Hoihoi!!

O jeetje, het is natuurlijk eigenlijk alweer veel te lang geleden dat ik wat van me heb laten horen! Sorrysorrysorry, het is nogal druk en hectisch geweest de laatste tijd: het eind van dit semester, het eind van een schooljaar, het eind van de tenniscompetitie, alles bij elkaar druk, leuk, 'exciting' en soms een beetje 'sad'.

Ten eerst was er dus het einde van het schooljaar. Dat betekende finals, speeches en essays (die ik overigens allemaal ruimvoldoende heb gemaakt/gedaan, jaja, ik heb al mijn vakken gehaald! :)), maar ook leuke dingen zoals de Senior shows van de afstuderende theatre, musical en music majors. De Art department op Shorter staat goed bekend en de 'senior recitals', zoals ze die noemen, waren dan ook van zeer goede kwaliteit! Ik heb in de laatste 2/3 schoolweken dan ook aardig wat avondjes in het theater doorgebracht! Iedereen zette zijn eigen show helemaal zelfs samen, wat natuurlijk erg gaaf is en heel veel leuke originele dingen opleverd! Naast mijn schriftelijke finals had ik natuurlijk ook mijn finals in acting en voice for the actor, wat een aantal monologen waren. Dat was natuurlijk best even spannend. Vooral mijn acting final die in het theater was, we moesten twee contrasterende monologen doen waaraan we gewerkt hadden en naast de hele klas en de leraar waren er ook nog aardig wat hogere jaars die kwamen kijken. Gelukkig ging alles prima en kreeg ik veel leuke reacties. Ook deze twee vakken heb ik afgesloten met een A, wat mij wel goed deed :). (Voor de geïnteresseerden, mijn monologen kwamen van: Diary of Anne Frank (Anne), the Glass Menagerie (Laura) en Reasons to be Pretty (Steph)). Verder was er ook nog de laatste productie van het jaar, de spring musical: Godspell. Was ook weer erg sterk.

Tegelijkertijd liepen we ook tegen het eind van the 'regular season'. Dat betekende nog een paar belangrijke wedstrijden en tussen alle toetsen en essays door veel reizen. We stonden dus nummer 12 in het land en we moesten bij de eerste 15 zijn om te kwalificeren voor de National Championships. We speelden onder andere tegen Berry College, onze rivalen die ook hier in Rome gesetteld zijn. We hebben helaas redelijk kansloos verloren.. Maarja, niet heel erg schandelijk, want voor degenen die haar naam misschien kennen, Stephanie Herz was hun nummer 1. Jaja, zowaar een Nederlandse, en ja, dat was inderdaad dat meisje dat iets van 10 jaar geleden naar Amerika verhuisde om bij Bolletieri te gaan spelen ;). Verder hebben we bijna alles gewonnen, ons overal record in dit seizoen staat nu op 17-6 en mijn personal record is nu 36/43. 23 April reisden we af naar Montgomery voor het Conference tournament, zeg maar de eindrondes van de competitie. We zijn derde geeidigd. In de semi-finals helaas verloren van Brenau, waar we eerder dit seizoen ook van verloren. Hoewel we dit keer erg dichtbij zaten hebben we het helaas net niet waar kunnen maken... Maar toen afgelopen week de nieuwe rankings uitkwamen bleek toch dat al het trainen niet voor niets is geweest, we zijn nu nr. 11 in het land! En dat betekent dat het officieel is, zondag-ochtend vertrekken we naar Mobile in Alabama, waar we op dinsdag de eerste ronde van de National Chamionships zullen spelen. De mannen staan nu nr. 14 in het land gerankt en gaan dus gezellig mee!! :D

In de tussentijd heb ik natuurlijk ook weer de nodige filmavondjes en feestjes gehad. Ook heerlijk zitten huilen in de bioscoop bij the Last Song. Verder moest ook alle huizing voor volgend jaar geregeld worden, aangezien ik nog niet zeker was van wat ik wilde heb ik me gewoon opgegeven. Het was heel veel gedoe aangezien er wegens problemen in de aanbouw van nieuwe dorms een tekort aan kamers is voor volgend jaar. Gelukkig kon ik samen met mijn nieuwe roommate (Brenna, weet je nog, die met die 10 broers en zussen ;)) vroeg opgeven vanwege onze extra uren en hoge gemiddelde. Zoals het er nu uitziet ga ik er nog een extra jaartje aan vast plakken. Mijn gevoel zegt dat dat nu, op dit moment, de juiste beslissing is. Natuurlijk kan het altijd opeens weer veranderen, wie weet wat er allemaal gebeurd in de tijd dat ik thuis ben, maar voor nu ziet het ernaar uit dat ik nog jaartje blijf. En volgend jaar zal ik dan met Brenna in een appartement wonen :). Dat is op de campus, wel iets verder van de schoolgebouwen en de cafetaria, maar dichterbij het honkbal, voetbal en football veld. Daarbij zijn de slaapkamers groter en hebben we een grotere woonkamer en een keuken!! Onze sweetmates (de meisjes in de andere slaapkamer) konden we helaas niet kiezen, maar ze lijken prima meisjes. Twee volleybal spelers en ik geloof dat het aardig rustige types zijn :). Verder zitten veel van mijn vrienden in een appartementen gebouw vlakbij de onze, dus dat is helemaal leuk!!

