Hee allemaal!

Ik ben nu al bijna een maand in Vietnam. We hebben al weer zoveel meegemaakt en gezien. Het is misschien teveel om het allemaal te vertellen dus ik zal het houden op de hoogte en dieptepunten. Ja er waren ook wat mindere momenten, maarja dat houdt de reis wel avontuurlijk J

Dus ga maar lekker zitten, pak wat te drinken en wees voorbereid op een lange blog ;)

De laatste blog die ik schreef waren we in Laos en in afwachting op onze visum, waren we niet zo lekker en in de hoop dat dit snel over was zodat we nog wat konden genieten van het stadje. Helaas werd ik alleen maar zieker. Koorts en een flinke keelontsteking waardoor ik nauwelijks kon eten, drinken en slikken. Maar dat is nu voorbij en zal ik verder niet meer zo zielig overdoen. Maar we hebben daardoor bijna niets van het stadje gezien (beetje zielig)

We hadden besloten om het noorden in Vietnam over te slaan omdat we anders in korte tijd heel Vietnam door moesten reizen. We hadden het helemaal gepland, waar we de grens over wouden, bleek dat er daar geen bus heen ging en dat we weer helemaal terug moesten naar Vientiane (waar we ook begonnen in Laos) en dit is nogal een K U T reis. De weg is zo vreselijk… je doet er uren over. Eenmaal daar aangekomen hebben we via ons hotel een slaapbus geboekt om naar Hue te gaan. Dat is een stad aan de kust net onder grens van noord en zuid Vietnam.

Dit leek ons wel wat, 's nachts slapen in een bedje om de volgende morgen in Vietnam aan te komen, maar deze hoop werd al snel een kleine nachtmerrie. Wat bleek, we hadden geen gereserveerde bedden waardoor we helemaal achterin de bus werden geplaats. Hier lagen 5 kleine plastic bedjes naast elkaar. Je kon niet eens rechtop zitten. (nouja ik wel, soms is klein zijn wel fijn) Gelukkig moesten we deze bedden delen met een engels stelletje. Maar dat was dan het enige gelukkige. Achterin in de bus is de ergste plek, je stuitert alle kanten op. Je kon je nauwelijks draaien, de airco waaide gelijk in je gezicht… en dit de hele nacht lang. Horrible! Later kwam de busshauffeur naast Vanes liggen… Gezellig. En het erge was, we hadden ook nog veelste veel voor ons ticket betaald… :S Om de paar uur werden de lichten weer aan gedaan omdat er weer iemand bij kwam. Dus geslapen hebben we niet echt. We hebben wel de smerigste w.c. ooit gezien in combinatie met een hele groep rochelende, tandenpoetstende mannen. Joepie!

De grens overgang ging wat chaotisch, we werden de bus uitgezet en moesten ons maar redden. Dus hebben we ons maar aangesloten bij een hele groep mannen, maar we werden maar niet geholpen. De beste methode was om je paspoort er maar gewoon tussen te gooien en wachten tot deze weer op dook. Is allemaal goedgekomen. Het was aan de ene kant ook wel erg grappig. Stonden we daar als enige toerist tussen al die aziaten in de rij. En ze drongen nogal voor om vervolgens naar je te glimlachen en wij maar terug lachen. Eenmaal weer in de bus ( de busschaufeur kon 2 woorden engels en dat waren: You! Go! En dat alleen schreeuwend) moesten we nog een paar uur naar Hue. Het eerste wat ons opviel was dat het regende! Ohh noo… We waren voorbereid dat het wat kouder zou zijn, maar regen ehh nee. In Hue hebben we geslapen in een aardig luxe hotel voor geen geld. Tv met engelse filmzenders. Hell Yeah!

