Hier liggen we dan allebei. De derde dag al ziek, je moet het maar kunnen. Hoe dat zo gekomen is is een lang verhaal... We zullen het even vertellen :-)

Na een perfecte vlucht aangekomen in Delhi waar de mussen van het dak vallen en die vele miljoenen inwoners net allemaal op hetzelfde moment op dezelfde vierkante meter willen staan. "Da kan toch nie Timur! (citaat)" We doen het lekker rustig aan, gaan pas tegen het eind van de middag telkens op pad en genieten dit keer wel volop van het eten (in tegenstelling tot Birma 2011). Tot zover het begin van de film waar het verhaal nog heerlijk voortkabbelt. Toen kwam de plotwending. Gisteren de trein naar Amritsar genomen. Ondanks de airco en relatieve luxe (je had de trein naast de onze moeten zien) is er toch een ietsepietsje mis gegaan. Bij aankomst werd eerst Teun ziek, zonder op details in te gaan, en enkele uren later volgde Iris als goede tweede hoor! Na 3 dagen is wel echt een record :-)

Maar vandaag zijn de twee vaatdoekjes toch opgestaan en hebben zich door 42 graden heen naar de golden tempel weten te slepen. Adembenemend mooi! Als je een indruk wilt hebben, de fata morgana komt akelig dicht in de buurt. We moesten eerst ff wennen dat dit geen poppen zijn.

Na een uurtje met mensen op de foto (Indiërs draaien de betekenis van een 'toeristische attractie' gewoon om waardoor de toerist de attractie wordt, lekker makkelijk, hoef je niet naar nederland).

Verder koken we vandaag nog verder gaar in de hitte. We zijn al wat opgeknapt maar zien wel heeeeel erg uit naar de koelere bergen. Morgen dus naar Mcleod ganj.

Ondanks ziekjes toch prachtig om hier te zijn. Tot een volgend report.