Hier is hij dan mijn eerste blog! Gister heb ik een klein afscheidsfeestje gegeven voor vrienden. Ik vond het erg gezellig en waardeer het heel erg dat mensen de moeite genomen hebben om mij persoonlijk even gedag te zeggen. Lianne, mijn zusje had een hele originele verrassing voor me: een toren van lekkere koeken en negerzoenen met daarin vlaggetjes met mijn hoofd erop. Ze had twee typisch Nederlandse foto's van me uitgekozen namelijk tijdens het WK (verkleed en al) en een foto in Volendamse klederdracht :D. Ik heb allemaal leuke leesboekjes en handige dingen gehad voor mij reis zoals: desinfect, kledingwasgel voor op reis, zonnebrand, geheugenkaartje, plastuiten ;) en noem het maar op! Voor dat de visite kwam heb ik mijn grote kleine vriend Jasper (zoontje van Harmen en Monique) nog even een flesje kunnen geven als een van de laatste keren. Tegen de tijd dat ik terugkom eet Jasper al met de pot mee. Vreemd om van iedereen afscheid te nemen. Gister heb ik het me niet de hele tijd beseft en was het gewoon een gezellige borrel met vrienden. Vandaag besef ik pas dat degene die me niet a.s. donderdag komen uitzwaaien, ik echt een tijd niet ga zien.

Van de week ben ik langs mijn opa en oma gegaan en hebben we heerlijk gekletst over vroeger. Mijn opa haalde er foto's en krantenartikelen van vroeger bij en vertelde samen met mijn oma verhalen over hun verkeringstijd en jeugd. Ook van hen moest ik afscheid nemen, wat ik toch al wat lastiger vond, aangezien ze al op leeftijd zijn. Mijn opa (die toch wel vliegangst heeft) zei dat als ik in de problemen zat, dat ik hem moest bellen en dat hij dan meteen naar me toe kwam vliegen. Patrick en ik lachten ons rot! Ook vertelden mijn opa en oma dat ze het eigenlijk niet zo leuk vonden, dat ik ten eerste zo lang ging en ten tweede zo ver! Bij het afscheid nemen zei mijn oma: "nou laten we het maar niet dramatisch maken", waarvan ik juist een brok in mn keel kreeg. De oma van Patrick had ook al gezegd: "Als ik je moeder was geweest, had ik je niet laten gaan". Haha, ze vinden het gewoon spannend, net als ik.

Af en toe krijg ik de zenuwen en denk ik: "ik wilde dit toch echt zelf, toch?!". Terwijl ik ook momenten heb van: laat maar komen! Vanmorgen was het vervelendste moment tot nu toe, ik moest afscheid nemen van Patrick. Patrick gaat een week met zijn vader naar Amerika en zal er dus ook niet bij zijn als ik vertrek. Ik zal hem pas als allerlaatste in Azië opwachten en dat betekent dat we elkaar 3 maanden en 3 weken niet zullen zien. Toch denk ik dat het makkelijker is om nu al afscheid van hem te nemen dan dat hij tussen mijn jankende moeder, zusje en vrienden staat a.s. donderdag. Ik vind het heel lief dat er behoorlijk wat mensen op Schiphol zullen zijn om me uit te zwaaien, maar ik kan niet goed tegen dit soort situaties. Dat zal dus 1 doffe ellende worden (in ieder geval voor mij) en vanmorgen had ik het ook even zwaar. Gelukkig heb ik een echte rasoptimist getroffen als vriend en was Patrick super lief, vrolijk en optimistisch, wat me enigszins hielp. Ik denk de hele tijd: het is ware liefde als iemand je voor zo'n tijd laat gaan en je die ervaringen gunt. Zelf moet hij gaan beginnen met afstuderen, wat niet altijd makkelijk is. Terwijl ik aan de andere kant van de wereld zit, nieuwe mensen ontmoet, schitterende landen zie en unieke dingen meemaak op mijn reis. Ik waardeer het dan ook heel erg dat hij me laat gaan en me altijd gestimuleerd heeft om deze reis te maken. Ik zal hem vreselijk missen, maar gelukkig leven we in de wereld van whatsapp, skype, sms en mobiele telefoontjes.

De komende week zal in het teken staan van mijn scriptie, het kopen van de laatste spullen en het verder inpakken van mijn backpack. A.s. maandag krijg ik mijn laatste vaccinatie en ga ik mijn malaria-pillen ophalen. Verder laat ik mijn haar nog even knippen en ga ik voor controle naar de tandarts. Als ik mezelf dit stuk zie schrijven, lijkt het net alsof of ik een jaar wegga. Tijd om te relativeren: wat zijn nu eigenlijk 4 maanden in een mensenleven?.....

Op donderdag 26 januari om 21:10 begint mijn avontuur!