Vietnam

Halong Bay

Met de bus vertrokken we naar het plaatsje Ha Long City, waar we op de mooie, houten boot stapten. We hadden verhalen gehoord over verschrikkelijke boten met ratten etc. dus we waren erg blij met die van ons! Het viel ons op dat het wel erg mistig was, wat aan de ene kant een spooky effect gaf, maar aan de andere kant maakten we ons een beetje zorgen over het uitzicht. Gelukkig konden we dicht langs de bergen varen, waardoor we het toch mooi konden bekijken. We vaarden naar een plek om te kanoën, wat erg gaaf was! Eenmaal terug op de boot hebben we nog even genoten van de mist op het dek en het vallen van de avond. Erg bijzonder was dit! 's Avonds barstte er nog een karaoke los. Een Ier aan boord dacht dat hij een ingehuurde zanger was en kon het nauwelijks over zijn hart verkrijgen om de microfoon aan iemand anders te geven. Wij hebben hem dit dus ook maar niet aangedaan. Na een goede en speciale nachtrust vertrokken we de volgende ochtend weer naar Ha Long City. We merkten op dat de mist nog dikker geworden was en kregen te horen dat we erg geluk hadden gehad omdat andere boten nu niet meer konden vertrekken.

Sapa

Na een gezellige nacht te hebben gehad in de nachttrein met een meisje uit Antwerpen en Denemarken, reden we met de bus naar Sapa. Daar werden we opgewacht door een aantal vrouwen van minderheidsgroeperingen. In mooie gekleurde kledingdracht stonden ze naar de bus te roepen en spraken ons aan toen we uit de bus kwamen. Na ontbeten te hebben in het hotel, werden we voorgesteld aan 4 andere mensen die meededen met de trekking en kregen te horen dat e niet 5 maar 12 kilometer zouden lopen, omdat er verder niemand was voor de 5. Na even geslikt te hebben, werden we voorgesteld aan onze tourguide Ya. Een lief vrouwtje van een minderheidsgroep die, geheel in klederdracht, ons begeleidde tijdens deze prachtige wandeling. Zij was ondertussen draden aan het maken van hennep waarmee ze kan kleding kan maken en heeft ons haar huis laten zien. We stonden onderweg vaak versteld van de mooie natuur en onder andere een waterbuffel die op twee meter afstand stond.

Dien bien phu

Tja, wat kunnen we zeggen over deze verschrikkelijke stad aan de grens van Laos. Alle bussen naar Laos vertrekken vanuit deze stad, dus we hadden geen keuze. Toen we aankwamen kwam er allemaal as uit de lucht dwarrelen, waren er nauwelijks eettentjes en dachten we: hier willen we geen moment langer blijven. De bus vertrok de volgende ochtend om half vijf en in de nacht was onze wekker (mijn mobiel) losgeraakt vd oplader waardoor hij niet afging. We werden precies om half 6 wakker en hadden dus de bus gemist. Nu is dat normaal gesproken niet heel erg, maar de volgende dag zou Karin haar visum van Vietnam verlopen en we moesten nog een dag in deze stad blijven. Uiteindelijk hebben we ons wel vermaakt en de volgende dag de bus naar Laos gepakt.

Laos

Mong kwah en Oudomzai

De volgende dag ging gelukkig de wekker wel (als zekerheid hadden we er nog een reiswekkertje bij gezet). Toen we bij de bus aankamen, zagen een oude bekende: Laura. Erg leuk om haar weer te zien! Ze ging voor ons zitten en naast haar nam een Russische jongen plaats, we noemen hem Russia en zouden we nog vaker tegenkomen deze reis. Bij de grens aangekomen, stond een man ons op te wachten met een soort scanapparaat. Dit hield hij tegen ons voorhoofd en was een health check (temperatuurmeting) waarvoor we natuurlijk moesten betalen. Erg vreemde ervaring was dit! Na onze visa geregeld te hebben, vertrokken we verder om te arriveren in het plaatsje Mong Kwah. Er zaten nog een aantal Italianen bij ons in de bus die ook het idee hadden om met een boot naar Nong Kiauw te reizen. We besloten om een boot samen te delen. Maar eerst moesten we even pinnen want we wisten dat in Nong Kiauw geen ATM was. We kwamen echter tot de conclusie dat in dit dorp ook geen ATM te bekennen was. Plan toen maar omgegooid en een lokale bus gepakt naar Oudamzai, samen met Laura. We moesten een paar uur wachten voordat de bus vertrok en intussen werd onze bagage bovenop de bus gebonden. Toen de busreis eindelijk vertrok, werden er kotszakjes uitgedeeld en kwamen we na een hobbelige rit aan in Oudamzai. Daar hebben we gepind en wat gegeten, en kwamen we Russia tegen! Hij zou met de Italianen meegaan, maar was blijkbaar toch van mening veranderd. Na even gedag te hebben gezegd, hebben we ons bed opgezocht want dit was ook niet een heel bruisend plaatsje.

