Yeah we zijn weer terug in Thailand. We hebben erg genoten van Vietnam maar we vinden het heerlijk om weer terug te zijn in onze geliefde Thailand en daar hebben we ook een goede reden voor. Deze keer gaan we voor de eilanden! De laatste maand gaan wij lekker op het strand liggen, genieten van blauwe zeeen en 's avonds met een biertje in de hand de zonsondergang bekijken. Wie wordt daar nou niet vrolijk van ;)

Vanauit Bangkok zijn we gelijk door gegaan naar Ko Tao. Een klein eilandje aan de westelijke golfkust. De eerste 2dagen hebben we op het stille gedeelte van het eiland gezeten. Even helemaal niets doen, geen drukte alleen maar liggen op het strand. Wat we hebben geweten. We waren erg verbrand!! Maar het gaf niet. Je kon daar ook heel mooi snorkelen. En gelukkig hadden we onze snorkelset nog bewaard van Ko phangan. Na deze paar dagen luieren zijn we naar het drukke gedeelte van het eiland gegaan. Woh wat een verschil! Hier alleen maar supergebruinde mensen. Nee echt, daar val ik in het niets bij! En het zijn bijna alleen maar zweden! Jemig… gewoon bijna niet leuk meer ;)

Na wat gezoek hadden we een redelijke goedkope bungalow gevonden aan het strand. En wat we ook hadden gevonden was een duikschool! Ik heb lang getwijfeld of ik wel wou duiken omdat het toch weer een extra uitgave is en ik wist niet zeker of het wel wat voor mij was… maar ik vond het snorkelen al erg mooi en duiken op ko tao is een unieke kans! De kwaliteit is er goed, de wateren zijn er mooi en het supergoedkoop! Dus ja laten we het doen! Laten we onze openwater course halen. De course bestaat uit 4 duiken die je langszaam opbouwt tot 18 meter diep. Van te voren moet je theorie leren en heuse examen maken uit wel 50 multiple choice vragen! Ook ga je van te voren oefenen met je equipment. Het is toch even wennen om onder te ademen via een air tank en een regulator. Onze duikschool, Roctopus, is een kleine duikschuil zodat we met z'n 2en konden duiken. Dat is toch wel fijn, dat heeft je instructor alle aandacht en tijd voor je. Onze instructor, Dave, kwam uit Engeland en was erg grappig. Hij kende zelfs een paar woorden nederlands. Maar waarom is het toch altijd mensen vieze woorden kennen..;) Hij was goed op de hoogte van het woord swaffelen… oh oh. Wij hebben geprobeerd om hem ook nog wat nette woorden te leren, maar volgens mij het enige dat is blijven hangen is huppa! Dat zei ik een keer enthousiast en vond hij erg hilarisch klinken. Goed, het is beter dan swaffelen. Maar ondanks dat we veel lol met hem hebben gehad was ook erg goede instructor. Nam alle tijd voor ons. Na de eerste duik waren we gelijk al verkocht! Wauw wat is het duiken geweldig! In het begin had Vanes wat moeite met ademen, wat bij mij goed ging. Ik had alleen moeite met de equalizing van mijn oren. De onderwaterwereld is echt prachtig! Wezwommen in helder water waardoor het koraal mooi opkleurde! En de vissen! Die zijn ook prachtig! Zo anders dan onze bruine/grijze vissen. We hebben ook gedoken midden op zee waar we midden in een school vissen zwommen. Wat een ervaring J We hebben veel angelfishes en butterflyfishes gezien. Hele mooi kleuren. Triggerfish, best grote vissen die af en toe agressief kunn worden, groupers, Barracudas die helemaal niet gevaarlijk zijn. Een cleaner Wasse , een klein visje die aan je wondjes knabbelt. We hebben ook nog een kleine anemoonfish gezien. Duurde wel voor ik doordat dat ze zo klein zijn.. Verder nog een stingray, erg mooi! En een kleine Eel. (sorry voor alle Engelse benamingen, maar zo heb ik het geleerd…) Ik kan wel vertellen hoe mooi het was, maar het is echt iets wat je moet ervaren! Ik had overwogen om een onderwatercamera te kopen, maar die dingen zijn best duur omdat ze wel 18 meter onder water moeten kunnen… Op onze laatste duik zijn we ook gefilmpd. Was een leuk filmpje geworden maar rete duur!!! Ze wou er 50 euro voor hebben.. pfff dus dat aanbod hebben we toch maar afgeslagen. We moesten onder water ook een aantal oefeningen doen. Zoals je inflator uit je mond halen en deze weer terug vinden. Het is met duiken namelijk belangrijk dat je altijd blijft ademen. Ook moesten we onze duikbril afdoen en weer opzetten. Ik wou het nooit geloven, maar je kan inderdaad je ogen open doen in de zee. Het doet helemaal geen zeer! De leukste oefening waren de ringen blazen. Als je het goed doet kan je prachtige ringen blazen. Helaas was dit niet onze sterkste punt. Hihi Vanes zag er grappig uit, die deed gewoon haar mond open zonder te blazen, ze leek net een visje. (sorry Vanes) Op de dag dat we onze duikbrevet kregen zijn we met instructors op stap geweest en werd onze film in een volle kroeg op groot scherm geshowt (argghh). Maar het was een geslaagde avond, leer je de duikinstructors ook van een andere kant kennen. Eentje begon vol trots over zijn ' flags' te vertellen, waar ik hier verder niet over ga uitwijden ;)

