Profile
Blog
Photos
Videos
Lieve allemaal,
iiiiets te lang gewacht met weer een nieuw blog schrijven, want nu moet ik ongeveer drie weken Indonesie hier gaan vertellen, wat bijna onmogelijk is! Maar ik ga mn best doen om alles zo goed mogelijk terug te halen, haha ;)
De laatste keer dat ik schreef waren we in Ubud, en zouden we de volgende dag naar Munduk vertrekken, in het noorden van Bali. We zijn daar 26-11 aangekomen, en het was zo een andere omgeving dan in ubud! Munduk ligt namelijk in de bergen, dus elke tien minuten in de auto veranderde de temperatuur, de omgeving en het weer; het werd steeds mistiger! Uiteindelijk kwamen we aan bij onze homestay, in niemandsland, maar wat een heerlijke plek! We hadden een kamer met uitzicht op een prachtige vallei, heel mooi! De eigenaar van de homestay was heel vriendelijk en het eten was heerlijk. Ook organiseert hij trekking tochten, daarom waren we ook naar daar toegegaan. We hebben dus de dag nadat we aangekomen zijn zo'n tocht gedaan, zwaaaar! Het was in totaal vier uur trekken, door de jungle, rijstvelden, langs watervallen en heuveltje op-af-op-af, met ongeveer 38 graden denk ik.. Maar het was het dubbel en dwars waar, het was zo mooi! Plante, bomen, vogels, beestjes, alles is zo mooi en apart :) Ongeveer een uurtje nadat we terug waren barstte de regen los, die ook niet meer gestopt is totdat we de volgende dag weer weg zijn gegaan; hellooo regenseizoen! De ochtenden zijn met het regenseizoen trouwens bijna altijd droog, alleen s middags valt er regen, en ook lang niet altijd; we hebben niks te klagen!
Na Munduk zijn we naar Amed aan de oostkust van Bali gegaan, een zwart zand strand door de grote vulkaan van Bali die er vlakbij ligt. Hier hebben we snorkelspullen gehuurd en het koraal vlak bij de kust bekeken; waauw, wat mooi! Wel lekker verbrand alledrie erna trouwens, we hadden toch beter een shirtje aan kunnen doen in de zee, haha! Verder hebben we in Amed niet zoveel gedaan,. omdat er eigenlijk ook niet zo heel veel te doen was, het is een rustig dorpje, waar je dus vooral mooi kan snorkelen.
Na twee daagjes in Amed zijn we vertrokken naar de Gili eilandjes, waar we in totaal 8 dagen geweest zijn. We zijn begonnen op Gili Tarawagan, dat bekend staat als het 'party eiland'. Dit komt doordat er op de eilanden geen politie is, en er dus veel mensen heen gaan om lekker van de paddo's te snoepen; er staat letterlijk op elke straathoek, bij elke winkel, elk restaurant (zonder overdrijven) een bord waarop staat: 'We have f***ing freaky magic mushrooms which will blow your mind' en dergelijke, heel creatieve teksten, hahaha! Gelukkig was het nu nog niet zo druk en hebben we er dus niet zo'n last van gehad. Gili T (de andere eilanden ook trouwens) is een bounty eiland; wit strand en blauwe zee, cafeetjes, verse sapjes; heerlijk! De dag na aankomst hebben we fietsen gehuurd om rond het eiland de fietsen, een paar nederlanders hadden ons verteld dat het ongeveer 45 min was; wat een leugenaars! 75% was onverhard en dus ploeteren door het zand, om 12uur smiddags in de zon, haha! Maar het was wel leuk om de rest van het eiland ook even te zien :)
De dag erna ben ik wezen duiken, de meiden wilden niet, dus die bleven lekker op het strand. 's Ochtends begonnen we met instructie in het zwembad, en na de lunch zijn we daadwerkelijk de zee in gegaan. Ik vond het helemaal fantastisch, wat een ontzettend gave ervaring zeg, zo tussen de vissen op 12m diepte, ik vond het helemaal te gek! Ik zwom ook de hele tijd veel te ver voor de groep uit, werd constant door de instructeur teruggeroepen, haha! Heb ook noh een schildpad gezien, ben er ook mee op de foto geweest :) Er was namelijk een fotograaf mee, die een film en foto's heeft gemaakt die ik heb gekocht. Ik heb het nog niet kunnen bekeken, maar het zal vast heel mooi zijn, want het was prachtig daar beneden! Toen de instructeur aangaf dat we weer omhoog moesten, wilde ik ook helemaal niet gaan eerlijk gezegd, had nog wel een uurtje kunnen dobberen! Ik heb er nog over gedacht om mn PADI te gaan halen, maar dat komt nog wel een andere keer. Ik heb nu in ieder geval dit al meegemaakt :)
's Avonds hebben we gegeten op een lokaal etensmarktje (wij worden toch niet ziek, we hebben India ook 5 weken overleefd zonder ziek te zijn ) --> alledrie ziek de volgende dag.. zucht. Gelukkig knapten we snel weer op en hebben we smiddags nog wat in de zon gelegen.