Nong kiauw

Na een lange, stoffige rit waar zelfs het stof naar binnen kwam zetten, was het eerste wat we zagen toen we uit de bus stapten een ATM! Wij baalden als een stekker, want hiervoor hadden we twee dagen omgereisd. Bleek dat de ATM 4 dagen oud was en niet veel mensen nog van het bestaan af wisten. Desalniettemin bleek dit dorp erg ontspannen en hebben we hier drie dagen doorgebracht. Op een avond werden we uitgenodigd om een ceremonie bij te wonen van 4 jongens die monik werden (de jongste was 12, schokkend!). Helaas konden we alleen de jongens voorbij zien komen op weg naar de tempel want we mochten niet naar binnen. Wel hebben we die dag kunnen zien wat er voor voorbereidingen getroffen worden om iemand 1 jaar na zijn overlijden te herdenken. Na al deze culturele ervaringen zijn we lekker op een binnenband van een vrachtwagen de rivier af gaan drijven. Wat er waarschijnlijk hilarisch uit zag, omdat we onze handdoek droog wilden houden en als tulband om ons hoofd hadden gebonden.

Luang prabang

Met een 7-uur durende bootreis (die echt prachtig was), kwamen we aan in dit leuke, gezellige stadje vol met enorme gouden tempels. Tijdens onze eerste dag hier hebben we fietsen gehuurd met het idee om langs alle tempels te rijden. Maar toen we op onze fiets wilden stappen kwamen we twee bekende jongens tegen uit Londen. We waren hen al eerder tegengekomen in Hanoi, wat hun eerste vakantiedag was en nu bleek dat vandaag hun laatste vakantiedag was. Met z'n vieren hebben we het Royal palace museum bekeken en afgesproken om 's avonds gezellig een drankje te doen. Het was erg gezellige avond met shotjes, bowlingballen en dansen tussen de locals. De tweede dag in Luang Prabang zijn we met de tuktuk naar een prachtige waterval gegaan. Het water was lichtblauw van kleur maar erg koud, toch hebben we heerlijk gezwommen en hele leuke dag gehad. De ochtend erna hebben we Laura weer ontmoet en samen de Phu Si beklommen, waar we veel Boeddhabeelden gezien hebben en met monnikken gesproken hebben. Aan het einde van de middag zijn we op de nachtbus gestapt die ons naar Huay Xai zou brengen waar de Gibbon Experience zou beginnen. Luang Prabang was een erg charmante stad waar we een ontzettend leuke tijd hebben gehad, heerlijk hebben gegeten en 's avonds van de nightmarket hebben genoten.

The Gibbon Experience

Na een ontzettend verschrikkelijke busreis met kotsende mensen, snurkende oudjes en smakkende volwassenen, werd het nog erger en ontmoetten we Marshal. Deze Amerikaan was luidruchtig, zwaar behaard (op zijn rug, armen en schouders), vol van zichzelf, nam ieder gesprek over en wilde tot overmaat van ramp een kamer met ons delen. Dit kon hij natuurlijk op zijn behaarde buik schrijven, wat hij ons niet in dank afnam. Een ding wisten we zeker: we moesten ervoor zorgen dat we niet in dezelfde groep als Marshal tijdens de Gibbon zaten en dit lukte! De Gibbon Experience is een tocht door de jungle waarbij je veel moet hiken, op smalle paadjes naar boven klimt om op bijzondere hoogte te komen om door de toppen van de bomen te zippen. Zippen is in een harnas via een kabel naar een andere boom roetsjen, waarbij je op 30 meter hoogte een prachtig uitzicht hebt over de vallei van de jungle. Een prachtige ervaring die we nooit zullen vergeten! Twee avonden hebben we geslapen in een boomhut op 30 meter hoogte, waar je tijdens het douchen en toiletbezoek kon uitkijken over de jungle. Tijdens de avonden hebben we veel gelachen met al de gezellige mensen uit onze groep.