Volgende dag hebben we de stad verkent. Vietnam is een kolonie geweest van Frankrijk wat je evengoed weer ziet aan de huizen hier. En natuurlijk niet te vergeten de oorlog tussen noord en zuid Vietnam.Het wordt hier de American War genoemd. Ik was erg benieuwd naar Vietnam omdat je hier veel meer de invloed van China hebt, de chinezen hebben hier ook geregeerd. Maar ook zeker naar hoe het land er uit ziet na een oorlog waarvan je zoveel foto's hebt gezien in de geschiedenis boeken. Dit is niet echt iets positiefs, maar het interesseert mij wel. Wat duidelijk is dat veel is verwoest. Veel van de oude tempels (pagoda's) zijn vernield, veel is weer opnieuw opgebouwd of gerestaureerd. Hue heeft een oud citadel, een centrum waar vroeger de Keizer woonde en regeerde. Daarvoor staat de stad ook op de lijst van UNESCO. Op de citadel staat een enorme vlag, de hoogste van heel Vietnam. En deze was ook echt indrukwekkend. Een enorme vlag waaide rustig hoog in de lucht. Je voelde de macht die het uitstraalde.

De citadel was erg mooi, het is helemaal omgeven door een hoge stenen muur, met daar In klein doolhof van tempels en oude huizen. En ook het oude paleis van de Keizer. We hebben er nog een zielig verhaal gezien hoe er vroeger gevechten werden gehouden tussen olifanten en tijgers ter vermaking. Omdat de olifant heilig is en deze dus moest winnen werden er bij de tijgers de tanden en klauwen voor het gevecht er uit gehaald. Ze hadden dus geen kans. Snif..

Volgende dag hebben we een trip gemaakt met 2 gidsen op de motor. Het regende helaas deze dag, dus reden we door de rijstvelden met een enorme poncho aan achterop de motor. Maar het had ook wel wat. De rijst werd net gezaaid dus het was allemaal modder. Het leek wel een beetje op Nederland. Platteland, modder , grijs weer met regen. Even een momentje van thuis zijn ;) We hebben ondanks het weer dan ook erg genoten van de trip. We hebben allerlei dingen gezien. Onder andere oude graf tombes. Deze werden al gebouwd voordat de Keizer dood ging en hij woonde er vaak ook. Vooral 1 was erg mooi, het leek wel een klein chinees sprookje, met slingerpaden, uitgegraven wateren met chineze tuinhuizen aan het water en natuurlijk de tombe zelf. Ondanks het weer kon je de charme er van voelen. Maar we hebben ook een klein stukje van American war gezien. Op een heuvel waren allemaal nog schuilkelders waar de bewoners in konden schuilen voor de bombarmenten. Ook hebben we bij een pagoda de auto gezien waar de monnik in heeft gereden voor dat hij zichzelf in brand stak midden op de weg. Misschien weten jullie dat nog wel, net voor de oorlog moest iedereen het katholieke geloof aanhouden. Als protest heeft een boedhistische monnik zichzelf in de brand gestoken wat een kettingreactie veroorzaakte en het land in opstand kwam. Ik kan mij de foto nog goed herinneren (deze hing er ook) en voelde dan toch wel een beetje bijzonder om deze auto zo aan te kunnen raken. Verder hebben we van een Vietnamees vrouwtje een demonstratie gekregen hoe men vroeger rijst zaaide en oogste. Op het einde kreeg Vanes een raar hapje aangeboden wat erg vies smaakte en waar ze een knal oranje tong van kreeg haha!

Van het regenachtige Hue zijn we naar het regenachtige Hoi an gereisd. Deze stad staat bekend om de kleermakers. Je kan hier redelijk goedkoop je eigen kleding laten maken. In het centrum vind je dus bijna alleen maar kleermakers en gelijk ook meer toeristen. Maar het is een schattig stadje. Het heeft frans achtige huizen en ligt aan de rivier. 's avonds branden er allemaal lampjes en lampionen. Ohh wat romantisch! Ik heb er mooie foto's van gemaakt alleen door een klein foutje zijn gewist.. Wij hebben er ook wat kleren laten maken: ik een spijkerbroek en een jurkje, Vanes 2 jurkjes, spijkerbroek, zomerjas en slippers. In afwachting van onze kleren zijn we op de fiets gestapt en naar de zee gefietst. En weer: een thuismomentje. Het weer was niet zo best, dus de zee was ruig, veel wind. Maar het blijft zo lekker gevoel om de zee te ruiken en het door je haren te laten waaien.

