Hallo

Sorry dat we een beetje met terugwerkende kracht moeten typen, maar de voorbije dagen waren echt prachtig. Nu heb ik net wat tijd gevonden om jullie even op de hoogte te brengen. Aangezien het weer hier nogal snel omslaat, leven wij ook maar van dag tot dag en passen we 'op den boef' maar onze planning wat aan.

Zo stond er nog wel op onze planning om de grote bankstad eens te bezoeken, nu we hier toch in Zwitserland waren! Maar dat weer dus... radeloos word je er bij momenten van. Zo was het weer in Valens op zaterdag allesbehalve hoopgevend: regen, regen, regen... Onder druk van Christophe, wiens tijd hier maar gelimiteerd is hier, alsnog maar vertrokken richting Zürich. Autootje in en een paar tunneltjes doorrijden. Opeens passeren we een tunnel waar het aan de andere kant van de berg al heel wat minder slecht weer was :D Op naar de volgende hindernis: STAU!! (lees: file). Hoewel bijna ter plaatse, stonden we toch tamelijk stil. Annelies had een briljante ingeving, ze besloot een hulplijn in te schakelen: Marianne Maier (te onthouden, want wordt vervolgd). Marianne is een ex-patiënte uit Valens die in Zürich woont. Zij loodste ons perfect naar een publieke parking.

Tijd om de beentjes te strekken en het gelijknamige foto-album liegt er niet om: plaats zat om rustig rond te wandelen en te shoppen. Ondanks een korte regenpauze weer leuke dag gehad. Opeens Marianne Maier aan de telefoon, ze wilde afspreken. Zo gedaan, onze auto aan haar appartement geplaatst en hup opnieuw de stad in. Enkele stops en toen wilden ze ons mee uit eten nemen (ze bedoelde echt trakteren). Wij hadden al een brood gekocht met wat beleg voor een picknick, maar ze hield voet bij stuk en was niet op een ander idee te brengen. Beiden al van plan om een simpele croque te bestellen ofzo :p Maar dat was wederom buiten Marianne gerekend :-) Het etablissement waar we ons heen leidde, serveerde geen croques. Vers geperste sinaasappelsap, wijnkaart, salades, aperitieven, alles mochten we nemen! Uiteindelijk werd het een slaatje als voorgerecht en beiden nog een super-hoofdschotel (zeewolf-filet). Maar man wat was dat lekker!!

Ondertussen had ze ons ook aangeboden om bij haar te blijven overnachten, zij was daar inderdaad goed op voorzien. Ook dit behoorde aanvankelijk niet tot onze planning, maar zo'n opportuniteit mag je niet laten schieten. Want op die manier konden we onze tweede uitstap naadloos combineren met deze, aangezien we dan toch in de regio bleven.

's morgens uiteraard eerst nog een ONTBIJTBUFFET! vers fruit, radijsjes, tomaten, komkommer, yoghurt, kornflakes, alle soorten beleg, granenbrood, ... en daarna op naar het volgende blogverhaal :-)

Maar niet zonder een dikke merci-dankuwel te doen aan Frau Marianne!! Wat een crème van een mens. Heb geprobeerd om haar te zeggen dat we serieus met ons gat in de boter waren gevallen, maar mijn Duits bleek (misschien gelukkig) ontoereikend :D

Uw vliegende reporters,
Christophe en annelies