino en hans elk apart een klasje voor onze reking zullen nemen.. Welk vak we zullen geven valt nog af te wachten..
In het weekend zijn we dan weer in thamel gaan logeren, op de vlucht van al die rijst die we hier krijgen voorgeschoteld kwamen we terecht in een gezellig restaurantje (rum doodle bar,) het hele restaurant hangt vol met kartonnen voeten. Door een plaatselijk rockbandje en de ontdekking van het Nepaleens bier werd het een superavond. Nadien gingen we nog iets drinken in een plaatselijke bar, na 5 min viel de politie binnen om de gitarist te arresteren, waarop alle nepalis opstonden om te vechten, Vervolgens maar gevlucht naar tom and jerrys ( toeristisch cafe) en na liters bier zijn we uiteindelijk zeer laat in ons bed beland, naar nepaleense gewoonte toch ( half 2). In Thamel zijn we ook nog durbar square gaan bezoeken, niet zo indrukwekkend als verwacht, gewoon veel te druk.. Durbar square is een groot plein met allemaal tempels, het is daar zo druk; overal fietsriksjas, bedelaars, taxi's, straatkinderen krioelen over het plein. Het belangrijkste gebouw is het koninklijk paleis.. Natuurlijk hebben we ook een riksja (karretje op fiets dat 1 persoon voortduwt)moeten uitproberen. Met 3 in zo een karretje is echt geen aanrader, maar achteraf gezien toch wel hilarisch.

De volgende dagen zijn we naar het weeshuis geweest, stoelen schuren en verven voor de keuken, met veel hulp van de Karki :) ('papa' weeshuis, zeer lui) waren onze stoelen na 3 dagen ongeveer klaar, telkens wanneer we weer kwamen in het weeshuis konden we opnieuw beginnen want de karki had er weer mee geknoeid..

De avonden blijven hier altijd super gezellig, met wat drank, hapjes en muziek sluiten we de avonden af. vorige week sliep badri voor de eerste keer niet thuis. samen met de kinderen hebben we een klein feestje gebouwd. Wanneer Badri niet thuis is, gedragen zijn kinderen zich heel anders en zijn ze veel opener. De kinderen leerden ons nepaleens dansen en het werd uitendelijk een avond om nooit meer te vergeten. Wanneer we gaan trekken zullen we feestvieren in de bergdorpen ( dit weekend is het tika, feest) waar we onze aangeleerde dansjes kunnen oefenen, het ziet er allesinds simpeler uit dan het lijkt.

Voor de rest heb ik al spelend twee namiddagen met de kinderen van het weeshuis doorgebracht. Terwijl hans en Lino met de oudere kinderen voetbalde, heb ik met de kleintjes met balonnen gespeeld, deze kinderen zijn gewoon geweldig en zo gelukkig, vooral de kleinsten zijn schattig. In het totaal leven er 26 kinderen. Niemand kijkt naar hen om, naast de kinderen wonen er twee moeders en twee vaders, maar deze doen echt niks..
Ook gisteren ben ik naar het weeshuis gegaan samen met Lino, hans voelde zich niet goed.. Op zich helemaal niet erg, want met hem klikt het niet al te best. Samen met de kinderen voetballen en met de kleinste grappige spelletjes spelen, ik en lino hebben ons kostelijk geamuseert. Rond 6 u moesten we weer vertrekken want het was al donker, zo jammer dat we nooit langer kunnen blijven. Maar het weeshuis ligt nu eenmaal op 45 min stappen van ons thuis
Naast de rijst, de buikkrampen en onze kamergenoot mouse valt hier alles heel goed mee en is het toch wel een geweldige tijd die ik hier meemaak,
Morge vertrekken we op onze trekking, olifantrijden, raften, jungle, klimmen tot op 5000 meter hoogte. Ik zal eindelijk op verkenning kunnen gaan in Nepal, kijk er enorm naar uit... Eerst nog een nachtje op hotel (een douch voor mij alleen, toilet, geen rijst, mmmm zalig)

kus

Bedankt voor jullie berichtjes allemaal
Ives en Sarah, jullie zijn hier altijd welkom!!!