14 januari was Vanessa jarig en dat moesten we natuurlijk vieren! De avond ervoor hebben we biertjes gehaald, ons mooi aangekleed en na middennacht naar de club tegenover het hotel. Alleen de vietnameze clubs zijn niet zoals in Thailand. De muziek stond zo ongelooflijk hard. De bass dreunde je hele lijf door. Zo hard dat we onze dure bier nauwelijks konden drinken omdat de bass het er ongeveer weer uit dreunde. Vreselijk. Elke keer dat we een paar slokken van ons bier op hadden kwamen er obers naar ons toe om het glas weer te vullen. Ook vreselijk. Er werkten bijna meer werknemers dan er gasten waren. Dus na dat drankje snel weer weg, einde van de avond. Op haar verjaardag zelf hebben we een taartje gehaald en een coctailtje gedronken. Uitgaan is gewoon niet zo leuk in Vietnam als in Thailand. Dus dat gaan we nog een keer overdoen!

Tijd om verder te gaan! Verder naar het zuiden waar de zon meer schijnt. Het plan was om naar Mui ne te gaan, een surfers strand met zandduinen! Deze keer met de slaapbus met gereserveerde bedden! Dat ligt toch een stuk comfortabeler. Alleen zijn we daar nooit aangekomen. De bus is niet gestopt. Tegen te tijd dat we het wat door hadden waren we nog maar 150 km voor Ho chin min city (Saigon) Oeps….. Waren we opeens al in Saigon wat niet helemaal de planning was. We hadden voor de verandering eens een keer plan gemaakt moesten we deze weer om gooien. Geeft niet! Samen met 2 andere nederlandse meisjes hebben we een hotel gezocht. Het was wel leuk om hun even te spreken. Ze reisden heel azie door maar heel anders dan wij het doen. Voor mij gevoel veel minder avontuurlijker. Om te beginnen rookte en dronk een van de meisjes niet. Niets op tegen natuurlijk maar wie mij kent…. ;) Ook aten ze alleen maar westers eten. De een kon niet goed tegen rijst en noodles en de ander vindt het gewoon vies. Okee.. saai! Dan mis je toch een groot gedeelte van de cultuur. Ook waren ze wat voorzichtiger ( wat opzich wel verstandig is) vanwege risico op een eventuele aanslag in Thailand wouden ze daar niet meer heen. En ze hadden muisjes in hun kamer en verhuisden gelijk naar een ander hotel. Tja.. Wat kan ik zeggen, zo zijn wij gewoon niet!

