Over 1 uurtje vlieg ik naar Medellin. Mijn geboortestad. De stad waar het voor mij allemaal om draait. Ik ben vanmorgen even de stad in gegaan in Bogota. Het viel me op dat het echt absurd druk was. Vooral voor het tijdstip en voor een doordeweekse dag. Ook waren er heel veel politieagenten in groepjes meer dan normaal. Ik vond ook dat er een rare sfeer hing. Beetje opgefokt. Ik had een paar rondjes gelopen. Geld gepind. Ook moest ik zo een stekker hebben. Er zijn hier namelijk vd amerikaanse stopcontacten daar kan ik natuurlijk niks mee. Ik bedenk me nu dat ik er beter meer kon halen.. Hebben ze in Medellin ook vast wel. Maar wat ik dus wou vertellen. Dat het me opviel dat er een rare sfeer hing en veel mensen. En ja hoor ineens kwam er een hele zwerm mensen die aan het demonstreren waren met borden en iemand die door een luidspreker schreeuwde. Ik heb geen idee waar het over ging. Iets met een verdrag tussen Colombia en Ecuador. Ik zal het nog wel ff googelen.

Ik heb een hele bijzondere vrouw ontmoet. Ik deelde met haar de taxi naar het vliegveld. Die vrouw werkt als vrijwilliger voor een organisatie die zich inzet voor de ontheemden. Ze doet dit al 20 jaar. Voor verschillende organisaties in verschillende landen. Ze is nu 5 maanden in Colombia geweest en nu gaat ze een maand naar huis in Italie. En dan komt ze over 1 maand weer terug. Ze heeft geen huis in Italie en verblijft dan bij een plek van die organisatie als ik het goed begrepen heb. Ze verdient dus ook helemaal geen geld en heeft ook niet veel. Dit is echt haar manier van leven. Echt bijzonder. Ze zet zich gewoon belangeloos in voor anderen.

Ik hoop dat als ik terug kom de waarde van het leven meer waardeer en minder matrialistisch ben. Dat is wel iets wat ik heel moeilijk vind. Ik wil het heel graag maar ik vind al die luxe ook heel prettig. Maar wat is nou de daadwerkelijke meerwaarde hiervan? Ik ben er nog niet achter. Dat vind ik ook altijd zo bijzonder aan mensen in derde wereld landen die niks hebben. Zij zijn tevreden en delen wat ze wel hebben.
Wauw dat vind ik echt bijzonder. Daar kunnen wij in onze westerse samenleving nog zoveel van leren. Altijd als ik zo iets zie wil ik mezelf hier helemaal in storten maar dat doe ik nu niet. Ik hou het voorlopig maar bij hersenspinsels zodat ik mezelf niet gelijk overstijg.

Nou dit blog is alweer lang genoeg voor nu.

Adios!!!