Jeetje..bijna 4 weken voorbij sinds mijn laatste verhaal. Geduld is een schone zaak, niet waar?

Maar er is dan ook veel gebeurd, dus ik heb een goed excuus!

Zoals ik al aangekondigd had, is Mark met drie vrienden naar Göteborg gekomen. Op 11 november zouden ze om een uur 12 op het station zijn, ware het niet dat ze het presteerden om de bus vanuit het vliegveld te missen. Nee jongens, die bus gaat niet om het half uur, die komt pas vanavond om 6 uur weer een keer! Gelukkig rijden er hier ook taxi's rond dus om 2 uur waren ze alsnog in de stad. Marlies en ik zijn met ze gaan lunchen en daarna even door het centrum gelopen. Ook de drankwinkel is nader onderzocht door de mannen.. 's Avonds hebben we met z'n allen een pre-party gehouden in de keuken van Marlies en zijn daarna naar Parken vertrokken. Prima feestje! Ook de volgende avonden hebben Mar, ik, Mir en Fieke (vriendinnetje van Mirjam) met de jongens wat feestjes bezocht. Niet de beste feestjes die we gehad hebben, maar het was toch erg gezellig met z'n allen! Overdag zijn ze zelf op pad gegaan naar het grote winkelcentrum en het Volvo-museum en natuurlijk Vila Kula voor de taarten (daar waren wij dan ook wel weer bij hoor..).
Helaas moesten we zondag alweer afscheid nemen. De vliegtijden zijn sinds begin november veranderd dus we konden de jongens en Fieke nu op een redelijke tijd op het station uitzwaaien. Dat hebben we dan ook maar heel enthousiast gedaan haha! Vond het supergezellig met iedereen, maar bovenal natuurlijk met Mark. Had 'm al sinds half september niet meer gezien en dat is toch best lang!!

Een paar dagen later bleek dat ik niet erg enthousiast afscheid had hoeven nemen van Mark, want ik ben donderdag de 18e terug naar NL gevlogen. Het ging al een tijdje heel slecht met mijn opa maar na het weekend ging het ineens snel bergafwaarts. Ik had eerst bedacht dat ik zondags terug zou vliegen, maar toen ik woensdag zag dat er nog plek was in het vliegtuig van donderdag heb ik meteen geboekt. Toen ik aankwam op het vliegveld in Weeze vertelde papa dat opa die ochtend overleden was. Ik ben een paar dagen in Nederland gebleven en dinsdag weer teruggevlogen. Aan de ene kant was het heel verdrietig, maar aan de andere kant vond ik het ook heerlijk om weer even thuis te zijn, mijn familie te zien en gewoon lekker Nederland om me heen te hebben.

Toen ik dinsdag weer aankwam op het vliegveld in Göteborg, stond het ontvangstcomité bestaande uit Mirjam en Marlies inclusief bloem (of iets wat daar voor door moest gaan) helemaal klaar. Ik moest eerst mijn sneeuwlaarzen aantrekken, want het was ineens helemaal wit buiten! Maar dat laagje sneeuw was niks vergeleken met wat we donderdagmiddag zouden zien..