We hebben op Koh Tao mensen leren kennen die hier vast wonen, veel jongeren. Ze zijn hier gewoon blijven hangen tijdens hun reis. Ze werken veel voor restaurants en clubs, flyeren. Ik kan het mij wel voorstellen. Op het eiand hangt altijd een vakantie gevoel! Heerlijk. Vanes leek het wel wat, om een jaartje op een eiland te wonen. Ik ben een beetje bang dat ik 16 maart alleen in het vliegtuig zit en ik Vanes ergens op een eiland heb moeten achter laten ;) We zullen het zien.

Na onze courses hebben we ook nog een fundive gedaan. Duiken is verslavend!! Wel een beetje dure hobby.. Daarna werd het tijd om afscheid te nemen van Koh Tao en op naar Ko Samui! Dit is een veel grotere eiland. Ook veel meer resorts. Het knusse eiland gevoel wat we op Ko Tao hadden was hier een stuk minder. Je hebt hier ook veel meer prostutitie, overal hoertjes op straat en in de clubs… We hebben een motortje gehuurd en hebben die dag het eiland rondgereden. Onderweg mooie tempels gezien en heel bijzonder: grandfather en grandmother rocks! 2 rotsen in de vorm van de mannelijke vrouwelijke geslachtsdelen. De enige in de wereld die bij elkaar staan. Grandfather was niet te missen, maar grandmother was toch nog even zoeken. En om eerlijk te zijn, op postcards zijn ze beter. Koh Samui was niet helemaal ons eiland dus op naar Krabi, vasteland, om van daar verder te reizen. Dit was weer een typische Thaise reis. Je werd van de ene bus in de andere bus geplaatst zonder dat je weet waar je heen gaat. En voor de eerste keer was er duidelijk met onze tassen gerommeld..! Onze duikbrillen zaten op een verkeerde plek en tasjes waren open gemaakt. Er is niets weg want we houden alles van waarde altijd bij ons, maar het voelt wel vervelend! In Krabi werden we ergens gedropt en de enige manier om daar weg te komen was om via het reisbureautje daar een hotel te boeken… grrr ja soms wordt je er wel moe van. Gelukkig wouden we toch maar 1 nacht blijven. Krabi zelf is een rustig stadje met een leuke avond markt. Het ligt aan een mooie kust met rotsen waar je kan kayakken. Dat zou ik nog wel willen doen. Tussen de grotten en bergen kayakken. Je hebt er ook de James Bond rock ;) Maar dat voor later! We wouden naar Railay beach waar veel wordt geklommen en gesnorkeld. Maar we werden bij de verkeerde pier afgezet waar geen boten daarnaa toe gingen haha! Wat doe je dan? Ach gewoon plan weizigen en de boot naar Koh Phi Phi nemen! Goede beslissing! Het is hier prachtig! Het is dan ook het mooiste eiland van Thailand en vooral bekend van de film ' the beach' die hier is opgenomen. De eerste avond zaten we aan het strand , overal lampjes, een vuurshow.. het was een perfecte avond! En het deed ons zeer dat het al eind februari is en dat het einde nu echt in zicht komt.. snik snik!! Des de rede om er extra van te genieten. We hadden al helemaal bedacht dat we hier ook een fundive gaan doen. Het schijnt hier nog mooier te zijn dan op Koh Tao. Hier zie je schildpadden, stingray's, zeepaardjes en haaien! Coool!! Verder zijn hier prachtige stranden waar je kunt snorkelen. Alleen nu is Vanes gister ziek geworden. Erg sneu voor haar! Ze moet van mij veel drinken en veel slapen zodat we snel weer kunnen genieten!

We weten nog niet zo goed wat we hierna gaan doen.. het is lastig we willen zo veel zien, maar het is onmogelijk om alles te zien en tegelijkertijd ergens ook wat langer blijven hangen. We zullen het zien. We zijn door Jorai (die nederlandse jongen die we in het aller begin hebben ontmoet) om rond 9 maart zijn verjaardag te vieren in Bangkok. Haha het duurde echt 10 minuten voordat ik door had dat het dan ook mijn verjaardag is.. zoo… Je hebt hier gewoon geen tijds besef. Verder krijgen we opnieuw bezoek van Barry, de Ierse jongen die we ook hebben ontmoet Vietnam. Het reiswereldje is zo klein. Je komt hier op het eiland regelatig mensen tegen die je ook hebt zien lopen in Vietnam of Laos. Zo bizar J

Ik zal trouwens proberen om ook weer eens wat foto's te plaatsen. Het is alleen zo dat mijn computer een heel vervelend virus heeft opgelopen en het ook mijn harde schijf zit.. En ik snap helemaal niets van dat soort dingen.

Ik heb begrepen dat de winter in Nederland al weer is afgelopen? Jammer hoor! Wij hebben stiekem het weer wel in de gaten gehouden. Het zou toch niet dat er dit jaar een elfstedentoch zou komen!!! Maar het gevaar is al weer geweken ;)

Zonnige groeten uit Thailand!!