Het einde van de final week was af en toe best even raar. Iedereen ging een voor een weg (de meesten zodra ze hun laatste final hadden gehad) en een aantal daarvan komen niet meer terug en het is dus maar de vraag of je die ooit nog terug ziet. Daarbij is het ook wel gek dat je de rest nu voor 3 maanden niet gaat zien. Je moet wel bedenken dat het hier toch anders is dan gewoon vrienden, je bent zogoed als familie voor elkaar. Je bent de hele dag bij elkaar, je eet ontbijt, lunch en dinner samen, je volgt lessen samen en met sommigen heb ik ook nog eens minstens 2 uur per dag trainen en heb ik het hele land mee afgereisd. Ik ken ze nog maar krap een jaar, maar als je kijkt naar de tijd die ik met ze heb doorgebracht en de dingen die ik met ze heb meegemaakt komt een jaar bij lange na niet in de buurt.

Mijn laatste final was op maandag 3 mei en dinsdag 4 mei ben ik samen met Michaela naar Atlanta vertrokken, onze eerste stop opweg naar de Big Apple!! :D We moesten woensdagochtend vroeg op het vliegveld zijn, dus was het super dat we de nacht daarvoor bij Peru en haar moeder in de hotelkamer konden overnachten. Die middag natuurlijk nog even flink geshopt in Lenox, een super mall in Atlanta en heerlijk sushi gegeten. Woensdagochtend om 6 uur de hotelkamer uitgeslopen en de Martha (de subway in Atlanta) naar het vliegveld gelopen. De reis verliep prima, om 12 uur landde we in New York en om half 2 waren in ons hotel. We konden nog niet inchecken, dus hebben we onze bagage gedropt en zijn we meteen op pad gegaan. We hebben een heerlijke middag in Soho gehad, lekker gelunched in het zonnetje en geshopt natuurlijk. Daarna heerlijk rondgelopen in Greenwich, mijn favoriete buurt in New York (heel veel leuke tentjes en terrasjes!) en heerlijke panini's gegeten. Terug in het hotel besloten we toch maar niet meer naar Times Square te gaan, we waren bekaf. De volgende morgen optijd opgestaan en heerlijk door Central Park gelopen. Daarna door naar 5th Avenue, want Miki de shopaholic moest weer even aan haar trekken komen. Zo langzaam afgedaald naar Times Square en onderhand nog een bezoekje gebracht aan de public library, wat zeker de moeite waard was! Na Times Square te hebben verkend zijn we langs het theater van Wicked gegaan om een kaartje te kopen en vervolgens naar Ground Zero geweest, we vonden toch wel dat we daar even langs moesten. Daarna in Greenwich bij een heelrijk pizzariatje gegeten en vervolgens ging Miki terug naar 5th Ave om te shoppen en ik naar Wicked! Nou, na die show wist ik heel duidelijk waar ik was, mijn paradijsje, broadway! Jeetje me teetje, wat zijn die mensen goed. ONGELOFELIJK! Ze hadden geen enkele moeite om in hun eentje het hele theater te vullen, ze hoefden er niet eens voor te praten of te zingen. En behalve acteren kunnen ze ook nog eens geweldig zingen en dansen... en nee, er zat geen enkele zwakke schakel tussen... Na die voorstelling heb ik me niet kunnen inhouden, van onze 4 avonden daar ben ik naar 3 broadway shows geweest... De volgende ochtend begonnen we op Times Square, vervolgens het laatste stuk van 5th Ave. gedaan en heerlijk in de zon gefilosofeerd over het leven. Daarna afgereisd naar Staten Island met de Ferry om een glimp op te vangen van het Vrijheidsbeeld. Daarna kaarten gehaald voor Hair, 50 minuten in de rij, maar wel eerste rangs kaarten met 50% korting! Daarna nog wat gedaan, maar ik weet even niet meer wat... en toen na een Taco Bell maaltijd in de subway genoten van een ongelofelijk energieke voorstelling van Hair. Meer interactie met het publiek dan ik ooit gezien heb in een show. En de shock bij Intermission, de eerste act eindigde met de volledige cast