Vientiane

Vientiane is de hoofdstad van Laos en heeft veel weg van Parijs met de Champs Elysees en de Arc d'Triomphe. We hebben een mooie ochtend wandeling gemaakt en bijna alle bezienswaardigheden bekeken. 's Middags vertrok onze bus naar Vang Vieng om te gaan tuben!

Vang Vieng

Vang Vieng staat bekend om het tuben, waarmee je met een binnenband van een vrachtwagen de rivier afgaat en onderweg bij barretjes stopt. Na aankomst hebben we meteen een outfit gescoord, gekleurde zonnebrillen, shorts met tubing erop en gekleurde waterdichte tasjes. Zo waren we er helemaal klaar voor. Maar eerst gingen we 's avonds een drankje doen in de kroeg (Bucket bar)om alvast in de stemming te komen, waar het ons al opviel dat meerdere mensen mank liepen. We kregen ons drankje in een emmertje waar je normaal zandkastelen mee bouwt. Het smaakte goed en tot in de late uurtjes dansten we onze voetjes van de vloer. De volgende dag vertrokken we om 2 uur 's middags met een tube naar de rivier. Daar zagen we de eerste bar waar de drankspelletjes al begonnen waren. Er kwamen ook mensen zonder tube aan die alleen maar van bar tot bar wilden gaan. Dit was misschien ook voor ons beter geweest aangezien we maar 500 meter op de rivier gehaald hebben en om 8 uur 's avonds toch maar onze tube moesten gaan inleveren. Het was een erg hilarische middag waar we veel lol hebben gehad met een aantal Nieuw-Zeelandse jongens in strakke roeipakjes. We begrepen ondertussen waarom er zoveel mensen mank liepen, het was namelijk erg glibberig op alle trapjes. Wat we nog gemist hebben is een glijbaan waar de met je tube af kan gaan. Misschien maar beter ook want hier gebeuren best wat ongelukken mee. De volgende dag vertrok onze bus via Vientiane naar de 4000 islands.

The 4000 islands

In het zuiden van Laos splitst de Mekong rivier zich in een grote delta, waardoor er ontzettend veel eilandjes ontstaan zijn, de 4000 islands. De 4000 islands staan bekend om de schitterende natuur en wij hebben daarom ook meteen een kanotocht van een dag geboekt. Ondanks dat het vermoeiend en bloedheet was hebben we een hele mooie tocht over de Mekong gemaakt. We hebben de Irrawaddy dolfijnen van dichtbij gezien (zeldzame zoetwater dolfijnen), een kleine maar wilde waterval en de grootste van Z-O Azië. Onderweg zongen we Nederlandse liedjes en deden we lekker gek. De tweede dag hebben we fietsen gehuurd en het eiland verkend. Over de hobbels en bobbels reden we langs de hutjes van locals en zagen we waterbuffels en koeien langs de weg. Voor het eerst viel het ons op dat veel Aziatische mensen foto's van ons maakten en ze vroegen hier geen toestemming voor. Te belachelijk voor woorden en onder druk hebben we hun hun foto's laten wissen. De rest vd dag hebben we op het strandje gelegen, kaarten geschreven en uitgerust met een boek.