Woensdag 24 november om 17.00 begon het avontuur genaamd 'Lapland'. Of eigenlijk moet ik zeggen dat het woensdagochtend om 10.00 al begon, want toen moest de koffer nog ingepakt worden.. We, d.w.z. Marlies, Mirjam, ik en Marianne, hadden geen van allen enig idee wat we moesten verwachten van de kou in het hoge Noorden. En omdat we op de terugweg met het vliegtuig zouden gaan, konden we alleen maar een kleine handbagage koffer meenemen. Na heel wat overleg, gevloek en getier ging het koffertje dicht en konden we vertrekken. Op de heenweg zijn we met de trein vanuit Göteborg gegaan; een reis van 22 uur! We hadden met z'n vieren een slaapcoupé voor 6 personen. Het was een vreemde ervaring om in een trein slapen, maar wel erg fijn dat we bedden hadden; de reis ging er een stuk sneller door. Vooral het laatste gedeelte van de rit was prachtig. Langzaamaan kwamen we in echte 'Lapland omgevingen'; enorme sneeuwvlaktes, bevroren meren en besneeuwde bomen. Om 14.00 waren we in Kiruna, het centrum van alle activiteiten in Lapland. Mijn outfit toen we uitstapten: een shirtje, long sleeve, vest, trui, spijkerbroek, dikke jas, sjaal, muts,handschoenen, skisokken en sneeuwlaarzen. Het was ongeveer -20 en ik had het niet eens koud! We zijn meteen naar ons hostel gelopen en hebben ons daar een beetje geïnstalleerd. Prima kamer met 2 stapelbedden en een eigen keukentje. Daarna zijn we het centrum ingegaan. Wel ontzettend vreemd dat je daar om half 4 rondloopt en het al helemaal donker is!
Vrijdagochtend werden we om 10 uur opgehaald voor onze eerste activiteit: de tocht met de hondenslee! We hadden ons goed aangekleed, maar we kregen wel nog extra kleding vanuit de organisatie. Het was super! De honden waren iets anders dan ik verwacht had, want je ziet vaak foto's met van die grote stevige en gemeenkijkende husky's, maar dit waren juist kleinere honden (niet formaatje chihuahua hoor). Ze waren superlief en lieten zich graag aaien. De jonge hondjes waren mijn favoriet!

Zaterdag hebben we een drie uur durende treinreis gemaakt naar Narvik, Noorwegen. Stoelen hadden we eigenlijk niet nodig want we liepen constant van de ene kant van de trein naar de andere kant. We wisten niet waar we moesten kijken, overal waar je keek was het uitzicht prachtig (zie foto's!).

Op de laatste dag veranderden we allemaal in Schumacher; we gingen op de snow mobile (niet te verwarren met scootmobiel) naar het ijshotel. Je verwacht het niet zo, maar die dingen kunnen 80 - 90 km/u en dat is heel hard en heel koud!! Maar ook heeeel vet! We gingen over bevroren meren en een stuk bos. Op de heenweg heb ik niet veel van de omgeving gezien want toen zat ik achter het stuur, maar op de terugweg heb ik om me heen gekeken en het was wederom prachtig! Het ijshotel was nog under contruction dus we hebben niet alles gezien. Een aantal hotelkamers was al wel klaar en daar hebben we een kijkje kunnen nemen. Heel bizar dat mensen daar werkelijk gaan slapen, ik kan me niet voorstellen dat je daar een relaxte nacht kunt hebben! Het is wel heel mooi allemaal, maar ook zo koud en het idee dat je onder een aantal ton sneeuw en ijs ligt lijkt me niet heel prettig..

Maandag zijn we weer vertrokken uit Kiruna. Het heeft helaas wel wat voeten in aarde (/sneeuw) gekost om weg te komen. Toen we in Göteborg aankwamen hadden we er een 14-uur durende reis op zitten, waarin we ongeveer 5 uur daadwerkelijk gereisd hebben en de overige 9 uur genoten hebben van vertragingen van zowel het vliegtuig als de trein. Het had niet veel gescheeld of we hadden de nacht in Stockholm moeten doorbrengen. Ja ja, ook in Zweden kunnen ze last hebben van de sneeuw! Maar het was het allemaal waard. De trip naar Lapland was bizar, prachtig, gezellig en af en toe een beetje koud en ik heb onwijs genoten!!

Ik ga nu mijn laatste drie weken hier in Zweden in. Er moeten nog twee tentamens gemaakt worden, afscheidsfeestjes- en dinertjes afgelopen worden en de laatste week gaan we naar Uppsala en Stockholm. Vanuit daar vliegen we weer naar Nederland en komen we als echte kerstkindjes op kerstavond thuis.

Tenzij er in de aankomende 2 weken schokkende dingen gebeuren zal ik geen verhaal meer schrijven vanuit Zweden. Mijn volgende stuk zal dus weer vanuit Nederländerna zijn! Tot dan!!