We wouden erg graag naar Saigon, alleen nu nog niet, want we hadden net een vliegticket geboekt terug naar Thailand op 1 februari vanaf Saigon. (Cambodja slaan we toch over, want we willen graag nog een maand hebben om de eilanden in Thailand te zien) We waren van plan om met het chinees nieuw jaar in Saigon te zijn (23 februari). Daarom de volgende dag met een bus naar Mekong Delta gegaan, naar Can Tho. De volgende morgen zijn we vroeg opgestaan om naar floating markets te gaan, tegen 6 uur 's ochtends. Samen met een vietnamees vrouwtje de rivier op waar de zon net op kwam. De Mekong rivier is prachtig. Het is wel leuk dat we deze rivier zowel in Thailand, Loas als in Vietnam hebben gezien. Alleen de rivier is wel wat vervuild door het afval dat mensen in het water gooien. Regelmatig moesten we dan ook stoppen omdat er plastic in de motor zat.. we hebben 2 floating markets gezien. Het was niet zo druk als we hadden gedacht, maar omdat we in kleine boot zaten konden er goed door heen varen en het is erg bijzonder om te zien. Al die Vietnameze vrouwtjes met hun hoeden op, boten vol geladen met fruit en groente. Soms zag je ook een boot met rauw vlees. Je kijkt je ogen uit. Wij kregen ook een ananas en soort van grapefruit. Maar voor wat hoort wat, dus toen we ergens werden afgezet om te ontbijten was het vanzelf sprekend dat het vrouwtje ook op onze kosten wat mocht eten. Die middag hebben we een motorbike gehuurd om de komende 3 dagen rond te rijden in de Mekong Delta. Wat nogal een uitdaging was. Het verkeer in Vietnam is erg druk, druk met duizende motortjes! Het grootste gedeelte heeft Vanessa gereden, wat ze erg goed deed. En waar ze erg van genoot. Ik kon lekker achterop beetje om mij heen kijken (en dromen). En ik blijf mij verbazen over wat je allemaal ziet! Hele families op de motor,volgeladen met fruit of eieren en ik heb zelf een dood varken gezien. In het begin was het rijden nog best wel een beetje eng, maar je moet gewoon met de stroom mee gaan, geen onverwachtse bewegingen maken, overal wat door heen slingeren. Verschil met Thailand is dat je hier veel minder van de grote (vracht)auto's op de weg hebt. Alleen de bussen blijven doodeng. Ze duwen zich er gewoon door heen. Het kwam dan ook geregeld voor dat er een bus recht op ons af kwam rijden, even in halen… Toen we Can Tho uitreden reden we over de grootste brug van Vietnam. Deze was hoog!! Ik voelde de hoogtekriebels in mijn buik. Het regende op de brug, zo dicht bij een wolk zaten we.

we zijn naar Ving Long gereden, we hadden gelezen dat je hier bij de mensen thuis kon slapen. We hadden een adres gevonden in de lonely planet. We moesten met de veerpont een stuk oversteken. Een klein stukje met een boot, maar gelijk een wereld van verschil. Van een hectische stad naar een aan een schakeling van kleine dorpjes omgegeven door water. Erg mooi. En het was ook erg relaxed rijden hier. Het adres was ook in een klein dorpje. Maar het was niet helemaal zoals we hadden verwacht, we dachten dat je echt bij iemand thuis kon slapen. We sliepen nu op een bovenverdieping met andere toeristen. Komt vast omdat het in de lonely planet staat, is het populair. ' s avonds kregen we eten wat uitgebreid was. Verse vis, spring rolls, gamba's rijst en nog soep! Heerlijk! We hebben ook wat rondgelopen in het dorpje. Wat ons opviel, en dat hadden we onderweg ook al gezien, is dat ze hun doden dicht bij hun huizen begraven. Onderweg zagen we in de rijstvelden graftombes staan, en nu hier in het dorp ook. Ik vind het wel wat hebben, dicht bij je huis i.p.v. een begraafplaats. Alleen moet je zeker weten dat je niet verhuist…. De volgende dag weer verder gereden naar Tra Vinh. Het moest het mooiste stadje van de Mekong Delta zijn, dat vonden wij niet echt. Maar ik moet geven dat wij dit dag behoorlijk moe waren van de motorrijden dat we niet echt de moeite hebben genomen om alles goed te bekijken. Toen we de volgende dag weer bij het hotel waren (nadat we er een uur over hadden gedaan om deze terug te vinden) hebben we ook de minder aardige kant van de Vietnamezen gezien. We hadden de motor voor 3 dagen gehuurd en we waren een halve dag eerder terug, dus wouden we het geld wel terug hebben. Alleen hier was de eigenaar het niet zo mee eens, we waren leugenaars omdat we hadden gezegd dat we 3 dagen weg zouden blijven. Hij werd boos op ons en het geld hebben we niet terug gekregen… Tsss wegwezen hier! Volgende dag zijn we naar Saigon gegaan en deze keer volgens plan! In de week van 23 januari is de TET in Vietnam, wat samenvalt met het chineze nieuwjaar. De TET is kerstmis, nieuwjaar en alle verjaardagen in 1! En duurt een aantal dagen. Dik feest dus. Het is een belangrijk familie feest dus waren de straten best rustig, veel winkels waren (en zijn nog steeds) gesloten. Op 22 januari was ere en countdown valkbij ons hotel. Hier was het ongelooflijk druk. Het leek wel alsof heel Saigon hier heen ging. De straten waren versierd met bloemen, allemaal mooie creaties van gemaakt. Om 12 uur begon het vuurwerk, waar iedereen gelijk foto's van begon te maken. Niemand wenste elkaar een goed nieuwjaar, dus waren wij de enige die elkaar een gelukkig nieuwjaar hebben gewenst haha! We hadden gelezen dat de dag erna bijna iedereen in het rood gekleed gaat, dus wij hebben onze rode jurkjes aangetrokken. Goed idee, we trokken veel bekijks. We zaten naast een paar vietnamezen op de stoep ons biertje te drinken. Regelmatig stopte er mensen om een foto van ons te maken. Dit voelde zo raar… deden we iets verkeerd? Waren we overdressed..? Maar als we binnenkort geen geld meer hebben weten we wat we moeten doen: op de stoep een biertje drinken en voor elke foto 10.000 dong vragen :D Huppakee! Vooral Vanes blijft veel aandacht trekken, ze is natuurlijk lang en blond, terwijl ik krijg te horen waarom ik niet groter ben als ze horen dat ik toch echt 100 % nederlands ben.. Die avond hebben we met een groep mensen in een café gezeten waar een goede live band was. Lekkere rock klassiekers. Daarna zijn we naar een hippe club gegaan, waar het vreselijk duur was, maarja we blijven meisjes. Een vietnameze jongen heeft ons aardig gesupport ;) En Vietnam eindig je de avond niet met een vette snack maar met een noodle soepje ;) Al met al een erg gezellige avond waar we veel mensen hebben leren kennen. Volgens mij kunnen wij aankomende zomer een hele trip door europa maken (en daar buiten) en overal gratis slapen J

