Met enige schaamte merk ik dat het alweer meer dan 2 weken geleden is dat ik hier iets heb geschreven. Deze keer is het bezoek van mijn ouders (en het daarbij horende hogere reistempo) het excuus van dienst.

Na Córdoba nog enkele leuke dagen doorgebracht in het door een hittegolfje getroffen Rosario. Vooral leuk om mijn vriendjes van hostel Che Pampas terug te zien en samen weer wat te jammen op gitaar en mondharmonica.

Dan naar Buenos Aires, om daar mijn oudjes op te wachten aan het vliegveld (en toevallig ook de Boca Juniors: zie foto).
Sinds mijn ouders hier zijn is mijn gemiddelde dagbudget zowat vervijfvoudigd en ben ik alle kwijtgespeelde kilo´s in sneltempo terug bijgekomen, met dank aan overdreven grote stukken bife de lomo en lekkere wijntjes. Ik vrees dat het lastig gaat worden om binnen 2 dagen mijn backpackers-budget-reisstijl terug te vinden.

Ondertussen begin ik stilaan wat verzadigd te geraken van prachtige landschappen en schitterende natuur. Toegegeven: de watervallen van Iguazú en de gekleurde bergen hier in Noord-West-Argentinië zijn prachtig en waren beide ontegensprekelijk hoogtepunten in mijn reis, maar ik heb weer eventjes nood aan wat rust en ik hoop die rust te vinden in Bolivië, waar ik binnen een tweetal dagen zal zitten.
Hopelijk word ik daar niet meteen geveld met hoogteziekte en begrijpen ze me daar een beetje met mijn Argentijns accentje, maar ik heb er alleszins zin in.

Morgen neem ik afscheid van mijn ouders en ga ik terug verder op mijn eentje. Ik zit hier momenteel met hetzelfde gevoel als vroeger na een bezoekdag in het midden van een scoutskamp: een bijzonder raar afscheid... moeilijk uit te leggen...
Ik hoop dat ik gauw weer een paar leuke reisgezellen tref, misschien kom ik Pierre-Yves of Deborah nog tegen in Bolivië. Binnen een 3-tal weken ben ik sowieso in het gezelschap van Isabelle, die een maandje in Peru komt reizen en met wie ik o.a. Machu Pichu en Nazca ga bezoeken.... Wat is het leven toch hard ;)

Bij deze groet ik u,

dikke kus, erik