De dag erna (inmiddels 4 dec) zijn we naar Gili meno gegaan, voor 1 dagje. Het is er uitgestorven, zo rustig.. Het was fijn om daar een dagje rustig door te brengen, ook omdat het de sterfdag van Sas was. Vond het fijn om gewoon met zn drietjes die dag door te brengen, zonder allemaal andere toeristen eromheen ;) Verder hebben we daar nog een turtle-opvang bezocht, heel schattig, allemaal ienieminie schildpadjes!
Het laatste eiland was Gili Air, eigenlijk tussen Gili T zn drukte en de rust van Gili Meno in; precies goed! Dit waren de laatste twee daagjes samen met Gemma, zij is na de eilanden terug gegaan naar Bali om weer naar huis te gaan. Na nog twee dagen niks doen op Gili Air was ik er klaar voor om naar Lombok toe te gaan, weer lekker wandelingen maken en de natuur bekijken, tripjes doen enz!
We zijn dan ook de 7e dec naar Lombok toegegaan, naar het zuiden, het plaatsje Kuta. Vanuit hier waren we van plan om dagtripjes te gaan doen naar de rest van lombok, en dan de 12e naar Bali terug. De heenweg was een beetje vervelend, eenmaal in de haven van Lombok moesten we overstappen op een shuttle bus naar Kuta, maar die mensen daar probeerden ons heel erg af te zetten, heel irritant.. We hadden het gelijk al een beetje gehad met Lombok eigenlijk! Gelukkig was de homestay in Kuta heel fijn, superlieve mensen en een eigen huisje, heel fijn! En de natuur in Lombok is ook prachtig, dus gelukkig was onze mening weer een beetje bijgesteled. Het plan was om op de dag na aankomst daar een scootertje te huren en lekker rond te touren, want Kuta en omgeving is zo mooi! Het is heel apart, de natuur loopt zo over in de zee, met mooie stranden enz, prachtig! Helaas gooide mn lichaam roet in het eten; de eerste ochtend werd ik wakker met heel erge kramp in mn buik, diarree, overgeven... Ik voelde gewoon gelijk dat het niet goed zat, dus de eigenaar van de homestay (een engelse vrouw en balinese man trouwens) heeft me naar de kliniek in het dorp gebracht, waar ze me na onderzoek een infuus met vocht hebben gegeven, en antibiotica. Ik vond het helemaal niks, heb wel tien keer gevraagd of de naald echt schoon was (medisch student.. zucht) en wilde eigenlijk helemaal niet blijven.. Ben uitindelijk wel blij dat ik wel ben gebleven, heb er een nachtje doorgebracht en ben in de namiddag van de dag erna weer terug gegaan naar de homestay. Sindsdien voel ik me eigenlijk weer de oude, heb me sinsd dat we ziek waren in Gili T niet meer zo goed gevoeld, dus dat is fijn :)
De dag nadat ik weer terug was hebben we dan toch nog een dagtripje gedaan, lekker rondgetourd in de auto en mooie plekjes bekeken: een paar tempels, een waterval, we zijn nog gezegend door en priester (gemompel en water op je hoofd.. haha) en we hebben een paar traditionele huizen in een dorp gezien. Ik vond het heel fijn om toch nog iets van Lombok gezien te hebben, anders was het wel zonde geweest natuurlijk, alleen maar in die kliniek liggen! Maar goed genoten dus die dag :) De laatste dag in Lombok heeft Roos me een beetje laten zien wat er allemaal was in Kuta, want zij had wel nog rondgereden op de scooter. Al met al was Lombok heel mooi, zonde dat ik er ziek ben geweest, maar ik ben in ieder geval een ervaring rijker en ik heb wel heel erg genoten van wat ik er wel heb gezien ;)
Maandagochtend zijn we weer terug gegaan naar Bali, waar ik heel veel zin in had, Bali heeft in die eerste 1,5 week echt mn hart veroverd en dat is voor mij echt het mooiste van Indonesie geweest. De mensen zijn intens vriendelijk, overal op straat en in alle huisjes zie je offeringen, het is gewoon een heel mooie cultuur!