Cambodja

Siem reap

Na een vervelende busreis met de gebruikelijke oplichterij, zijn we blij als we aankomen in Siem Reap en daar een hotel met zwembad vinden voor een mooie prijs. Meteen onze spullen gedumpt om de pubstreet een bezoekje te brengen. De volgende dag zijn we naar het war museum gegaan, waar alle bazooka's en geweren voor het grijpen lagen. Er lag namelijk niks achter glas. Aan het einde van de middag hebben we de kaartjes geregeld om drie dagen lang de tempels van Ankor te bekijken. We hebben de gratis sunset meegepakt, waardoor we voor het eerst Ankor Wat zagen. Helaas was het bewolkt en zagen we niet de bekende zonsondergang. Maar wat was de Ankor Wat mooi en groot! De drie dagen die volgden hebben we ontzettend mooie, indrukwekkende en eeuwenoude tempels gezien. Wat waren het er veel! Er staan zoveel tempels waardoor je zelfs een weekpas kan kopen. We hebben tempels gezien waar bomen doorheen groeiden, hoofden waren uitgehouwen en alle bouwstenen hadden veel reliëf. Op de tweede ochtend waren we al om 5 uur 's ochtends op pad om de zonsopgang te zien bij Ankor Wat, die echt prachtig was. Na onze bezoekjes was het steeds erg lekker om even verkoeling te zoeken bij ons zwembad. In de avonden zochten we de night market op voor leuke souvenirtjes.

Battambang

Op onze wishlist stond ook het plaatsje Battambang, dat bekend staat om zijn mooie natuur maar ook om de killing caves. Het bezoek aan de caves was erg indrukwekkend. In deze gigantische, diepe grot werden mensen gegooid die er nooit meer levend uit konden komen als ze al de val overleefden. Dit alles gebeurde tijdens het regime van de Rode Khmer onder leiding van Pol Pot. In de grot is nu een liggende boeddha te zien met ernaast een opeenstapeling van menselijke schedels en botten. Dit bezoek bezorgde ons kippenvel en huiverend gevoel. 's Avonds hebben we de nachtbus genomen naar Phnom Penh.

Phnom Penh

Na een teleurstellende busreis waarin we weer een aantal keer werden voorgelogen, kwamen we midden in de nacht aan in Phnom Penh. Eerst maar even geslapen en vervolgens overdag de stad verkend en een bus geregeld voor de volgende dag om naar Sihanoukville te gaan. Phnom Penh was aardig uitgestorven vanwege het Nieuwjaar, misschien dat er daardoor ook zoveel afval op straat lag. We hebben het onafhankelijkheidsmonument en andere monumenten gezien. Verder lekker rustig aangedaan en bijgekomen van de busreis.

Sihanoukville

Op onze eerste avond op Seredipity Beach bezochten we een nieuwjaarsfeestje en kwamen we oude bekenden tegen van de 4000 islands. Met Nieuwjaar is het hier gebruikelijk om elkaar nat te gooien wat uiteindelijk als resultaat had dat we in de zee gegooid werden, wat erg komisch was. De volgende dag lekker op het strand gelegen met onze boekjes en 's avonds zo lang mogelijk op het strand gebleven. Het geruis van de zee, het zand onder onze voeten en de sterrenhemel zonder maan zorgden ervoor dat we helemaal tot rust kwamen. De dag erop zijn we vertrokken naar Otress Beach, een erg stil en relaxed strand. Nog mooier en blauwer dan Seredipity Beach. Hier zijn we een paar dagen gebleven en heerlijk genoten van de rust. 's Avonds hebben we in hutjes op het strand geslapen. Na deze dagen teruggekeerd naar Seredipity Beach en een busticket terug geboekt naar Phnom Penh.

Phnom Penh

Morgen staat op de planning om de killing fields en S21 (het slachthuis van Phnom Penh) te bezoeken. Dit zal een heftig dagje worden, maar we zullen de dag afsluiten met een drankje (en hopelijk karaoke) in de stad op onze laatste avond. Zaterdag staat ons nog een lekker ontspannen massage te wachten om al onze spieren even te verwennen na al het gereis. En dan is helaas het moment van afscheid aangebroken en vertrekt Karin terug naar huis en Nienke naar Borneo om daar haar ouders te ontmoeten.

Bedankt voor al jullie reacties op onze blog! Hopelijk gaat alles goed in Nederland. Sorry voor evt. spelfouten we hebben de blog weer snel getypt.

Veel liefs van Karin en Nienke