Vandaag zijn we naar het oorlogs museum geweest, waar voornamelijk foto's waren. Maar deze foto's waren erg heftig. Die blijven nog wel even bij je. Vooral de foto's van kinderen waarvan de ouders blootgesteld zijn aan napalm. Dit gaat soms door tot de 3e generatie. Ongeloof hoe Amerika dit land kapot heeft gemaakt met dat gif. Het verhaal achter de foto's werd niet echt verteld. Misschien met de dezelfde reden waarom deze geschiedenis niet wordt verteld op school. Morgen gaan we naar de tunnels van de Vietcong. Ben ik erg benieuwd naar,maar ik zal mij instellen op een toeristische trekpleister. Aankomende woensdag gaan we met het vliegtuig terug naar Thailand. In de tussen tijd blijven we in Saigon. We gaan nog naar een Water puppets show wat hier populair is, verder komen zondag 2 jongens uit Ierland die we hebben in ontmoet in Laos en deal mee hebben gemaakt dat we gaan disco bowling. En er is hier een heel groot pretpark, redelijk goedkoop, genoeg te doen nog J!!

Je merkt trouwens aan kleine dingen dat het land socialisctisch is, we kunnen bijvoorbeeld niet op facebook komen, dat wordt geblocked. Heel soms lukt het 's avonds, maar mijn computer wil de laatste tijd geen wifi toelaten. Dus ik zit eigenlijk nooit op internet. (vandaar ook deze late blog. Ook zie je in de stad van die communistische posters.

Verder gaat het tussen mij Vanessa nog steeds erg goed! En nee we hebben nog steeds geen ruzie gemaakt. Wel wordt het tijd voor weer eens eigen bed. In Thailand heb je alleen hotels waardoor we altijd een bed delen (we doen het zo goedkoop mogelijk) en nu al voor een maand. Hoewel ik dit erg gezellig vind, zoekt Vanessa mij de laatste tijd wel wat op in haar slaap haha! Ze mist vast haar vriendje. Ook pakt ze altijd de deken af hihi ;) In Thailand kunnen we weer in een goedkope stink dorm bedden liggen! God dat wordt weer erg wennen… Misschien moet ik ook wat meer tegen Vanessa aan gaan kruipen voordat het niet meer kan ;)

Iedereen nog een Happy Luna New Year!!