Maandag kwamen we aan in Padangbai, waar we eigenlijk van plan waren om de rest van de tijd (7 dagen) te verblijven en tripjes vanuit daar te doen. Na 30 min besloten we echter om dat niet te doen, het was er zoooo rustig, haha! We zijn er uiteindelijk drie nachtjes gebleven. De eerste dag hebben we het dorpje een beetje verkend, de tweede dag hebben we 's ochtends een beetje op het strand gezeten en smiddags/s avonds was er een grote cveremonie in het dorp. Dat was zo mooi en indrukwekkend! Iedereen van het dorp was er, in traditionele kleding, Het begon met een dans, en muziek, op Balinese wijze. Het leek op wat we in ubud hadden gezien, maar dit was heel mooi omdat het niet voor toeristen was; het was een officiele ceremonie voor hun om het evenbwicht tussen goed en kwaad weer te herstellen. Op het einde was het wel een beetje raar; ongeveer 10 mensen begonnen te gillen en weg te vallen, ze waren ' in trance'.. Ze geloven hier dus dat dan een geest het lichaam binnendringt, om je te herstellen. Zelfs een klein jongetje begon te gillen, creepy! Roos raakte een beetje in paniek, omdat allemaal mensen gingen rennen enz. Zelf vond ik het ook niet helemaal tof meer, dus zijn we weggegaan. Maar het was wel heel leuk om mee te maken, bijzonder!
De dag erna wilden we iets heel anders doen; niet niks doen, geen tempels bekijken (die hebben we wel genoeg gezien na 5 weken india en 4 weken indonesie haha): we zijn gaan raften! Het was supervet, ook echt op een wilde rivier, niet een rsutig kabbelend beekje, maar echt wild water! Heel vet! En het was ook heel mooi, omdat we dwars door de natuur daar heen gingen.. echt heel gaaf dat we dat gedaan hebben! Dat ga ik in NZ zeker nog een keer doen, haha!
Nu zijn we vandaag weer aangekomen in legian, in hetzelfde hotel als de eerste twee nachten, alleen nu een iets goedkoper kamertje ;) We moeten allebei nog best veel regelen op internet voor het volgende land (roos gaat naar Thailand) en we willen rustig afscheid nemen van elkaar, na 2 maanden samen gereisd te hebben. Maandagochtend vertrekken we naar het vliegveld, en ik kom dan dinsdagochtend lokale tijd in NZ , Auckland aan. Ik heb er zoooo veel zin in, het was super om met Roos te reizen, maar het is ook fijn om nu mn eigen plan te kunnen gaan trekken :)
Ik heb net geprobeerd om foto's op te loaden, maar dat lukte niet, omdat mn camera heel raar doet helaas.. Sorry! Ik ga het in NZ nog een keer proberen, en anders zien jullie het in feb weer! ;)
Lieve allemaal, bij deze ook alvast een hele fijne kerst, want voor die tijd denk ik niet dat er weer een Blog is verschenen! Geniet van de feestdagen! Het zal gek zijn om het hier aan de andere kant van de wereld in de zon te vieren, zonder familie.. Maar ik ga er zeker toch heel erg van genieten, once in a lifetime experience!