naakt op het podium, was zo heerlijk Amerikaans, het duurde ruim een minuut voordat iedereen doorhad dat het pauze was en mensen begonnen te applaudiseren, dat ik bijna spontaan de slappe lach kreeg. De dag hebben we afgesloten op het Empire State Building met een geweldig uitzicht! Onze laatste volledige dag begonnen we bij Pier 17, een ontzettend leuke pier, waar ik ook meteen een kaartje aanschafte voor Next to Normal met 40% korting (voor mensen die naar New York gaan en informatie willen over de beste manier om aan kaarten te komen, laat het even weten, ik ben er onderhand best gedreven in geworden ;)). Na de pier te hebben verkent en heerlijk in het zonnetje te hebben gezeten en een crepe met nutella als lunch te hebben genuttigd zijn we weer naar Greenwich gegaan, waar we NYU hebben bezocht en in een Washington Park naar twee straatartiesten hebben zitten kijken en heerlijk in het zonnetje hebben gezeten. Daarna nog even wezen shoppen in Soho en opweg naar het hotel heerlijke verse sushi gegeten. Daarna besloot Miki dat het rusttijd was in de hotelkamer en ben ik naar de beste voorstelling geweest die ik ooit gezien heb. Ik was overdonderd, ben het nog steeds. Het verhaal was ontroerend, de muziek ongelofelijk goed en de acteurs waren steengoed. Next to normal, vanaf nu mijn absolute nummer 1 musical. Ik was duidelijk niet de enige die werd meegsleept. Toen ik in de pauze naar de wc ging bleek dat minstens 50% van de mensen al gehuild had. Ik heb er echt geen woorden voor, ongelofelijk goed! Zo ontzettend sterk en ook nog eens geweldig geregisseerd. Een kleine cast, met ongelofelijk veel power. Het eerste nummer blies me al omver en het is niet meer gelukt overeind te komen... Het was de geweldige afsluiting van New York, perfect. De volgende dag vlogen we 's middags terug. 's Ochtends deden we nog een poging naar een gospel in Harlem te gaan, maar vanwege moederdag bleek het ontzettend druk en konden we niet binnenkomen. Na opgewarmd te hebben in Starbucks (ja, het was pittig koud de laatste dag, maar we mogen die klagen want de rest van de dagen hadden we stralend weer!!) hebben we onze koffers gehaald en zijn rustig opweg gegaan naar het vliegveld. In Atlanta werden we warm verwelkomd door 3 teammates die ons kwamen ophalen, wat een lieverdjes toch! Het waren 5 topdagen, echt super!

Vanaf maandag trainen we nu elke dag om 9 uur 's ochtends (dat is ook de tijd dat we spelen op Nationals, dus coach wil dat we daaraan wennen). Verder zijn we gisteren allemaal verhuisd naar andere kamers. Omdat nu alleen nog sporters en zomerstudenten op de campus zijn willen ze iedereen bij elkaar hebben zodat ze de rest van de dorms kunnen schoonmaken. Nu zit ik dus in een andere kamer (een single kamer dit keer, heerlijk!! Jammer dat het maar voor zo kort is ;)) met alles ingepakt om mij heen. Uitpakken heeft niet zoveel zin, aangezien we zondag naar Nationals vertrekken, dan rond vrijdag weer terugkomen en ik maandag alweer terug naar huis vlieg!!! :D

Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar nu toch echt wel weer aantoe ben. Ik merk nu dat dit semester duidelijk een stuk langer is dan vorig semester en ik begin Nederland en thuis nu toch echt wel te missen... Maar het is nog maar 2 weekjes! En zondag vertrekken we dus naar Nationals en morgen ga ik in Atlanta naar Mary Poppins!! (ja, ik weet het, het begint een beetje uit de hand te lopen, haha, maar ik zie het zo: ik ben nu in het land van de musicals, dus het is nu of nooit ;))

Oke, ik heb veel te veel geschreven! Het is bedtijd, want ik moet morgen weer vroeg op de baan staan!

Ik zal morgen proberen foto's te uploaden!

Liefs en tot snel!