ik ben natuurlijk weer weken laks geweest maar nu ga ik jullie weer helemaal up to date brengen;) de laatste week van mijn werk hadden de kinderen examen, ze doen dit tegelijk met de kinderen die naar school gaan zodat ze tegelijk vakantie hebben en dus ook het idee hebben dat ze een einde maken aan hun schooljaar. De examens houden hetzelfde in als wat ze normaal leren alleen dan in een bepaalde tijd, dus puzzel in 20 minuten. Alleen 3 kinderen kunnen echt een examen maken met vragen en ik had er mijn nieuwe hobby van gemaakt deze na te kijken. Stiekem zou ik een strenge lerares zijn die moet lachen om alle stomme fouten en ervan geniet als iemand faalt. geen zorgen ik heb ze heus niet met opzet laten falen.. Maar het is maar beter dat ik geen lerares ben. Ze zeggen hier " you got a big potato" als je gefaald bent, ik snapte eerst echt moet waarom maar als iets fout is omcirkelen ze dat en dat vindem ze op een aardappel lijken. Na de examens had ik nog een laatste outing day die een beetje in de soep liep door de regen maar ach. Smiddags was mn afscheid wat ik niet helemaal had verwacht omdat ik nog terug kom dus ik had niets voor de kinderen. Ik voelde me dus best schuldig en ik moest ook nog wat zeggen wat ik vrij ongemakkelijk vond aangezien ik niet echt houd van in het middelpunt staan. Maar ik kreeg een tika en een bosje bloemen en allemaal tekeningen dus erg lief. De volgende dag vertrok ik vroeg naar pokhara en voelde me toch wel meer verdrietig dan ik dacht om alles achter te laten dus ben ook blij om morgen terug te gaan. Zaterdag ging ik paragliden, dit was echt geweldig! We vertrokken met een busje met de muziek keihard aan dus de sfeer zat er al goed in. Daarna op de berg werd ik wel een beetje zenuwachtig, ik had natuurlijk de vent die graag metal luistert tijdens zijn vlucht door de lucht. Hij legde me uit dat we eerst langzaam moesten rennen en daarna sneller en dat ik niet moest gaan zitten of springen gewoon een staanpositie aanhouden. Ik zag al boog me dat dit mis zou gaan, vooral toen een dikke vrouw voor mij een halve meter voor de afgrond viel en het laatste stuk dus de afgrond in sleede op haar kont. Niet dat ik dik ben maar wel reteonhandig dus ik zag mezelf wel over mijn eigen voeten struikelen maar wonder boven wonder ging het vlekkeloos en het was minder eng dan gedacht. het stuk waar je de afgrond in loopt geeft wel echt de kick. In de lucht zelf was vooral heel mooi en een leuke belevenis maar helaas was er slechte wind dus mijn vlucht was maar 10 min ipv 30. Ook de landing ging goed in tegenstelling tot die van de dikke vrouw die een gat in de grond heeft geboord denk ik. Na de vlucht wilde ik echt hetliefst meteen weer zo gaaf was het. misschien later nog een keertje. Zondag ben ik voor de trekking vertrokken en de eerste 2 uur waren echt een marteling, om 2 redenen. De gids was dezelfde als de vorige keer die me ook berichtjes had gestuurd dat hij me zo miste enz en nu was het vrij awkward. Hij zei ook helemaal niets dus dat was feest. Daarbij had krishna gezegd dat mijn gids ook porter was en dat bleek dus niet zo te zijn dus ik had op het laatst zoveel mogelijk in mn backpack gestopt en moest die dus zelf dragen maar het lopen zelf was ook al enorm zwaar. De eerste 2 dagen was alleen maar omhoog en vooral traptreden. Dus na 2 uur dacht ik echt als dit zo doorgaat ben ik weg. Gelukkig heb ik tijdens de lunch nieuwe energie gevonden en doorgezet. Elke avond sliepen we in een hotel en praatte dan een beetje met de andere gasten en de volgende ochtend weer verder om een uur of 8 vertrekken. omdat ik alles lastminute moest overpakken was ik natuurlijk mijn handdoek vergeten, oké dat is een leugen, ik was mijn handdoek al in bhaktapur vergeten.. Maar na 5 uur wandelen wil je toch wel douchen gelukkig had ik bijna elke avond een 2 persoonskamer alleen en dus 2 kussens en dan gebruikte ik de kussensloop als handdoek. Een avond had ik een eenpersoonskamer en toen heb ik het gordijn gebruikt. Een hele ervaring en levensles; er is altijd een oplossing. Savonds maakte ze ook altijd een vuurtje binnen in een kachel en dan kon je daarboven je kleren hangen en eromheen zitten wat heel knus is. Ik heb ook zeker veel gezellige mensen ontmoet, alleen mijn gids waardeerde dat niet zo elke keer als ik dan een gesprek had kwam ie naast me zitten en wilde hij nutteloze gesprekken voeren, ging echt nergens over heel maf. En hij behandelde me als een grote baby. Hij ging alles voor me halen en doen alsof ik het zelf niet kon en overdag keek hij om de 10 seconde of ik er nog was. maar geen zorgen, op de 2e dag werd alles beter. Tot nu toe was het namelijk ook erg bewolkt en dus niet echt veel bijzonder uitzicht. Maar op de tweede dag verbleven we.org ghorepani savonds en we waren er al rond 12 uur, na de lunch regende en hagelde het keihard, binnen no time was alles wit buiten wat al erg mooi was maar nog beter daarna klaarde de lucht op en kon je de himalaya heel goed zien! De volgende dag gingen we de zonsopgang bekijken en gelukkig was het heel helder dus heel mooi. En daarna heb ik mijn gids verteld dat ie niet telkens op me hoefde te wachten dat ik liever alleen liep. Hij werkte echt op mn zenuwen en had ook telkens haast. Dus vanaf toen liep ik lekker mn eigen tempo en kon ik veel meer genieten. Dag 3 en 4 waren ook de mooiste landschappen. Dag 3 had een paar mooie open plekken met mooie bomen en paarden die speelden en dan op de achtergrond de himalaya en daarna een soort jungle met riviertjes en watervalletjes en daar ben ik dol op haha. Dag 4 had ook veel jungle achtige natuur, ik voelde me een beetje alsof ik in de jungle book was, echt gaaf. Daarna zouden we eigenlijk in ghandruk verblijven wat iedereen zo mooi vond maar dat was maar 2 uur lopen en ik was bied echt onder de indruk dus gingen we verder en verbleven we uiteindelijk in een plaatsje naast een wilde rivier waar ik dus helemaal gelukkig was, ik heb de hele middag daar gezeten haha. de volgende dag (gisteren) hoefde we nog maar een klein stuk te lopen (·,^ uur) en toen was ik terug in pokhara. lekker gerelaxed. Oh en een dag was ik een andere gids tegen het lijf gelopen die me nu facebook berichten stuurt dat hij me leuk vind en vandaag wil afspreken dus ik weet niet wat het is met die gidsen hier.. Vandaag begint hier hun nieuwjaarsfestival met een muziek optocht dus waarschijnlijk ga ik daar naar kijken en wat souvenirs kopen, maar niet te ver lopen meer, voel mijn spieren nog. Morgen terug naar bhaktapur waar ik dus wel zin in heb. Daar hebben ze dan nieuwjaarsfestival voor 2071 al en de kinderen gaan een dag optreden voor een soort van fundraising dus ben erg benieuwd! Xoxo