Liefs en een dikke kus,
Carolien
- comments



Mama Hoi meis. Leuk blog!!!! Altijd weer hartstikke leuk om te leze wat je beleefd hebt!!!!! Zal straks wel even wennen zijn als je in je eentje verder gaat, maar ook heerlijk alleen maar doen wat JIJ wilt!!!! Hopen dat je foto's in NZ wel lukken, ben benieuwd!! LY <3 <3
Mischa Dushi!! Je verhalen klinken super, ik kan niet wachten ze in het echt te kunnen horen en de foto's te kunnen zien! Liefs, Mischa
Opa Timmers Meissie,meissie, wat beleef je alles intens. En zoalsje het beschrijft, het is alsof ik erbij ben. Je hebt schrijfsterstalent. Leuk,dat je op mijn verjaardag nog belde, Daar had ik echt niet op gerekend. Niet te vaak ziek worden, dat is zonde van de tijd. Door alles krijg ik zelf ook zin om die reis nog eens te maken. Wie weet !!~ Knuffels..
Nico en Marieke Hé lieve Carolien! Wat een verhaal weer! Echt heel leuk om te lezen wat je allemaal meemaakt. Ik had ook net de blog van Roos gelezen en grappig te lezen hoe jullie dat ieder beschrijven. Heel veel plezier in NZ! Men zegt "het mooiste land ter wereld" tenminste wat de natuur betreft. Fijne feestdagen. liefs, van alle Couderers
Rob en Yvonne ha Clientje, Fantastisch wat je allemaal meemaakt, behalve dat ziek worden dan, haha. Geniet er nog van. Vanuit Neede wensen wij je heel fijne Kerstdagen en een heel gelukkig nieuw jaar. We zullen aan je denken. Dikke kus de Weebertjes
Patricia Lieeef! Yes, eindelijk weer een blog! Haha, hij kwam precies op tijd; ik zat in zo een saai college dus ik heb fijn van je blog genoten! Klinkt nog steeds fantastisch allemaal, en het is - denk ik - echt onmogeiljk om zoveel over zo'n tijd in zo'n korte blog te schrijven! Maar net als gezegd, if all else fails, kan je altijd nog schrijfster worden hihi! Ik moest gister nog zo aan je denken ook! Las ik net dat verhaal over dat je ziek was (word ik zo benauwd als je over schone spuiten praat als je denkt wat er daar allemaal aan de hand is), heb ik 's middags goeie ouwe Thecla "OHHH IK HOU ZO VAN PARASIETEN" ('Mochten jullie ooit een hele lintworm vinden dan moet je mij bellen!) hoor je d'r al? Haha. Maargoed tot zover even, godzijdank gaat het allemaal weer goed! Nog even en je zit in Nieuw-Zeeland whaa! Wel heel spannend maar dat gaatook zo gaaf worden, weet ik zeker! In bikini onder de kerstboom haha. Tot snel vriendje geniet ervan! Dikke kus en knuffelsxx
Jopie Lieve Pien, ook ik zal eens van me laten horen! Je laatste paar daagjes in Indonesië, maak er nog maar een paar mooie dagen van! Je snapt wel waarom Chris en ik helemaal gek van Azië zijn toch? Ik wens je voor van de week een hele goede vlucht, en in NZ weer veel mooie indrukken en belevenissen! Pas goed op jezelf, en veel plezier gewenst. Hele dikke olifantenknuffel van Chris en Jopie. XXXXX
Dorrie en Wim Hoi Carolien eindelijk de tijd genomen om je blog weer te lezen. leuk hoor dat je zo uitgebreid je ervaringen neerschrijft, we hadden heel wat te lezen. ben je wel een beetje zuinig op je zelf want ziek worden en geen vertrouwen in een behandeling is geen goede combinatie. op Wim zijn verjaardag liet Petra een foto zien van een duo parachutesprong het plezier spatte van de foto af nog veel lol en mooie indrukken dikke knuffel van Dorrie en Wim