Zaterdag 8/Zondag 9/ Maandag 10 February 2014

Selemat Pagi,

Het was het waard, 29 uur lang reizen! Vliegreis duurde 17 uur bij elkaar met daarbij een tussenstop in Abu Dabhi van 1,5 uur. Raar land trouwens Abu Dabhi, stond niet op het lijstje maar ben er geweest;) Maar nu dan in Indonesië, aangekomen op Jakarta waren we helemaal kapot! Maar ondanks dat we erg blij waren dat we er zijn, voelde alsof we heel lang in een achtbaan hebben gezeten. We kregen alleen een knal van hitte toen we het vliegtuig uitkwamen maar voor nu is het goed te doen! Overdag in de jungle is het wel wat extremer, zoals meeste van jullie al ervaring hebben met Burgers Bush. Maar nu kwam het toen we werden opgehaald door een chauffeur van Cikananga (de plek waar het wildlife centre is) … De chauffeur was aardig maar sprak alleen geen engels, maar dat was op zich niet heel erg. Jakarta was totaal niet zoals ik het had verwacht, lange snelweg met 5 banen en links rijden met daarbij super druk verkeer. Dure auto's maar hele oude vrachtwagens, hoge en luxe flat gebouwen, met veel begroeiing en overal was het groen. Na 4 uur rijden, of nja 4 uur stil te hebben staan in de file waren we Jakarta nog niet uit..en inmiddels was van de 5 baansweg wel een 8 baansweg gemaakt . Het duurde even maar na 4 uur begreep de chauffeur eindelijk dat we naar de wc wilden…Maar goed dat stelde niks voor als je bedenkt dat we daarna nog zeker wel 7,5 uur lang nog in de auto moesten zitten en geen idee hadden waar we heen gingen… Normaal gesproken zou je van Jakarta naar Cikananga 4/5 uur kunnen rijden, maar wij hadden gewoon geluk.:-) Het is moeilijk te beschrijven hoe alles eruit ziet, mensen zijn heel vriendelijk, arm en druk met verkeer en scooters. Cikananga zelf is midden in het oerwoud omgeven door rijstvelden en bergen, de wegen erom heen zijn slecht. Overal hoor je geluiden, met de regen valt reuze mee, zo nu en dan een heftig regenbui maar het is ook zo weer over. Donker word het hier binnen 2 minuten, verder waait het veel maar soms ook weer tropische warm. Het valt ons ook op dat we niet heel erg versteld meer zijn van de omgeving, omdat het erg lijkt om Oeganda.
Jessie en ik delen een huisje met een meisje uit Amerika (Grace) en een jongen uit Nederland (Chris). Verder zijn er nog meer vrijwillers hier en ook een paar die hier zijn voor onderzoek. Zondag hebben we eigenlijk nog weinig gedaan omdat we zaterdag avond in donker om half 12 s'nachts aankwamen, dus lang geslapen. S'middags kregen een rondleiding door het park van Chris, je moet je voorstellen dat het een grote dierentuin is midden in de jungle. En ik met geen ervaring met (wilde) dieren ben ineens dierenverzorger in plaats van een intratuiner die klanten helpt met de bloemetjes..Heel raar. Maar goed maandag (vandaag) zijn we echt begonnen als 'animal keeper'. Elke vrijwiller hier heeft een schema waarop staat met welke indonesische animal keeper je moet samen werken die dag. We zijn begonnen met teamwork , dat betekent dat we met alle vrijwillers samen een klus moeten doen. Vandaag was dat een grotere kooi bouwen voor 'Bidy'een neushoornvogel die hier terrecht is gekomen omdat mensen hem jaren in een klein kooitje in de tuin hadden hangen..Vliegen kan hij daarom niet echt en is heel tam, Bidy zou daarom nooit meer kunnen worden uit gezet in het wild. En maandag ben ik om 7:00 begonnen met Kasharis eten te snijden (vooral bananen) (een kasharis en een soort struisvogels/dinosaurus/kalkoen achtig raar beest, erg uniek en heel apart geluid maken ze! Zie ook wel foto) Daarna ben ik gaan helpen bij de Makaken(apen) en na middag pauze heb ik voor het eerst een dikke schilpad vast gehad (YES! Haha) Maar het werd al snel minder leuk toen we vieze kattenvoer moesten geven en hun vijvertjes moesten schoonmaken terwijl het regenen..Maar gelukkig hebben we daarna wel erg gelachen, Jessie en ik wilden even naar het internetcafe(geen idee waar dat was) Dus 2 keepers (Usup&Mou) brachten ons op hun scooters daarheen over een weg wat normaal een rivier is, dus overal gaten en stenen. Een bumbyride. En s'avonds weer lekker koude rijst gegeten met een kippetje en gekaart met de rest van groep vrijwillers.

Kortom we voelen ons alweer thuis in de rimboe!