Nu de essay's achter de rug zijn en ik wat minder verkouden ben (dat krijg je als 3 nachten achter elkaar naar straatfeesten gaat terwijl het vriest) een update van nieuwjaar in Edinburgh.

Het begon allemaal de 29ste met de Torchlight parade, die eigenlijk meteen bijna het hoogtepunt van het hele Hogmanay gebeuren was. Op de Royal Mile kon je fakkels aanschaffen, waarna in een gigantisch optocht van de Royal Mile, over the Mound, door Princes street naar Carlton Hill werd gegaan. Op carlton Hill was er helemaal geen kunstmatig licht meer en kwam dus het enige licht van een zee van fakkels (foto's maken viel niet mee, maar ik heb er een paar geupload om een idee te geven). Het is eenvrij bizar gevoel om met fakkels zo door de stad te trekken, net alsof je ineens in een Lord of the Rings film bent belandt: 'on to Helm's Deep!'

Op Carlton Hill werd een groot vreugde vuur in de vorm van een Leeuw aangestoken door de oude viking families van Orkney en the Schetlands en was er vervolgens het meest fantastische vuurwerk ooit, recht boven ons hoofd in een prachtig heldere vriesnacht. Het duurde wel even voordat we daarna weer opgewarmd waren, maar het was zker de moeite waard.

De dertigste was er het grote dansfeest op straat, waar we het staartje nog van hebben meegepakt (we hadden die dag ook al Arthur's seat beklommen dus het was een beetje een aanslag voor onze voeten).Het was helaas niet op George Street maar op een plein, hetgeen de 'Strip the Willow' een beetje chaotisch maakte. Zeker aangezien er meer toeristen en Schotten (foei!) waren die niet wisten wat ze deden dan mensen die wel een idee hadden, maar het was erg gezellig en als je maar hard genoeg danst helemaal niet koud!

Vervolgens was het tijd voor Hogmanay, hetgeen vooral een gestoorde groep mensen in de meest interessante outfits is. Wij hadden ons vooral maar gewoon gewikkeld in zoveel mogelijk lagen kleding als we maar onder onze jassen konden krijgen (en ja, ik draag een pruik van oranje krulhaar, ook een schotse pet, maar die was niet warm genoeg dus die zit onder mijn muts). Het publiek op straat (waar echt 100.000 mensen waren) verschilde van mensen in Kilt en rokjasje tot mensen in superheldpakken en meisjes in korte jurkjes en naaldhakken. Iedereen was vooral vrij dronken en erg gezellig, hetgeen wel interessant was om te zien, want in principe had het ook een grote chaos kunnen zijn.

We hadden een mooi plekje gevonden om het vuurwerk boven het kasteel te bekijken, waarna we vervolgens luidkeels 'Auld lang Syne' met de grootste groep mensen ooit hebben gezongen, interactief via schermen verbonden met mensen over de hele wereld. Wel niet gehinderd door enige kennis van de tekst, maar dat maakt ook niet zo heel veel uit. Vervolgens eindeloos veel mensen een gelukkig nieuwjaar gewenst en vreemde mensen geknuffeld want dat hoort erbij en daarna maar weer terug naar huis. Dit is inderdaad wel iets wat je minstens een keer in je leven moet doen, want het is echt te bizar voor woorden!