Hallo allemaal !

Ook al weer een tijdje sinds ik voor het laatst geschreven heb. Ik heb al een hoop mee gemaakt.
We zitten nu in Laos, met Sietske en Marga die voor 3 weekjes op bezoek zijn gekomen.

Na Koh-Tao zijn Rense en ik met de boot naar het vaste land gegaan, vanaf daar een bus genomen naar Siem-Reap, in Cambodja. Het was een 29 uur durende bus reis, vreselijk ! Maar uiteindelijk aangekomen. We kwamen in een mooi, goedkoop hotelletje hardstikke prima voor die prijs. We hebben Siem-Reap verkend en en al snel waren wij tot de conclussie gekomen dat Cambodja een stuk vriendelijker is dan Thailand.. Er wordt aan alle kanten vragen gesteld, maar dan geen verkoop vragen maar de mensen zijn hier oprecht geinteresseerd in je (:

We zijn 3 dagen in Siem-Reap geweest, we hebben 1 poging Ankor Wat gedaan, die helaas mislukte haha. Wij Nederlanders leek het leuk om een fiets te huren voor Ankor, dus een fiets huren. De volgende dag stonden wij om 4 uur op om de zonsopgang van Ankor niet te missen, guess what
Rense zijn band was lek -_-''
Nou snel ergens anders een fiets huren. Gevonden, dus racen naar Ankor want binnen 30 min zou de zon op komen. Nou 3x raden.. We kwamen aan bij de ticket CONTROLE, controle controle? Kunnen we hier de ticket niet kopen? ''Nee, je moet 5 km terug rijden daar is de ticket booth'' Helaas nog 2 minuten voor zonsopgang. Dus andere keer beter, poging Ankor mislukt.

Na Siem-Reap zijn we door gegaan naar Pnomphen, de hoofdstad van Cambodja. Het is een lelijke stad, met veel nieuwbouw. Eigenlijk is het 1 langen durkke straat met hier en daar een winkeltje of een marktje. In P.P hebben we cultureel gedaan, we zijn naar het S21 museum geweest en naar de Killing Fields. Ik denk dat veel die dit lezen wel weten wat er in Cambodja is gebeurd na 1975 tot de Amerikanen zich terug trokken, de Rode Khemer kwam aan de macht.
De S21 zijn we eerst geweest, dit was van 1975 tot 1979 een gevangenis geweest om te martelen. Het was ontzettend heftig om te zien. Al die martel tuigen en die foto's die er hingen. Echt vreselijk.
Na deze ervaring waren we dan ook even stil, we hadden weinig zin om iets anders te gaan doen, het was erg heftig wat we daar gezien hadden.

De volgende dag heeft de tuck-tuck driver ons naar de Killing Fields gebracht. Das de plek waar mensen uit de S21 naar toe gebracht werden. Hier werden ze vermoord.. Duizende mensen zijn op deze pek vermoord. Het Gruwelijke was dat als je over de paden liep er op sommige plekken nog botten en kledingstukken uit de grond groeide. Overal lagen tanden, stukken been of arm en zelfs een deel van een schedel. Vreselijk, vreselijke geschiedenis van Cambodja.
Maar als je er dan toch bent vind ik wel dat je dit gezien moet hebben en dat je weet wat er gebeurd is.

Na al deze narigheid vonden we het tijd voor wat zon, zee en strand. De bus naar Chianouk Ville ! Een touristisch stadje, met prachtige stranden en prachtige bungalow's. De eerste 2 nachten hier hebben we in een vies huisje geslapen, in het dak zat een gigantisch gat, de grond zakte in, het bed stonk enorm, de douche werkte alleen 's avonds ( geen garantie) de wc stonk altijd, geen door spoeler. Na 2 nachten hadden wij wel zo iets van nee, dit is hem niet. We zijn verhuisd naar een duurdere bungalow maar dat was het waard. Hier hadden we stromend water, schone bedden en zelfs een warme douche! Uiteindelijk zijn we hier dan 5 nachten gebleven.

Ankor Wat hadden we gemist, dus op onze weg terug naar Thailand zijn we nog langs Siem-Reap geweest. Daar zijn we alsnog met de fiets Ankor gaan bekijken, mooi om te zien maar na 7 themples heb je het ook wel gezien vond ik.
Op 17 mei kwamen we aan in Bangkok, op de 18e zouden Marga en Sietske landen. Spanneeeend! Rens en ik hebben ze van het vliegveld gehaald en naar ons hotelletje gebracht.

Vanuit Bangkok zijn we met zijn allen naar Chiang-Mai gegaan, een prima stad alleen, zoals overal in Thailand heel erg touristisch.. We hebben dan ook besloten om na 2 dagen verder tegaan naar Laos. We zijn in een bus vol touristen naar de grens gereden, daar wilde ze ons droppen in een hotelletje en dan de volgende dag de grens lekker touristisch over.
Nou daar hadden wij geen zin in, dat commerciele gedoe. Dus we hebben onze rugzakken gepakt en zijn zelf de grens van Laos over gegaan. Super leuk, we moesten in zo'n klein langwerpig houten bootje de Mekong rievier over. Dat was de grens met Laos en Thailand. Onze eeste bestemming was Luan Namtha, helemaal in het noorden van Laos. Er was daar bijna geen tourist te zien, en spot goedkoop. Daar hebben we een 2 daagse trek door de jungle gelopen.. De eerste dag van de trek was ontzettend zwaar, het was heet, zo'n vlindertuin warmte.
Siets zat er helemaal door heen, die kon die warmte erg slecht aan. Ik zelf trouwens ook het was
ook wel belachelijk warm. Na 8 uur lopen waren we dol blij dat we aankwamen in het dropje waar de kinderen ons al op stonden te wachten. Marga had weer de populaire balonnen mee dus die hebben we weer uitgedeeld, nou we hadden het weer helemaal gemaakt, het hele dorp werd er bij gehaald !
We sliepen in een houten huisje, op een matje ik heb zo lekker geslapen, na zo'n dag kun je zowat ook niet anders.

De 2e dag was hele andere koek, het was berg op berg af in de regen. De hele dag regen. Het waren allemaal modder en klei paden dus je raad al wat er gebeurd als het dan regent, 1 grote glibber boel. We lagen voortdurend op onze kont, vooral Marga had het lastig met haar zere schouder. Eigenlijk hadden Siets, Rense en ik de lol van ons leven met dat glijden. Na de lunch kwam het ergste, de bloedzuigers.. Ze zaten overal, en ze zogen dwars door je sokken heen. Marga zat er helemaal onder, tot aan bloedens toe. Vreselijke vieze beesten. Toch was ik heel blij toen de trek voorbij was, het was heel zwaar geweest en 2 dagen bomen en bamboo was wel genoeg. Terug bij het hotel konden we al het modder en in Marga's geval als het bloed van ons af wassen.

Na de tocht hebben we nog 3 scootertjes gehuurd, en we hebben met zijn 4e lekker door Luang Namtha gereden en de moooie simpele dorpjes bekeken. Laos heeft een prachtig landschap.
Stuk mooier dan Cambodja, alleen ben ik echt verliefd op de Camobodjaanse mensen, die zijn zo ontzettend lief. Zelfs na wat er allemaal gebeurd is. We zijn gister aangekomen in Luang Prabang, iets groten dan Namtha, ben benieuwd wat ons hier te wachten staat.

Groetjes Nienke