Hey allemaal,

eindelijk nog eens een nieuw berichtje. Hoog tijd lijkt me want er is veel gebeurd de voorbije maand.

Eerst en vooral, ik rij elke dag met de Born in Africa bus naar Crags. Super dus dat ik mijn rijbewijs net gehaald heb voor ik naar Zuid-Afrika kwam. Links rijden lukt echt vlotjes, de ronde punten en de hellingen zijn geen probleem meer J
En dankzij de vele huisbezoeken heeft Crags geen geheimen meer voor mij. Ik weet al mijn kindjes wonen, ontspannen kunnen ze dus niet meer. Zo was er een meisje na schooltijd niet naar mij gekomen om een briefje te schrijven, hupla, niet veel later stond ik bij haar aan de deur.
U can run, but you can't hide ;)

Voor de rest zijn mijn dagen mooi gevuld. In de voormiddag ben ik op kantoor. Ik help Isabelle dan met allerlei administratieve of praktische zaken. Verder bereid ik mijn groepssessies voor en bespreek ik allerlei zaken met Fiona. Isabelle is de algemene coördinator en fiona de Sociale coördinator. Fiona is dus verantwoordelijk voor de opvolging van de mentoren en de database van de kinderen. Zij zorgt ervoor dat wij genoeg informatie verkrijgen over onze kinderen, ze steunt ons als we vragen hebben of niet goed weten hoe we met een situatie moeten omgaan.

Verder heb je dan nog Belinda, zij is verantwoordelijk voor de studenten van Wittedrift High en alle studenten die verder studeren, zowel universiteit als college als praktijk scholen… Ze doet dit nog steeds met zo'n ongelooflijke "drive", het is fantastisch om te zien! Het is ook echt heel fijn om met haar te tetteren. Ik kan echt voor alles bij haar terecht. Wat wel leuk is, vermits mijn vriendinnetjes zo ver weg wonen.

En dan heb je nog Wesley, hij is verantwoordelijk voor de kampen, de uitstappen, de huiswerkklassen, de zwemlessen en de vrijwilligers. Hij volgt ons op, controleert dat we doen wat we moeten doen en dat we vooral genieten van onze tijd hier. Hij zorgt absoluut voor de sfeer op kantoor. Hij doet dit goed, al moet hij nog veel leren, maar hij is dan ook nog maar 25 jaar. Met de steun van de anderen komt hij er zeker wel. Ik heb hem al zien groeien tijdens de voorbije 2 maanden dus heb er alle vertrouwen in!

En Isabelle is de drijvende kracht achter dit alles. Zij zorgt ervoor dat iedereen doet wat hij of zij moet doen, ze onderhoudt het contact met het Belgische front, … Een fantastische vrouw met een mooie levensvisie!

Om terug te komen op wat ik hier nu eigenlijk gedaan heb de voorbije weken, stel ik voor dat ik vertel over mijn groepssessies.
Ik heb 91 kinderen die onderverdeeld zijn in 14 groepen. Deze groepen zijn op basis van leerjaar en leeftijd. Deze maand werkten we rond gevoelens en gevoelens herkennen bij anderen en bij zichzelf. We babbelen, we spelen toneel, we zingen, we tekenen, we schrijven, … Alles komt aan bod.
Mijn taak bestaat eruit om de discussies een beetje te leiden, om onderwerpen aan te reiken, om goede raad te geven…. Maar vooral om hen te stimuleren zelf na te denken en deel te nemen aan het proces. In zaken zoals dit bestaat er nu eenmaal geen kant en klaar antwoord. Iedereen beleeft zijn emoties op een andere, een eigen manier. En niemand kan zeggend dat de andere fout is. Wel kunnen we samen zoeken naar andere manieren, die misschien ook kunnen helpen.
In het begin was ik echt heel zenuwachtig. Niet zozeer voor de leerlingen van graad 7 en 8 (1ste-2de middelbaar), wel voor de rest. Deze kinderen ken ik namelijk nog van vorig jaar, van de huiswerkklassen. Maar mijn angst bleek ongegrond. De oudere jongeren waren zeer enthousiast. Toch diegene die kwamen opdagen. Want zoals verwacht zijn er ook leerlingen die niet komen opdagen. Jammer voor hen, want we willen hen ondersteunen en helpen, niet onszelf.

Diegene die wel opdagen, wat nog steeds de meerderheid is (oef!) werken zeer enthousiast mee. Of dit nu komt door het feit dat ik eten mee breng of door het feit dat ik erbij ben, dat laat ik in het midden. Hoewel ze wel al gevraagd hebben of ik niet wil blijven na mijn jaar…

De jongeren mogen ook mijn hulp vragen bij taken voor school. Elke dag staan ze er met andere opdrachten of vragen. Echt leuk om te zien, want hun rapporten waren jammer genoeg niet zo denderend. Door hen te helpen met hun taken en projecten hoop ik dat hun punten omhoog geraken!

Elke avond kom ik rond 17u30 thuis, dan schrijf ik de verslagen van de groepssessies en eventuele individuele gesprekken die ik gehad heb. Tussenin eten kopen en koken, eten, met de vrijwilligers wat tetteren en dan is het alweer slapenstijd.

Tijdens het weekend gaan we al wel eens stapje in de wereld zetten en overdag zijn we vaak op het strand te vinden. Vandaag was de laatste werkdag voor de redders, vanaf nu is het dus zwemmen op eigen risico. Niet dat ik echt veel zwom, daarvoor zijn de golven toch net iets te hoogJ

Bij deze zijn jullie weer wat meer op de hoogte van wat er hier zoal gebeurd.
Ik ben ook aan het rondkijken om zelf een beetje rond te trekken en wat meer van Zuid-Afrika te zien dan Plettenberg Bay. Hierover meer in mijn volgende blog.

Normaal kunnen jullie mijn foto's bewonderen op volgende website:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150986457468056.524888.613613055&type=3&l=78ada1d6ce

Ik heb ook deze week post gekregen van Ellen en mijn Bompi. Dit was zo'n fijne verrassing, dit mag zeker nog meer gebeuren.. hint hint hint ;)

tot snel allemaal!
Mijn eerste twee maanden zitten er op.

zoen
Lotte