G'Daay Mate!

Zo, daar zit je dan: Gebroken van een vlucht (Amsterdam-Hong Kong-Brisbane) van 23 uur waarin je natuurlijk heerlijk hebt geslapen (not), op de achterbank van de ophaaldienst die je half 1 snachts naar je slaapplaats gaat brengen.. Want die heb je toch? Uh.. Nee. Dus ga ik samen met Lee (jaja, wie anders) op zoek naar een backpackers hostel. Resultaat? Half 3 snachts word ik afgezet bij het enige motel waar je ook snachts kan inchecken: Paradise Inn. Mijn kamer doet enigzins denken aan mijn 1e kamer in Amsterdam (sorry David) en dat voor $90: inderdaad, je kan het beter treffen.. 3 uur later wordt ik wakker vanwege het licht, de hitte en de jetlag (9 uur tijdsverschil) en kijk naar buiten: Zwembad! Australie is officieel begonnen..

Na een duik in het zwembad, een "hoe regel ik een mobiel nummer, bankrekening, vervoerspas, huisvesting, eten en meer" snelcursus van de huisbaas vertrek ik naar de reden waarom ik hier ben: de Griffith University.

Wat een complex.. Met mijn richtingsgevoel raak ik hier dus de komende maanden zeker dagelijks de weg kwijt maargoed, het is echt bizar groot. Na aanmelding, inschrijving en het samenstellen van mijn rooster (12 uur verdeeld over 3 dagen ) is het tijd om huisvesting te zoeken en tadaaa: binnen een uur zit ik in de auto bij Nathan, een Kiwi die in Parkwood woont op Sun Gold Avenue nr 20, 10 minuten lopen van de Uni, voor $130 per week, inclusief zwembad en wifi. Dat is lekker! Dus: koffer in de achterbak van z'n auto, klep dicht en rijden maar: als ik bij het op slot doen van de kofferbak tenminste niet de sleutel zou hebben afgebroken : Dat werd dus geen 2 minuutjes rijden maar 30 minuten duwen, haha, nja zo leer je wel je huisgenoot kennen.

Ik merk dat mijn verhaal al aardig lang wordt en dat is niet de bedoeling.. Mijn verdere beleving tot nu toe in vogelvlucht: middagje strand gepakt (burned), huisgenoten leren kennen (een chinees computergenie die zijn PhD doet aan de Uni, nog een chinees die ik amper kan verstaan, een Tjechische onder de tattoos en zoals gezegd Nathan die in zijn laatste jaar Civil Engineering zit), uitpakken en settelen en mijn eerste slokken Goon: wat een bocht is dat...

Voor nu Cheers en tot een volgend blogje, het strand wacht!

Yours Truly,
Raul (ze kunnen het hier weer eens niet uitspreken) Overgoor