EEN BEWOGEN WEEK IN PLETT!

Liefste bloggertjes,

Zie hier ons overzicht van een welbewogen week.
Maandag zijn we op huisbezoek geweest in Wittedrift (ander township in Plettenberg) met Sarija een mentor bij BIA. Het doel van deze huisbezoeken is een update van de familiale en huiselijke situatie van de BIA kinderen. Voor het eerst kregen we een beeld van de binnenkant van een township huisje. Een klein hutje waar ze met 8 a 10 familieleden samenleven, amper plaats voor een bed waardoor ze soms met 10 in een dubbelbed slapen. Geen wonder dat deze mensen op straat leven. Deze week zullen er nog meer huisbezoeken gebeuren.

Dinsdagvoormiddag hebben we een voormiddag doorgebracht in Die Sterrenweg, een dagcentrum voor kinderen met een mentale en (zwaar) fysieke gehandicapten. In het dagcentrum zitten ongeveer 24 kinderen van 2 tot 16 jaar die opgedeeld worden in twee klasjes. Een klasje met de kinderen met een mentale beperking en een ander klasje met de fysiek gehandicapte kinderen. Wij hebben vooral onze tijd doorgebracht bij dit laatste klasje, hier konden ze onze hulp het hardst gebruiken. Slechts drie vrouwen staan in voor tien kinderen die helemaal niets zelf kunnen doen: niet zelfstandig eten, lopen, rechtzitten of praten. Wij hebben deze begeleidsters geholpen met de kinderen hun jas uit te doen, eten te geven, te verplaatsen... Een heel ondernemen dat telkens weer veel tijd in beslag neemt. Daarna hielpen we de fysiotherapeut bij de muziektherapie. Op deze muziek strechten we de kindjes hun verkrampte ledematen. Na een half dagje kwamen we tot de conclusie dat dit niet echt iets voor ons is. Niettemin hebben we heel wat bewondering voor de begeleidsters die zich elke dag inzetten voor deze kinderen.

De volgende dag werden we verwacht in het Peppermills restaurant, voor een heerlijk driegangen menu met de leerkrachten van de Crags. Een Nederlands koppel, dat in de Crags regelmatig vrijwilligerswerk komt doen, sponsorde dit lekker etentje, waarvoor baie dankie :)! 'S avonds stonden we met ons fototoestel paraat om het afscheid van de leerlingen van graad 12 (6de middelbaar) vast te leggen. De leerlingen werden afgezet aan een feestzaal en opgewacht door familie en vrienden. We stonden perplex van het hele Hollywood-gebeuren: op maat gemaakte kleding, overal pracht en praal, mooie auto's,.. iedereen probeerde elkaar te overtreffen. Je zou amper kunnen geloven dat dit ook kinderen van een township zijn. Je merkt hieraan hoeveel belang in Zuid-Afrika gehecht wordt aan deze dag, ook deze kinderen willen hier niet voor onderdoen!

Voor het eerst gingen we donderdag mee op uitstap. Met de kinderen van the Homeworkclub en de artclub trokken we op pad met bestemming Nature's Valley: een natuurreservaat ongeveer 45 min rijden van Plett. In de voormiddag werden er spelletjes georganiseerd rond het thema natuur. In de namiddag trokken we met hen naar het strand. Ongelofelijk hoe blij de kinderen waren bij het zien van de mooie blauwe zee. Niet te verwonderen dat ze -hoe koud het water ook was- er allemaal insprongen. Sommigen zelfs met kleren aan. Moe maar voldaan keerden we tegen de avond terug.

Vrijdag was een public holiday heritage day -ook wel nationale braaidag genoemd- waardoor we de kans kregen om nog eens uit te slapen. Omdat we niet wilden onderdoen voor deze nationale dag zijn we ook een braai -een vuur waarop vlees wordt gebakken, maar dan zonder houtskool- gaan opzoeken. Tegen de avond maakten we ons op voor het Surfersbal, een jaarlijks evenement op het strand dat georganiseerd wordt door de lokale surfvereniging om geld in te zamelen om ook de kinderen van de townships de kans te geven om op een surfboard te staan. De vrouwen werden in jurk verwacht, de mannen in surfshort met hemd, das en vest en dit allemaal op blote voeten. Er waren enkele optredens en dus de mogelijkheid om blootvoets een dansje te placeren. We genoten van dit blootvoets concept.

Op zaterdag werden we verwacht in de township Kranshoek. Een mentor van BIA stapte die dag in het huwelijksbootje. Om half 2 werd iedereen verwacht in de 'kerk'. Om iets na 2 kwamen we gehaast aan bij een houten hutje dat nog steeds verlaten was. Naar Zuid-Afrikaanse gewoonte kwamen de mensen om 3uur aan, de bruid zelf liet nog wat langer op haar wachten. We werden stil bij het zien van de pauvre inkleding en enkele dronken familieleden. Na een ceremonie van slechts 15 min -waar de ceremoniemeester in discussie trad met een tante en de verkeerde naam van de bruid zei- was het tijd om het bruidsboeket weg te gooien. En jawel ons Charlotte was de gelukkige, Thibault je weet wat je te doen staat ;). Rond 5u werden we net op tijd terug opgepikt door Isabelle. Helemaal op ons gemak waren we toch niet als enige blanken in de township. Ook vertelde onze medebewoonster Anne -de fotograaf van dienst- dat de dronken toestand daarna zienderogen toenam.

Zondag een dag waar hoogtes overwonnen werden en onze durf overtroffen werd; de hoogste bungy jump van de wereld -216 meter!!-. Twee andere vrijwilligers gingen deze sprong wagen en wij gingen initieel mee als moral support. Dit dachten we alleszins. We hadden het ideale excuus voorhanden: we hadden geen geld of creditcard bij. Dit was echter buiten de overtuigingskracht van Luigi gerekend. Hij leende ons het geld zodat er geen uitweg meer mogelijk was: we moesten en zouden het ook doen. Na een halfuurtje nagelbijten was het tijd om te vertrekken richting de springplaats. De wandeling tot daar was al een hele belevenis op zich, vermits we over een smalle, doorzichtige doorgang moesten. Een eerste hoogte overwinning. Aangemoedigd door de rest van de groep werden we begeleid naar de afgrond. Voor de ene was dit al gemakkelijker als de andere. Na een aanmoedigende aftelling werden we de diepte ingeduwd. Een vrije val van 216 meter later, bengelden we gedurende een halve min te genieten van een prachtig landschap op z'n kop. De adrenalinekick die deze sprong teweegbracht is onbeschrijfelijk, misschien voor herhaling vatbaar maar nu nog even bekomen.

Volgende week hebben de kinderen een weekje verlof waardoor wij de mogelijkheid krijgen om andere dingen te doen. We kijken alvast uit naar woensdag want dan komen er nog twee nieuwe vrijwilligers aan.

Cheers!